I SA/Go 151/09
Sądy administracyjne2009-11-10
Sygnatura
I SA/Go 151/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2009-11-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gorzowie W
Sędziowie
Barbara Rennert
Rozstrzygnięcie
Zwolniono od kosztów sądowych
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2009 r. wniosku T.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej w sprawie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
UZASADNIENIE
Wraz ze skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 września 2009 r. (sygn. akt I SA/Go 151/09) skarżący T.K. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał te same okoliczności, które przedstawił w poprzednim swoim wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 26 marca 2009 r. Powtórzył więc, że sytuacja w jakiej znalazł się od momentu wszczęcia postępowań celnych w stosunku do jego firmy, do momentu wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno -podatkowych ulega ciągłemu pogorszeniu. Według skarżącego zakończenie części postępowań administracyjnych uniemożliwiło mu dalszą działalność gospodarczą i postawiło go w obliczu bankructwa. Podał też, że egzystencja jego rodziny to wynik finansowego wsparcia ojca skarżącego oraz teściów.
W treści wniosku skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwoma synami w wieku 19 i 18 lat, nie posiada żadnego majątku, prowadzi Firmę Handlową A nie osiągając żadnego dochodu z tego tytułu, żona aktualnie nie pracuje (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem nastąpiło z dniem [...] maja 2009 r.). Od [...] lipca 2002 r. w małżeństwie skarżącego występuje ustrój rozdzielności majątkowej. Żona poinformowała skarżącego, że nie ma żadnego majątku. Miesięczne koszty utrzymania rodziny skarżący określił na łączną kwotę 3.000zł, na co składają się wydatki z tytułu najmu mieszkania, opłaty radiowo -telewizyjne, za telefon, energię elektryczną i gaz, leki, a także koszty wyżywienia oraz inne opłaty związane z kształceniem dzieci.
Sąd zważył:
Prawo pomocy obejmuje na podstawie art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), m.in. zwolnienie od kosztów sądowych. Jego zakres częściowy, zgodnie z art. 245 § 3 i § 4 p.p.s.a., może obejmować zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części. Sąd, oceniając złożony wniosek ma obowiązek badać aktualną sytuację materialną skarżącego. Przepis art. 246 § 1 .p.s.a., określa przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Po przeanalizowaniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i uznaniu na jego podstawie, że skarżący wykazał, iż jego aktualna sytuacja majątkowa jako osoby nieosiągającej żadnego dochodu i egzystującej wraz z rodziną dzięki wsparciu finansowemu bliskich (ojca skarżącego i teściów) nie stwarza mu możliwości uiszczenia należnych opłat sądowych w postaci wpisu od skargi kasacyjnej - Sąd przyjął, że spełniona jest przesłanka zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, jako że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ponadto, tak jak wcześniej (postanowienie z dnia 11 maja 2009 r.), Sąd wziął pod uwagę, iż przedmiotowa sprawa nie jest jedyną, w której skarżący jest zobowiązany do uiszczenia należnego wpisu sądowego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.