II SA/Gl 398/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant starszy referent Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2007 r. sprawy ze skargi M. K.-K. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie prawidłowości zjazdu oddala skargę. UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] roku nr [...] umorzył postępowanie prowadzone w sprawie prawidłowości zjazdu istniejącego od strony ul. [...] w K. na działkę należącą do W. B. – jako bezprzedmiotowe. Powyższe rozstrzygnięcie zostało oparte o art. 105 § 1 kpa w związku z art. 49b ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. nr 156, z 2006 r., poz. 1118 z zm.). W motywach organ orzekający podał, iż w trakcie oględzin ustalił, że na działce W. B., przylegającej do ul. [...] znajduje się nieutwardzony zjazd, nie zostały przy nim wykonane żadne roboty budowlane. Ponieważ Prawo budowlane wymaga zgłoszenia jedynie w przypadku utwardzenia powierzchni gruntu na działce budowlanej (art. 29 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2) do czego nie doszło w niniejszym przypadku, to brak robót budowlanych podlegających regulacji Prawa budowlanego wyłącza ingerencje organów i powoduje umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. M. K.-K., właścicielka nieruchomości, którą od nieruchomości W. B., oddziela droga o nr ewidencyjnym [...] pozostająca we władaniu Skarbu Państwa, wniosła odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 65 § 1 kpa. Zdaniem odwołującej się skoro z ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. nr 204, poz. 2086 z zm.) wynika, że wykonanie zjazdu wymaga zezwolenia zarządcy drogi, a budowa zjazdu bez zezwolenia zagrożona jest karą pieniężną (art. 29 ust. 1 i 29a ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych) to organ nadzoru budowlanego uznając się niewłaściwym powinien przekazać niezwłocznie sprawę organowi właściwemu. Odwołująca się wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy według właściwości. Organ odwoławczy nie uwzględnił złożonego odwołania i decyzją ostateczną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 § 1 kpa – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ ten wyjaśnił, że skoro przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że urządzenie spornego zjazdu nie było połączone z robotami budowlanymi podlegającymi reglamentacji Prawa budowlanego, to wobec braku przedmiotu postępowania jego umorzenie decyzją organu I instancji odpowiada prawu. Organ odwoławczy poinformował nadto, że kopie decyzji przekazuje zarządcy drogi celem ewentualnych dalszych czynności w stosunku do istniejącego zjazdu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. K.-K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do rozpoznania zarządcy drogi oraz zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając żądanie powtórzyła zarzuty zawarte w skardze. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę postulował jej oddalenie z przyczyn podanych w decyzji ostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przede wszystkim z uwagi na zarzuty zawarte w skardze należy podkreślić, iż postępowanie prowadzone przez organ I instancji dotyczyło prawidłowości, a więc zgodności z prawem, istnienia zjazdu z ulicy [...] na działkę należącą do W. B.. Takie określenie przedmiotu postępowania stanowiło następstwo wniosku skarżącej z dnia [...] 2006 roku do PINB w K.. We wniosku tym skarżąca domagała się właśnie sprawdzenia przez organ nadzoru budowlanego czy opisany zjazd "jest prawidłowy". W świetle tak określonego żądania organ nadzoru budowlanego był zobowiązany do ustalenia przede wszystkim istnienia zjazdu, następnie robót budowlanych wykonanych w celu realizacji zjazdu i posiadania przez inwestora stosownej zgody organu architektoniczno-budowlanego na realizację zjazdu. Wszystkie wyżej wymienione działania leżą w kompetencji organu nadzoru budowlanego. Z ustaleń tego organu, które nie zostały zakwestionowane przez skarżącą wynika, że przedmiotowy zjazd odbywa się z ulicy [...], w całości znajduje się na działce budowlanej uczestników postępowania, a jego wykonanie nie łączyło się z przeprowadzeniem żadnych robót budowlanych. Zjazd jest bowiem nie utwardzony (żwir nie został ze sobą połączony, ani z gruntem), stanowi pas ziemi na działce. W takim stanie faktycznym zasadnie organy obu instancji przyjęły, że brak robót budowlanych, których wykonanie jest regulowane Prawem budowlanym przesądza o konieczności umorzenia wszczętego postępowania. Umorzenie postępowania z uwagi na brak przedmiotu postępowania w postaci robót budowlanych potwierdza kompetencje organów do orzekania w rozpoznawanej sprawie. Jedynie bowiem organy nadzoru budowlanego są uprawnione do ustalenia, badania i kwalifikacji określonych działań do robót budowlanych podlegających Prawu budowlanemu lub też nie objętych działaniem tego Prawa. Z kolei wyniki przeprowadzonego w powyższym zakresie postępowania skutkują wydaniem przez te organy jednej z decyzji o których mowa w art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego lub umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego na skutek braku robót budowlanych, których wykonanie reguluje Prawo budowlane. W świetle powyższego wywodu należy jednoznacznie stwierdzić, że organy nadzoru budowlanego były nie tylko uprawnione, ale i zobowiązane do przeprowadzenia postępowania mającego na celu ustalenie czy istnienie przedmiotowego zjazdu jest skutkiem robót budowlanych reglamentowanych Prawem budowlanym. Oznacza to, że wbrew oczekiwaniom skarżącej, wyrażonym w odwołaniu i skardze, nie istniały żadne podstawy do zastosowania art. 65 § 1 kpa. Z tego względu zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Nie zmienia tego fakt, iż skarżąca ma rację przywołując art. 29 ust. 1 pkt 2 i art. 29a ust. 1 ustawy o drogach publicznych z 21 marca 1985 r. Przepisy te uzależniają budowę zjazdu przez właściciela nieruchomości przyległych do drogi od uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu i przewidują karę pieniężną za wybudowanie lub przebudowę zjazdu bez zezwolenia zarządy drogi. Zezwolenie na lokalizację zjazdu z drogi publicznej, wydawane na podstawie art. 20 pkt 8 ustawy o drogach publicznych jest niezbędne do uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę tego zjazdu (art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego) ale tego pozwolenia nie zastępuje. Natomiast o wymierzeniu kary za wybudowanie zjazdu bez zezwolenia zarządcy drogi, orzeka zarządca drogi w odrębnym postępowaniu (art. 29a ust. 1 ustawy o drogach publicznych). Z decyzji ostatecznej w niniejszej sprawie wynika, że organy orzekające po stwierdzeniu istnienia zjazdu, którego urządzenie nie było połączone z żadnymi robotami budowlanymi, zawiadomiły zarządcę drogi o funkcjonowaniu zjazdu. Do zadań tego zarządcy należy podjęcie dalszych czynności w tym zakresie, a skarżąca w braku takich działań może wykorzystać przysługujące jej uprawnienia przewidziane Działem VIII Kpa. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) skarga podlegała oddaleniu.