II SA/Sz 1109/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Miejskiego Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie uchylenia decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej oraz ustalenia odpłatności postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Sygn. akt II SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania L. K., orzekło o uchyleniu decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza P. przez Kierownika M. M. w sprawie uchylenia z dniem [...] roku w całości: decyzji tego organu za [...] roku kierującej L. K. do Domu Pomocy Społecznej w K. oraz decyzji z [...] r. wraz z decyzjami zmieniającymi, o odpłatności za pobyt L. K. zamieszkałego w Domu Pomocy Społecznej w K. Jednocześnie, na mocy art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), organ odwoławczy orzekł o umorzeniu postępowania organu pierwszej instancji w całości. Na powyższą decyzję organu odwoławczego, pismem z [...] roku, Kierownik M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że organ I instancji nie jest stroną toczącego postępowania. Podkreśłono, iż Kierownik M. M. działał w przedmiotowej sprawie z upoważnienia Burmistrza P. jako organu jednostki samorządu terytorialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W myśl § 2 tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Stosownie natomiast do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Kierownik M. M. jako podmiot działający z upoważnienia Burmistrza P.. Oznacza to, że skargę do sądu administracyjnego wniósł organ pierwszej instancji, który nie zgodził się z decyzją organu odwoławczego. Ustalenia zatem wymaga, czy Burmistrz P. posiada legitymację skargową i czy może kwestionować w postępowaniu sądowoadminstracyjnym decyzję SKO, mocą której uchylono jego własne rozstrzygnięcie oraz umorzono toczące się przed organem I instancji postępowanie. W kwestii legitymacji skargowej organu administracji publicznej wypowiadały się już sądy administracyjne. W postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr [...] (opubl. w ONSA 1990, z. 4, poz. 7) stwierdzono, że "bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego". Podobnie w postanowieniu NSA z dnia 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK [...] (opubl. w Lex nr 1137662) wskazano, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, niemający z zasady legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu. Także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K [...] (Dz. U. nr 187, poz. 1456) wskazano, iż jednostka samorządu terytorialnego (w tym gmina reprezentowana przez jej Burmistrza) nie może być ani skarżącym, ani uczestnikiem w postępowaniu sądowoadminstracyjnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że nie jest dopuszczalne wniesienie skargi albo sprzeciwu przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie w pierwszej instancji. W ustawowej roli organu orzekającego nie ma bowiem miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek, także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja ta dotykać może bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków. Tym samym w sprawie zakończonej kwestionowaną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Burmistrz nie posiada przymiotu strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, dotyczącym kontroli tej decyzji. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.