II SAB/Wr 1405/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz- Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 złotych (sto) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Skargą z 27 VIII 2021 r. A. L. zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu przewlekłość w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi załączono ponaglenie z dnia 10 V 2021 r. wyjaśniając, że pomimo wniesienia ponaglenia organ nie rozpatrzył wniosku złożonego przez stronę osobiście w dniu 31 X 2019 r. Z informacji posiadanych przez Sąd z urzędu wynika, że skarżący pismem z dnia 28 V 2021 r. wniósł skargę na bezczynność wojewody w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, którą poprzedził ponagleniami z dnia 14 X 2020 r. i z 15 V 2021 r. Wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 4 XI 2021 r., sygn. akt II SAB/Wr 678/21, stwierdzono bezczynność z rażącym naruszeniem prawa wyznaczając organowi termin 14 dni do wydania aktu oraz przyznając skarżącemu sumę pieniężną w kwocie 1700 zł oraz koszty postępowania w kwocie 597 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Jak wynika z art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej jako "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 2b ppsa, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższego wynika, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest uprzednie wniesienie ponaglenia. Reguła ta znajdzie zastosowanie także w przypadku wnoszenia kolejnych skarg kwestionujących bezczynność lub przewlekłość organu w tej samej sprawie, które każdorazowo poprzedzone powinny być stosownym ponagleniem. Z posiadanych przez Sąd informacji zawartych w aktach sprawy o sygn. II SAB/Wr 678/21 wynika, że sprawność działania organu w tej samej sprawie z wniosku skarżącego o zezwolenie ma pobyt czasowy i pracę była już przedmiotem kontroli sądowej zainicjowanej skargą na bezczynność z dnia 28 V 2021 r. Co istotne, skarga ta została poprzedzona m.in. ponagleniami składanymi w maju 2021r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że ponaglenie z dnia 10 V 2021 r. załączone do obecnej skargi na przewlekłość nie może stanowić podstawy do uznania skargi za dopuszczalną. Ponaglenie to poprzedzało bowiem złożenie wcześniejszej skargi na bezczynność, w rozpoznaniu której zapadł już wyrok. Nie może zatem stanowić środka poprzedzającego wniesienie kolejnej skargi. Chcąc skarżyć po raz kolejny sprawność działania organu (zaistniałą po wydaniu ww. wyroku) konieczne jest ponowne wyczerpanie drogi administracyjnej, poprzez złożenie kolejnego ponaglenia (zob. np.: postanowienie WSA we Wrocławiu z 11 V 2022 r., II SAB/Wr 1/22; wyrok WSA w Gdańsku z 28 IV 2021 r., III SAB/Gd 10/21; postanowienie WSA w Łodzi z 24 X 2007 r., II SAB/Łd 11/07 - CBOSA). Zaniechanie tej czynności obliguje do odrzucenia skargi, albowiem dopóki strona nie wniesie ponaglenia, niedopuszczalne jest uruchomienie trybu kontroli sądowej działania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.