II GZ 424/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 czerwca 2011 r.; sygn. akt III SAB/Wa 67/10 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi B. K. na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w zakresie rozpoznania wniosku o uchylenie uchwały. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt: VI SAB/Wa 67/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił wniosek B. K. o wyłączenie sędziego WSA U. W. w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w zakresie rozpoznania wniosku o uchylenie uchwały. W uzasadnieniu wniosku B. K. podał, iż "sędzia referent stał się adwokatem samorządu adwokackiego Naczelnej Rady Adwokackiej matacząc stany faktyczne dwóch samoistnych spraw o sygnaturach akt VI SO/Wa 2/11 i VI SA/Wa 2377/10, aby odebrać skarżącemu cześć i godność o jakiej mowa w art. 82, 30 w zw. z art. 41 Konstytucji RP". Stosownie do treści art. 21 p.p.s.a. sędzia NSA U. W. złożyła oświadczenie, w którym wskazała, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (k.64). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. argumentacja wniosku strony o wyłączenie sędziego, a szczególnie negacja prawidłowości dokonywanych rozstrzygnięć przez sędziego w sprawach o sygn. akt VI SO/Wa 2/11 i VI SA/Wa 2377/10 nie stanowi przyczyn, o których mowa w art. 18 § 1 p.p.s.a., ani też nie wykazuje aby sędziego łączyły ze stroną jakiekolwiek osobiste stosunki, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skarżący wniósł o jego uchylenie i wyłączenie z orzekania w przedmiotowej sprawie sędziego referenta, podnosząc zarzut naruszenia art. 7, art. 8. art. 87 w zw. z art. 45 ust. 1, art. 30, art. 32, art. 40 Konstytucji RP. W uzasadnieniu zażalenia skarżący powtórzył zarzuty z wniosku o wyłączenie sędziego oraz podał, iż z inicjatywy sędziego WSA U. W. nasiliły się wobec niego represje ze strony sędziów w ramach solidaryzmu sędziowskiego, oraz ich zemsty w postaci zadania skarżącemu tortur o jakich mowa w art. 40 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 6 grudnia 2006 r., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Jak wynika z treści art. 19 p.p.s.a. określając tzw. względne przesłanki wyłączenia sędziego ustawodawca posłużył się ogólnym sformułowaniem zaistnienia okoliczności uprawdopodobniającej uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności danego sędziego w konkretnej sprawie. Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi będą nie tylko okoliczności objęte art. 19 wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron lub jej przedstawicielem - a więc charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej /pozytywnej lub negatywnej/, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, itp., ale wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń, co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Najogólniej można stwierdzić, że wyłączeniu podlega sędzia, który z tej lub innej przyczyny mógłby być zainteresowany co do wyniku sprawy, z góry uprzedzony do strony lub łączyłby go z nią stosunek osobisty. Wyjaśnić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z subiektywnych odczuć strony. Konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Takim argumentem nie jest przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego sprawy w sposób wadliwy, z uwagi na kwestionowanie zasadności i prawidłowości rozstrzygnięć wydanych w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji