II OZ 897/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2012 r., VII SA/Wa 1412/12 odrzucające wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w sprawie ze skargi R. O. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zwany dalej "WSA") odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w sprawie ze skargi R. O. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej. W uzasadnieniu wskazano, że z uwagi na zawarty w skardze R. O. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych pismem z dnia 22 czerwca 2012 r. (doręczonym w dniu 27 czerwca 2012 r.) referendarz sądowy wezwał skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. Zarządzeniem referendarza sądowego z 18 lipca 2012 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania, a odpis tego zarządzenia doręczono R. O. w dniu 25 lipca 2012 r. Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia z dnia 18 lipca 2012 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu a także załączyła wypełniony formularz PPF. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu R. O. podniosła, że działała w przeświadczeniu, że nie musi składać kolejnego wniosku na formularzu, skoro Sąd jest w posiadaniu jej wniosku z dnia 26 listopada 2010 r. nadesłanego do sprawy VII SA/Wa 2094/10, a dane w nim zawarte nie zmieniły się. Mając powyższe na uwadze WSA wskazał, że zarządzeniem referendarza sądowego z 18 lipca 2012 r. wniosek R. O. o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania, z uwagi na niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu, a datę doręczenia skarżącej ww. zarządzenia z dnia 18 lipca 2012 r., czyli dzień 25 lipca 2012 r., należy w takiej sytuacji przyjąć jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, bowiem w tym dniu R. O. z treści zarządzenia dowiedziała się, iż konieczne było złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Skoro jednak wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 3 sierpnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po upływie 7-dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "ppsa"), to należało go odrzucić. Wnosząc zażalenie R. O. zaskarżyła ww. postanowienie w całości i zarzuciła mu sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, co polegało w szczególności na niezasadnym przyjęciu, że nie spełniła żądania Sądu w zakresie nałożonych obowiązków, w sytuacji gdy działała w przeświadczeniu, że taki wniosek już jest złożony na formularzu wcześniej i będzie nadal skutkował, bowiem sytuacja skarżącej nie uległa zmianie oraz w sytuacji, gdy przedstawiła ona niezwłocznie nowy wniosek na formularzu, który winien mieć także prawny skutek. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o zmianę ww. postanowienia i uwzględnienie jej stanowiska w sprawie, dzięki czemu sprawa będzie mogła toczyć się dalej. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca działała w przeświadczeniu o skuteczności podejmowanych przez siebie czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjmuje jako jeden z wymogów formalnych wniosku o przywrócenie terminu zachowanie terminu do jego złożenia. Stosownie do art. 87 § 1 ppsa wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd pierwszej instancji zauważył więc trafnie, iż wnosząc wniosek o przywrócenie terminu skarżąca uchybiła terminowi przewidzianemu dla jego wniesienia. Przy czym należy dodać, iż skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności prawnej. Stosownie do treści art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zasadnie więc WSA przyjął, iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu skutkuje jego odrzuceniem. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.