Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Gd 149/22

Sądy administracyjne2022-12-12
Sygnatura
I SA/Gd 149/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2022-12-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku

Sędziowie

Małgorzata Gorzeń

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę kasacyjną

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 czerwca 2022 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 29 listopada 2021 roku, Nr 2201-IEW.4264.4.2021/BK w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. K. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn. Stronie dnia 18 sierpnia 2022 r. doręczono odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem i konieczności sporządzenia jej przez adwokata, doradcę podatkowego lub radcę prawnego. Skarżący wniósł za pośrednictwem tutejszego Sądu sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Niniejsza skarga kasacyjna została przez stronę nadana dnia 29 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, iż przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Jak zaś wynika z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Po drugie należy nadmienić, że zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a. – skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu wraz z orzeczeniem, o czym skarżący został pouczony. Biorąc pod uwagę termin doręczenia wyroku z uzasadnieniem, tj. 18 sierpnia 2022 r., skarga kasacyjna od niniejszego orzeczenia winna być wniesiona do dnia 19 września 2022 r., z uwagi na to, iż 30 dzień terminu przypadał w sobotę – 17 września 2022 r. Wedle daty widniejącej na stemplu pocztowym nadanie skargi kasacyjnej przez skarżącego nastąpiło 29 listopada 2022 r., co oznacza, że uchybiono terminowi na dokonanie tejże czynności. Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przepisy p.p.s.a. obligują sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu (por. m.in. postanowienie NSA z 18 czerwca 2010 r., II OZ 571/10). Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została wniesiona po terminie oraz sporządzona i podpisana przez K. K.. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby K. K.i był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Wobec tego należało uznać, że wniesiona skarga kasacyjna, sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 177 § 1 p.p.s.a. , jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. i art., 177 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.