I GZ 324/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1488/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. N. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 15 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1488/20 odrzucił skargę G. N. (dalej: strona skarżąca) na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z [...] września 2020 r. w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. W motywach podjętego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, obejmującym nieuiszczone opłaty abonamentowe RTV. Skarga wniesiona została w formie załącznika przy dokumencie elektronicznym z dnia 14 października 2020 r. poprzez ePUAP. Ponieważ dokument stanowiący skargę nie został opatrzony podpisem elektronicznym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2020 r. skarżący wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie załącznika nadesłanego przy piśmie z dnia 14 października 2020 r. – tj. dokumentu zawierającego pełną treść skargi, stosownie do art. 46 § 2a i § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.). Równocześnie wskazano skarżącemu, iż poświadczenie zgodności z oryginałem dokumentów nadsyłanych do sądu w formie dokumentu elektronicznego polega na opatrzeniu dokumentów w postaci elektronicznej podpisem elektronicznym, stosownie do treści art. 48 § 3a p.p.s.a. Ponadto, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu poprzez ePUAP w dniu 4 grudnia 2020 r. Z kolei wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu, także poprzez ePUAP, w dniu 7 grudnia 2020 r. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, w dniu 6 grudnia 2020 r. skarżący nadesłał dokument elektroniczny z tego samego dnia, zatytułowany "Uzupełnienie braków formalnych", przy którym nadesłał jako załącznik dokument zawierający treść skargi, który ponownie nie został opatrzony podpisem elektronicznym. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 grudnia 2020 r. ponownie wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie załącznika nadesłanego przy dokumencie elektronicznym z dnia 14 października 2020 r., tj. dokumentu zawierającego pełną treść skargi, stosownie do art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu poprzez ePUAP w dniu 20 grudnia 2020 r. W odpowiedzi skarżący nadesłał w dniu 20 grudnia 2020 r. dokument elektroniczny zatytułowany "Decyzja podpis elektroniczny", przy którym jako załącznik nadesłał on po raz kolejny dokument obejmujący skargę i niezawierający podpisu elektronicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucając skargę skarżącego wskazał, że strona nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi, co skutkować musiało jej odrzuceniem. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł skarżący wskazując, że odrzucenie skargi było niewłaściwe bowiem wszystkie dokumenty zostały opatrzone elektronicznym podpisem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie ma związek z obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych. Kontrola legalności tego orzeczenia wymaga w pierwszej kolejności analizy norm związanych z wykonaniem obowiązku uiszczenia należnych kosztów sądowych. Z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do zdania drugiego powołanego przepisu, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwania. Stosowanie do § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Ponieważ skarżący nie wykonał zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, czego zresztą nawet nie kwestionuje w rozpoznanym zażaleniu, zaistniała podstawa do odrzucenia skargi. Także brak uzupełnienia skargi w pozostałym zakresie skutkował jej odrzuceniem. Należy zaakcentować, że strona została wezwania zarówno do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi (zarządzenie z dnia 26 listopada 2020 r. k. 37 akt sądowych) a także do uzupełnienia jej braku formalnego poprzez opatrzenie podpisem elektronicznym. W zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę pełnomocnik strony wskazuje na poprawność opatrzenia przesłanych dokumentów podpisem elektronicznym pomijając istotny brak w postaci nieuiszczenia wpisu od skargi, który został uiszczony dopiero w dniu 17 lutego 2021 r. (k. 124 akt sądowych), a więc po wydaniu przez Sąd I instancji postanowienia o odrzuceniu skargi. W tych okolicznościach, zdaniem NSA, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę, skoro nie został uiszczony wpis sądowy w wyznaczonym terminie a także nieuzupełniono pozostałe braki formalne skargi. Prawidłowości tego rozstrzygnięcia strona nie podważyła również w zażaleniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji