II SA/Bd 469/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi firmy A. w W. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy sporządzenia wyciągu z wykazu zmian gruntowych postanawia: zwrócić skarżącemu – firmie A. w W., kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej, zaksięgowaną w dniu [...] września 2009 roku, pod pozycją [...]. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę firmy A w W. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. [...] kwietnia 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy sporządzenia wyciągu z wykazu zmian gruntowych. Po ogłoszeniu orzeczenia Sąd pouczył o tym, że chcąc zakwestionować wyrok, w terminie 7 dni należy złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wniosek taki podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 (stu) zł. Dnia 16 września 2009r. strona skarżąca uiściła opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 141 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), wniosek strony jest konieczny dla sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie, w której Sąd oddalił skargę. Dokonanie opłaty kancelaryjnej na poczet wydania wyroku z uzasadnieniem nie może być traktowane na równi z wniesieniem pisma procesowego, jakim jest wniosek o sporządzenie uzasadnienia i nie wywołuje analogicznych skutków procesowych. Pogląd powyższy potwierdza orzecznictwo (por. np. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2005r., FZ 466/04, nie publ.). W tej sytuacji należy uznać, że w sprawie nie doszło do skutecznego złożenia przez skarżącego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego wpłacona przez stronę skarżącą opłata podlega zwrotowi na jej rzecz. Przepis art. 225 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w postanowieniu, na mocy art. 225 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.