I SA/Bd 166/19
Sądy administracyjne2019-11-13
Sygnatura
I SA/Bd 166/19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2019-11-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Sędziowie
Ewa Kruppik-Świetlicka
Rozstrzygnięcie
odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kruppik-Śweitlicka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 15 marca 2019 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej – odpis z KRS, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi i udzielenia pełnomocnictwa, złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz o uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 4 czerwca 2019 r.
Pismem z dnia 10 czerwca 2019 r. skarżący wniósł o pomocy w postaci zwolnienia z kosztów sądowych. Załączył pełnomocnictwo oraz zaświadczenie o zatrudnieniu
i zarobkach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: p.p.s.a. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U.
z 2017 r. poz. 700 ze zm.), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru,
o którym mowa w art. 4 ust. 4a tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych.
Zakres danych, które zawierają odpisy pełne i odpisy aktualne z Krajowego Rejestru Sądowego określa § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego
i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. z 2011 r. nr 297, poz. 1760 ze zm.). Odpis pełny zawiera treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS, dokonanych od chwili pierwszego wpisu, a odpis aktualny (podobnie jak samodzielnie pobrany wydruk komputerowy) zawiera tylko aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest dołączenie do skargi dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej. Nieprzedstawienie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej stanowi brak formalny pisma, którego nieusunięcie we wskazanym przez sąd terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. w ONSAiWSA 2005/5/91).
Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi)
w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownych dokumentów w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej – odpis z KRS, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi i udzielenia pełnomocnictwa, złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz o uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł
w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, a także została pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w zakreślonym terminie.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do przedłożenia stosownych dokumentów oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia została doręczona w dniu 4 czerwca 2019 r. (d.: k. 20 akt sądowych). Przyjąć zatem należy, że siedmiodniowy termin, do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 11 czerwca 2019 r.
Strona skarżąca złożyła co prawda w terminie do uiszczenia wpisu sądowego wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, jednakże tut. Sąd postanowieniem z dnia 4 listopada 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie Referendarza sądowego z dnia 27 września 2019 r. odmawiające przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Ponadto strona załączyła do pisma z dnia 10 czerwca 2019 r. pełnomocnictwo, jednakże we wskazanym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi i udzielenia pełnomocnictwa.
Dodać trzeba, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa stanowisko przeciwne, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy podziela.
W postanowieniach z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13 i z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwać przedmiotowych informacji we własnym zakresie, skoro zgodnie z treścią art. 29 p.p.s.a. to na stronie spoczywa obowiązek wykazania umocowania konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego do działania w imieniu osoby prawnej czy jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową oraz sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Treść powołanego przepisu jest jasna i w żaden sposób nie wynika z niej, że Sąd powinien wyręczyć stronę skarżącą z jej obowiązku wykazania umocowania do działania przed sądem administracyjnym.
Mając na uwadze fakt, że wskazany brak formalne skargi nie został uzupełniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę