II SA/Wa 1246/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m.st. W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia - odrzucić skargę - UZASADNIENIE M. R. (zamieszkała w [...]) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego. Wraz z wniesieniem skargi strona nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w kraju. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. wezwano skarżącą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu doręczono skarżącej w dniu [...] lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 2 ppsa). W niniejszej sprawie wezwanie Sądu z dnia [...] lipca 2012 r. pozostało bez odpowiedzi. M. R. w zakreślonym terminie nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w kraju, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 299 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu wniesiona skarga jest niedopuszczalna także z innej przyczyny. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 53 § 2 w zw. z art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę na uchwałę organu samorządowego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że jednym z warunków formalnych dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę jednostki samorządu terytorialnego jest wcześniejsze wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Takie stanowisko zostało też wyrażone w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07. W niniejszej sprawie M. R. takiego wezwania do Zarządu Dzielnicy [...] W. nie wystosowała. Oznacza to, że skarżąca nie dopełniła warunku formalnego, o jakim mowa w art. 101 § 1 ustawy o samorządzie gminnym, warunkującego skuteczne wniesienie skargi do sądu na uchwałę jednostki samorządu terytorialnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 299 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.