II OZ 964/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K., C. M., Daniela D. i R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 37/06 o odrzuceniu zażalenia D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 37/06 w sprawie ze skargi J. K., C. M., Jana C., R. B. i D. D. na uchwałę Rady Miejskiej w Lubinie z dnia [...]2005 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę postanawia: 1. oddalić zażalenie D.D.; 2. odrzucić zażalenia J. K., C. M. i R.B. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 37/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. D. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 14 kwietnia 2008 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, iż postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2009 r. odrzucił zażalenie D. D. i C. M. Odpisy powyższego postanowienia doręczono D. D.w dniu 9 maja 2009 r. W dniu 6 maja 2009 r. J. K., D. D. i C. M. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż zażalenie D. D. zostało wniesione przed doręczeniem odpisu postanowienia, a zatem z naruszeniem art. 194 § 2 p.p.s.a i na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił jako niedopuszczalne. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J. K., D. D., C. M. i R. B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." - zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z przepisu tego wynika, iż zażalenie wnosi wsie po doręczeniu stronie odpisu postanowienia. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2009 r. zostało doręczone D. D. w dniu 9 maja 2009 r. (k. 317), natomiast zażalenie na powyższe postanowienie zostało wniesione przez D. D. w dniu 6 maja 2009 r. A zatem, należy stwierdzić, że termin do wniesienia zażalenia przez tego skarżącego nie rozpoczął jeszcze swojego biegu. Tym samym środek odwoławczy D. D. został wniesiony z naruszeniem terminu ustawowego, o jakim mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie uznał, iż zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 14 kwietnia 2008 r. jest przedwczesne i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie wniesione przez D. D. W tym miejscu należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniesione zażalenie jest zobowiązany z urzędu badać, czy zostało ono wniesione przez strony do tego upoważnione, gdyż jest to jedna z przesłanek dopuszczalności tego zażalenia. Należy wskazać, iż zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie D. D. na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2008 r., które odrzucało zażalenie D. D. i C. M. na postanowienie z dnia 20 grudnia 2007 r. Postanowienie z dnia 20 grudnia 2007 r. dotyczyło odrzucenia zażalenia D. D. na zarządzenie, którym został on wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia. Przedmiotowe zarządzenie skierowane było wyłącznie do D. D. i tylko ten uczestnik postępowania posiadał interes prawny w skarżeniu rozstrzygnięcia sądowego w tym przedmiocie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt II OZ 905/08 zobowiązanie do uiszczenia kosztów sądowych należy bowiem wyłącznie do sfery interesu prawnego osoby wymienionej w zarządzeniu dotyczącym wpisu i tyko przez taką osobę zarządzenie takie może być zaskarżone. Zasadę tę należy rozciągnąć również na dalsze rozstrzygnięcia dotyczące tej osoby wydane w postępowaniu wpadkowym w przedmiocie kosztów sądowych. A zatem, w niniejszej sprawie, zażalenie wniesione przez J. K, C.M. i Ryszarda B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2009 r. jest niedopuszczalne i na podstawie art. 180 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.