II SA/Rz 953/11
Sądy administracyjne2011-10-13
Sygnatura
II SA/Rz 953/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2011-10-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Paweł Zaborniak
Rozstrzygnięcie
Zwolniono od kosztów sądowych w części
Treść orzeczenia
SENTENCJA
13.10.2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 13.10.2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, S. D. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w sprawie ze skargi S. D. na decyzję, Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...].08.2011 r., znak [...], wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, - postanawia - 1) zwolnić S. D. od kosztów sądowych ponad wysokość 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych), 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
UZASADNIENIE
S. D. w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO), zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o zwolnienie od kosztów sądowych w pełnej ich wysokości. Na aktualnym etapie strona zobowiązana jest do opłacenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł z tytułu złożenia skargi na decyzję dotyczącą ustalenia warunków zabudowy.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych został uzasadniony niskimi dochodami strony oraz wysokimi kosztami życia rodziny. W skład gospodarstwa domowego wchodzi oprócz skarżącego jego matka S. D. Łączny dochód tych osób wynosi 1997,21 zł, a składa się z zasiłku przedemerytalnego S. D. oraz emerytury S. D. Wnioskujący jest właścicielem samochodu, jednak używa go rzadko i to wyłącznie dla potrzeb dojazdu do sklepu i do lekarza. Nierzadko nie jest w stanie zakupić paliwa. Rodzina żyje w domu jednorodzinnym o pow. 42 m². Opłaty za gaz za dwa miesiące wyniosły 194,27 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Strona żąda od Sądu zwolnienia od pełnej kwoty kosztów sądowych. Oznacza to, że wnioskujący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków sądowych) z uwagi na grożący rodzinie uszczerbek na poziomie utrzymania określanego jako konieczne. Warunki życia rodziny należy wobec tego odnieść do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Podany przepis określa warunki przyznania prawa pomocy w granicach częściowych.
W pierwszej kolejności wypada zauważyć, że w aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się skarżący koszty sądowe obejmują wpis sądowy należny od skargi na decyzję administracyjną w wysokości 500 zł. Ta wysokość stanowi więc 1/4 części łącznych miesięcznych dochodów rodziny wnioskującego. Wobec tego, nie sposób zaprzeczyć, że zapłata wpisu wpłynie istotnie na zdolności wydatkowe S. D. Uwzględniając te okoliczności oraz bieżące i konieczne koszty utrzymania dwuosobowej rodziny, należy przychylić się do żądania strony skarżącej i przyznać prawo pomocy poprzez zniesienie kosztów sądowych ponad wysokość 50 zł. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zniesienie kosztów sądowych (tj. opłat i wydatków) ponad wysokość 50 zł oznacza, że poza tą kwotą skarżący nie będzie zobowiązany do uiszczenia jakichkolwiek innych kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem.
Pokrycie wpisu sądowego ograniczonego do wysokości 50 zł, nie spowoduje zachwiania podstaw egzystencji skarżących. Strona żądająca prawa pomocy uzyskuje stałe miesięczne dochody. Ma zagwarantowane środki lokalowe, a ponadto dysponuje pojazdem samochodowym. Utrzymanie pojazdu nie należy do niezbędnych życiowych potrzeb osoby fizycznej i dlatego związane z nim wydatki nie podlegają co do zasady prawnej ochronie. Uiszczenie kwot 50 zł wypełni natomiast obowiązek skarżącego współuczestniczenia w wydatkach spowodowanych złożeniem skargi sądowoadministracyjnej.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części, poprzez zastosowanie art. 245 § 4, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.