IV Ka 806/23
Sądy powszechne2024-01-30
Sygnatura
IV Ka 806/23
Data orzeczenia
2024-01-30
Rodzaj
REASONS
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt IV Ka 806/23</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Apelacja jest bezzasadna.</p>
<p>Zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych oraz zarzuty błędnej oceny dowodów, nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o rzetelnie i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy. Każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony jaką daje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Sąd Okręgowy nie będzie w tym miejscu tej oceny i tych ustaleń powielał, albowiem wobec doręczenia stronom odpisu uzasadnienia zaskarżonego wyroku analiza ta jest ( a przynajmniej powinna być ) im znana - dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów oraz oparte na niej ustalenia faktyczne.</p>
<p>W szczególności Sąd meriti prawidłowo oparł się na zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. J.</span>. To, że nie był bezpośrednim, naocznym świadkiem zdarzenia, tylko „<em>
<!-- -->świadkiem ze słuchu</em>”, nie oznacza jego niewiarygodności. Ani w toku postępowania przed pierwszą instancją, ani w apelacji, ani na rozprawie apelacyjnej, nie składano wniosków dowodowych o przesłuchiwanie świadków bezpośrednich ( pracowników ochrony). Zeznania świadka <span class="anon-block">M. J.</span> są zgodne z informacjami z notatki urzędowej na k 5 i protokołem zdarzenia z k. 6. Słusznie również nie dano wiary oświadczeniom obwinionego, jakoby kupował kawę na szkolenie, a za linię kas wyszedł z tym towarem, bo chciał wziąć gazetkę reklamową, jest to nielogiczne, niezgodne z doświadczeniem życiowym – ponieważ trafnie ocenił to Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie będzie powielane. Dość powiedzieć, że obwiniony zabrał łącznie 15 paczek kawy i paczkę papieru toaletowego, a potem nie potrafił wskazać, gdzie odbywa się to rzekome szkolenie, które musiałoby być zorganizowane dla kilkuset osób, pragnących wypić kawę zaparzoną z 15 paczek ( zapewne po wypiciu takiej ilości faktycznie potrzebowaliby również paczki papieru toaletowego), nie ma również najmniejszego sensu, żeby po dokonanych już zakupach obwiniony przedzierał się za linię kas z tymi produktami aby dorwać się do gazetki reklamowej.</p>
<p>Obrońca nie ma racji zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, jakoby obwiniony wyszedł poza linie kas i dokonał kradzieży – przecież z w/w dowodów wynika, że nie tylko wyszedł z paczkami z kawą i papierem toaletowym poza linię kas nie płacąc za nie, ale jeszcze szarpał się z zatrzymującym go ochroniarzem próbując z tym łupem uciec.</p>
<p>Chybione są zarzuty obrazy prawa procesowego poprzez oparcie się na treści notatek urzędowych, obrońca zapomina, że w postępowaniu wykroczeniowym notatka może stanowić dowód podlegający ujawnieniu i ocenie. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 4)">art. 39 § 4 kpw</a> nie można zastępować zeznań i wyjaśnień treścią pism, zapisków lub notatek, <span class="underline">
<!-- -->chyba że ustawa</span> stanowi inaczej. W tym przypadku zastosowanie miał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 76;art. 76 § 2)">art. 76 § 2 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 54;art. 54 § 3)">art. 54 § 3 kpw</a> pozwalający na oparcie się na treści notatek urzędowych. Natomiast co do braku bezpośredniego przesłuchania obwinionego, to przecież chcącemu nie dzieje się krzywda (<em>
<!-- -->volenti non fit iniuria</em> ) – obwiniony był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy przed Sądem Rejonowym, nie stawił się, więc rozprawę zgodnie z obowiązującymi przepisami proceduralnymi przeprowadzono zaocznie. Obwiniony mógł też stawić się na rozprawę apelacyjna, o której terminie także był powiadomiony, ale i z tej możliwości nie skorzystał.</p>
<p>Chybiony jest też zarzut rażącej niewspółmierności kary. Obwiniony był wielokrotnie skazywany za kradzieże popełniane na terenie całego kraju. Odzyskanie mienia przez pokrzywdzonego w tej sprawie nie wynikało z czynnego żalu obwinionego, tylko z interwencji pracowników ochrony. Zatem wymierzona mu kara 30 dni aresztu jest adekwatna do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, na pewno nie nosi cech nadmiernej surowości.</p>
<p>Dlatego ustalenia faktyczne Sądu meriti są prawidłowe, zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ocena dowodów pełna, logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym, a rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym wyroku jest sprawiedliwe, nie uchybiające prawu materialnemu, orzeczona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności, zaś sam wyrok zapadł bez obrazy prawa procesowego.</p>
<p>Na wydatki w postępowaniu odwoławczym złożyły się zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 50 zł ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118 § 2 kpw</a> w zw. z § 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 22 grudnia 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 2467).</p>
<p>O kosztach sądowych za drugą instancję orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2</a> pdpk a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 ()">ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983r. z późniejszymi zmianami).</p>
<p>Sąd Okręgowy obniżył wysokość opłaty za pierwszą instancję orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21 pkt. 2)">punkcie 2</a> zaskarżonego wyroku do 30 zł. Wobec obwinionego orzeczono karę 30 dni aresztu. Zatem zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2</a> pdpkt a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 ()">ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> opłata za pierwszą instancję wynosi w tej sprawie 30 zł. Mimo braku takiego zarzutu w apelacji zwróconej na korzyść w tym zakresie Sąd odwoławczy może z urzędu korygować błędnie ustaloną w pierwszej instancji opłatę. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 16;art. 16 ust. 2)">art. 16 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> jeżeli w orzeczeniu kończącym postępowanie opłaty nie określono albo błędnie ustalono jej wysokość, to orzeczenie w tym przedmiocie wydaje sąd odwoławczy lub sąd pierwszej instancji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego wydawanym na tle tego przepisu, orzeczenie Sądu odwoławczego nie jest uzależnione w tym przypadku ani od zarzutów ani od kierunku apelacji ( <em>
<!-- -->por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2015 roku, V KK 49/15, Legalis</em>). Dlatego też nie stanowi ono zmiany wyroku, jest to korekta orzeczenia o opłacie dokonywana w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 ()">ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>.</p>
<p>Koszty te nie są wysokie ( są wręcz symboliczne) i obwiniony jest je w stanie ponieść bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania swojej osoby, jest młodym zdrowym mężczyzną i ma możliwości zarobkowe. Tym bardziej w sytuacji, w której Sąd Okręgowy obniżył opłatę za pierwszą instancję.</p>
<p>Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd drugiej instancji orzekł jak w sentencji wyroku.</p>
</div>