Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Bk 798/12

Sądy administracyjne2012-11-15
Sygnatura
II SA/Bk 798/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia
2012-11-15
Rodzaj
Postanowienie WSA w Białymstok

Sędziowie

Anna Sobolewska-Nazarczyk

Rozstrzygnięcie

Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie usunięcia podwyższenia terenu p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. UZASADNIENIE J. J. (dalej powoływana także jako: "Skarżąca"), łącznie ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie usunięcia podwyższenia terenu, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek wskazała, że jego wykonanie będzie nieodwracalne i postępowanie w niniejszej sprawie stanie się praktycznie bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter będącego przedmiotem zaskarżenia do tutejszego Sądu rozstrzygnięcia – postanowienia w przedmiocie oceny zarzutów Skarżącej na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zgodnie bowiem z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich, ponad wszelką wątpliwość, nie wywołuje zaskarżone postanowienie, albowiem nie nakłada ono na Skarżącą żadnych uprawnień bądź obowiązków. Zaskarżone postanowienie nie jest aktem administracyjnym podgalającym wykonaniu, a zatem nie ma możliwości wstrzymania jego wykonania. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się jednocześnie, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżąca winna wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczyniła. Negatywna ocena podniesionych przez Skarżącą zarzutów w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, nie może być postrzegana jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.