I FZ 155/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 461/21 odrzucające skargę F. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie 1.1. Zaskarżonym postanowieniem z 4 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 461/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę F. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: spółka, skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2021 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień 2017 r. W uzasadnieniu sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, do podania numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numeru identyfikacji REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania oraz do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 kwietnia 2021 r. W dniu 27 kwietnia 2021 r. nadana została przesyłka zawierająca potwierdzoną za zgodność kopię pełnomocnictwa oraz pismo wskazujące numer KRS skarżącej Spółki. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zachodzi wówczas, gdy czynność w tym postępowaniu nie została dokonana przez stronę w czasie oznaczonego dla tej czynności terminu ustawowego lub sądowego. Skutkiem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi jest jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu z dnia 13 kwietnia 2021 r. i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi w dniu 19 kwietnia 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 14). W związku z tym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kończył swój bieg 26 kwietnia 2021 r. Tym samym pełnomocnik nadając w dniu 27 kwietnia 2021 r. przesyłkę pocztową zawierającą pełnomocnictwo i pismo wskazujące numer KRS nie dochował siedmiodniowego terminu. Niezależnie od powyższego WSA zwrócił uwagę, że pełnomocnik strony nie tylko uchybił terminowi do uzupełniania braków formalnych, ale także uzupełnił je w sposób niekompletny. Pełnomocnik nie przedłożył bowiem dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. KRS lub statutu. Do przedłożenia takich dokumentów pełnomocnik był wyraźnie zobowiązywany przez sąd, co wynika z treści wezwania skierowanego do doradcy podatkowego (k. 9). Brak tych dokumentów uniemożliwia bowiem zweryfikowanie tego, czy osoba, która złożyła podpis pod pełnomocnictwem udzielonym doradcy podatkowemu, była podmiotem uprawnionym do reprezentowania skarżącej spółki. W związku z powyższym, skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, należało odrzucić, o czym sąd wojewódzki orzekł na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. 1.2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., akcentując, że nie doszło do uchybienia terminu, gdyż przesyłka zawierająca dokumenty (pełnomocnictwo i pismo wskazujące numer KRS skarżącej) została nadana w dniu 26 kwietnia 2021 r., na potwierdzenie czego załączono kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki w tym dniu. Autor zażalenia zarzucił sądowi, że przy liczeniu terminu wykazał “brak elementarnej umiejętności polegającej na błędnym dodawaniu liczb pojedynczych". W zażaleniu zawarto wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz spółki. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem odrzucenie skargi przez sąd wojewódzki na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. było zasadne. 2.2. Wyjaśnienia wymagają dwie kwestie – pierwsza, to data nadania przez pełnomocnika przesyłki w odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia braków. Rzeczywiście, na kopercie znajdującej się w aktach (k. 19 akt sądowych), wyraźnie widnieje data, którą wskazał sąd, tj. 27 kwietnia 2021 r., natomiast na nadesłanym wraz z zażaleniem potwierdzeniu nadania przesyłki (k. 30) jest data 26 kwietnia 2021 r.; przy czym zarówno na kopercie, jak i na potwierdzeniu nadania znajduje się poprawna sygnatura akt sądowych, zgadza się też numer przesyłki. 2.3. Okoliczność ta mogłaby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia, w celu wyjaśnienia pojawiającej się rozbieżności, jednakże o odrzuceniu skargi zdecydowała jeszcze jedna okoliczność, tym razem nie kwestionowana przez spółkę. Otóż, jak prawidłowo zauważył sąd I instancji, pełnomocnik uzupełnił zauważone braki formalne w sposób niekompletny; nie przedłożył bowiem dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. KRS lub statutu. Do przedłożenia takich dokumentów pełnomocnik był wyraźnie zobowiązywany przez sąd, co wynika z treści wezwania skierowanego do doradcy podatkowego (k. 9). Brak tych dokumentów uniemożliwia bowiem zweryfikowanie tego, czy osoba, która złożyła podpis pod pełnomocnictwem udzielonym doradcy podatkowemu, była podmiotem uprawnionym do reprezentowania skarżącej spółki. To, że brak było tego dokumentu, wynika też z pisma samej strony z dnia 26 kwietnia 2021 r. (k. 15), w którym pełnomocnik stwierdził, że realizując wezwanie sądu, przekazuje pełnomocnictwo, numer KRS, NIP i REGON spółki, dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wpisu od skargi. Nadesłanie KRSu na etapie postępowania zażaleniowego nie może konwalidować wcześniejszego wybiórczego wykonania zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków (niezależnie już od terminowości ich uzupełnienia). 2.4. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.