III SA/Wa 3398/15

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi T.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia ustanowić na rzecz skarżącego doradcę podatkowego UZASADNIENIE Skarżący T. S. zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej. W wykonaniu wezwań referendarza sądowego przesłał wypełniony formularz PPF, w którym powołał się na brak majątku i stałych dochodów. Wyjaśnił, że od kilku lat pozostaje bez stałej pracy. Dorywczo trudni się pomocą w prowadzeniu sprzedaży różnych artykułów, głównie przemysłowych. Pracuje bez umowy z wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 1.000 zł. Jednocześnie podniósł, że nie jest w stanie faktu tego uprawdopodobnić w drodze oświadczenia pracodawcy czy też wyciągu bankowego. Skarżący podał, że zamieszkuje w lokalu bez żadnego tytułu prawnego do niego. Lokal ten stanowi własność rodziców. Skarżący nie partycypuje w kosztach jego utrzymania. Podkreślił, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Z racji braku oszczędności "nie nadeśle żadnych kopii wyciągów z rachunków bankowych". Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący wykazał bowiem, że opłacenie kosztów związanych z zapewnieniem profesjonalnej pomocy prawnej wykracza poza jego możliwości płatnicze. Referendarz sądowy dał mianowicie wiarę jego oświadczeniu, że od kilku już lat utrzymuje się z pracy dorywczej, nie posiada majątku, ani zasobów pieniężnych. Jednocześnie udzielenie Skarżącemu pomocy prawnej pełnomocnika z urzędu podyktowane jest "przymusem adwokackim", czyli wprowadzonym na mocy art. 175 P.p.s.a. obowiązkiem sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika ewentualnej skargi kasacyjnej (którą - jak sugeruje treść pisma z 14 listopada 2016 r. - zamierza wnieść) od wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 6 września 2016 r. oddalającego skargę. Z tych względów zasadne jest ustanowienie na rzecz Skarżącego doradcy podatkowego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.