II SA/Wa 1762/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania grupy inwalidzkiej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2021 r. (nr [...]), którym organ na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398 ze zm.) uchylił w całości orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. (nr [...]), jednocześnie decydując o wydaniu orzeczenia własnego, w którym uznano, że skarżący jest trwale niezdolny do służby w Policji, zdolny do pracy, nie wymaga opieki innej osoby, zaliczono go do trzeciej grupy inwalidzkiej i uznano, że inwalidztwo istnieje od dnia [...] stycznia 2020 r. i nie pozostaje w związku z pełnieniem służby. M. P. zaskarżył orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w części dotyczącej nieprzyznania trzeciej grupy inwalidzkiej ze względu na zaburzenia [...] znacznie upośledzające zdolności [...] – choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że z przepisów ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich wynika, że komisje lekarskie orzekają o zdolności kandydatów do służby, o zdolności funkcjonariuszy do służby, ale również o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów (niezdolnych do samodzielnej egzystencji) oraz o tym, czy stan zdrowia (inwalidztwo) funkcjonariusza (byłego funkcjonariusza) ma związek ze służbą, a także o zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej obejmuje zatem dwa rozstrzygnięcia: pierwsze, dotyczy zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, drugie: ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej może wiec dotyczyć zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, ale również ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Trzeba dodać, że orzeczenia w przedmiocie ustalenia związku stanu zdrowia ze służbą czy stopnia inwalidztwa są poddawane kontroli sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w postępowaniach o świadczenia przysługujące z tego tytułu (odszkodowania, renty, emerytury). Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie w tym zakresie (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo). Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt sprawy, należy stwierdzić, że zaskarżona przez M. P. część orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej nie dotyczy ustalenia kategorii zdolności do służby ani kandydata ani funkcjonariusza w celu oceny, czy jest on zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. skarżący nie pełni służby, nie zajmuje także żadnego stanowiska, jest byłym funkcjonariuszem (zwolniony ze służby z dniem [...] października 2019 r.). Skoro M. P. zaskarżył orzeczenie w części ustalenia związku jego inwalidztwa ze służbą to z tego co już powiedziano, wynika że skarga podlega odrzuceniu, a kwestia ta podlega kontroli sądów powszechnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.