IV SAB/Wr 1087/22
Sądy administracyjne2023-02-22
Sygnatura
IV SAB/Wr 1087/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-02-22
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Bogumiła Kalinowska
Rozstrzygnięcie
*Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 6 grudnia 2022 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W załączeniu do skargi strona skarżąca nie nadesłała dowodu wniesienia ponaglenia ani samego ponaglenia.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 23 grudnia 2022 r. stronę skarżącą wezwano do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego nadania oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego nadania oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono stronie skarżącej w dniu 4 stycznia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 15 akt sądowych).
W zakreślonym terminie strona skarżąca nie nadesłała kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego nadania. Ponadto, zgodnie z informacją z dnia 14 lutego 2023 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka służbowa – k. 16 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, skarżąc bezczynność organu, pomimo prawidłowo doręczonego jej wezwania Sądu, nie przedłożyła kopii ponaglenia skierowanego do organu ani dowodu jego nadania. W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia do właściwego organu, tj. nie wyczerpała trybu przewidzianego przez art. 52 § 1 p.p.s.a. Tymczasem czynność ta stanowi niejako warunek wstępny skutecznego wniesienia skargi na bezczynność złożonej w tej sprawie.
W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Ubocznie Sąd dostrzega, że strona skarżąca pomimo prawidłowego wezwania nie uiściła wpisu od skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę skierowaną do strony skarżącej, zawierającą odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skutecznie w dniu 4 stycznia 2023 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 11 stycznia 2023 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w oznaczonym terminie nie została opłacona.
Okoliczność ta sama w sobie stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., ale wobec niedopuszczalności skargi w niniejszej sprawie ma charakter wtórny.