II FZ 444/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Zdzisława B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 979/06 odrzucające skargę kasacyjną Zdzisława B. wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 979/06 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 29 września 2006 r. (...) w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 czerwca 2007r., sygn. akt I SA/Gd 979/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną Zdzisława B. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, że stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ - dalej cyt. jako ustawa P.p.s.a. - pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie skarżący jest radcą prawnym, a skarga kasacyjna podlega, zgodnie z par. 3 w związku z par. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193./, wpisowi stałemu w kwocie 100 złotych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną, jako obarczoną brakiem należytego opłacenia na podstawie art. 221 ustawy P.p.s.a.. 2. We wniesionym 21 czerwca 2007r. zażaleniu na powyższe postanowienie Zdzisław B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, zarzucił mu naruszenie art. 178, art. 231 oraz 220 ustawy P.p.s.a., poprzez niewłaściwe wskazanie strony do uiszczenia wpisu sądowego. Podniósł, że przedmiotem skargi są należności pieniężne i w tych sprawach pobiera się wpis stosunkowy. W postępowaniu zaś administracyjnym oraz przed sądem I instancji występował jako osoba fizyczna. Skargę również wniósł jako osoba fizyczna. Natomiast ze względu na wymóg prawny sporządził tylko skargę kasacyjna jako radca prawny. A wobec tego, w ocenie skarżącego, zgodnie z art. 220 par. 1 ustawy P.p.s.a. WSA w Gdańsku powinien wezwać go do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi kasacyjnej jako nie wnoszonej przez radcę prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. W pierwszym rzędzie należy zacytować przepis art. 221 ustawy P.p.s.a., który stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo, podlega opłacie stałej. Jak wynika z powyższego przepisu określone w nim wymagania stosowane są do czynności podejmowanych przez adwokata lub radcę prawnego, bez względu na to, jaką rolę procesową pełnią. To, że osoba fizyczna występuje jednocześnie jako skarżący i zarazem radca prawny we własnej sprawie, nie zmienia postaci rzeczy, gdyż przez to nie zostaje pozbawiona uprawnień i umiejętności radcy prawnego. Radca prawny wnosząc jako skarżący skargę kasacyjną do Sądu nie traci jednocześnie przymiotu podmiotu profesjonalnie zajmującego się świadczeniem usług prawnych, a więc zarazem osoby która w myśl przepisu art. 24 ust. 1 pkt 1 i pkt 6 oraz art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /t.j. Dz.U. 2002 nr 123 poz. 1059 ze zm./, w zakresie mającym znaczenie dla niniejszej sprawy, posiada na odpowiednim poziomie wiedzę zarówno teoretyczną jak i praktyczną konieczną do wykonywania tego zawodu prawniczego. Z zasady racjonalnego ustawodawcy ustanawiającego ten przepis należy wywieść, że u podstaw jego sformułowania leżało przekonanie, że posiadacz uprawnień radcowskich jest osobą, która w postępowaniu sądowym należycie wypełni nałożone na nią obowiązki. Dlatego też za zgodne z wyżej przytoczonymi przepisami prawa należy uznać zaskarżone rozstrzygnięcie sądu I instancji skarżący, w którym sąd ten stwierdził, że skarżący, będący jednocześnie radcą prawnym, powinien uiścić wpis stały od skargi kasacyjnej bez wezwania do wpłaty tejże opłaty. W tym miejscu można wskazać także na postanowienie NSA z dnia 21 września 2006r, sygn. akt II OZ 915/06, w którym stwierdzono, że strona postępowania sądowoadministracyjnego, która jest jednocześnie adwokatem lub radcą prawnym, korzystając z przyznanej przez ustawę możliwości wniesienia środka osobiście sporządzonego przez nią, musi liczyć się z koniecznością spełnienia wszystkich wymagań, które ustawa wiąże z czynnością adwokata lub radcy prawnego, w tym z wszystkimi konsekwencjami wynikającymi z art. 221 ustawy P.p.s.a. Także nie ma racji skarżący twierdząc, że przedmiotem niniejszej sprawy są należności pieniężne i w sprawach tych pobiera się wpis stosunkowy. Przepis par. 2 ust. 1 pkt 1 powołanego przez sąd I instancji wyżej cyt. rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie stanowi, że w sprawach skarg na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym postępowania należy wpis wynosi 100zł bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. A więc jest to wpis stały. W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.