I SA/Bd 542/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 października 2021 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji o przyznaniu renty strukturalnej z naruszeniem prawa oddala skargę UZASADNIENIE W dniu [...] listopada 2008 r. po przekazaniu gospodarstwa oraz zaprzestaniu prowadzenia działalności rolniczej przez K. L. (dalej także Skarżący), Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. wydał decyzję o przyznaniu renty strukturalnej w wysokości 165% kwoty najniższej emerytury, tj. [...] zł. W kolejnych latach renta ta podlegała waloryzacji. Decyzją z dnia [...] października 2020 r. Kierownik Biura Powiatowego w M. stwierdził, że wydanie ww. decyzji nastąpiło z naruszeniem prawa, z uwagi na brak wiedzy organów o niepodleganiu przez Skarżącego w dniu złożenia wniosku o przyznanie renty strukturalnej ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu w KRUS oraz niepodleganiu ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników przez okres co najmniej 5 lat w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną. Rozpoznając wniesione odwołanie Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Na wstępie organ wskazał, że przepisy regulujące przyznawanie renty strukturalnej zawarte są w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2019 r., poz. 1278) – dalej: "rozp. z [...].06.2007 r.". Aby otrzymać rentę, o którą wnosił i którą uzyskał Skarżący, musiał on być rolnikiem. Zatem podlegać przede wszystkim ubezpieczeniu w KRUS (art. 5 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). W ocenie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T., w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania Skarżącemu renty strukturalnej albowiem niewątpliwym jest, że po wydaniu decyzji ostatecznej wyszły na jaw nowe, nieznane wcześniej okoliczności faktyczne istniejące W dniu złożenia przez Skarżącego wniosku o przyznanie renty strukturalnej oraz w dniu wydania decyzji o jej przyznaniu, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, nieznane organowi z przyczyn od niego niezależnych, mieszczące się w zakresie pojęcia nowych, istotnych okoliczności z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.) – dalej jako: "k.p.a." Organ podał, że z materiału zebranego w sprawie, a w szczególności z decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] listopada 2017 r. Skarżący został wyłączony z ubezpieczenia w okresie od dnia [...] lipca 2000 r. do dnia [...] września 2008 r. W tym czasie podlegał ubezpieczeniu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w Zakładzie Usług Drogowych M. S. w O. (od [...] czerwca 2000 r. do [...] sierpnia 2008 r.). Wniosek o rentę strukturalną złożony został w dniu [...] czerwca 2008 r. Zatem nie sposób uznać, że Skarżący podlegał "ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników" przez okres 5 lat w okresie poprzedzającym datę złożenia wniosku o rentę strukturalną. Organ wskazał, że z orzecznictwa sądów powszechnych (por. np. wyrok SN z dnia [...] stycznia 2011 r., sygn. akt I UK 229/10) wynika, iż ubezpieczenie związane z zatrudnieniem (nawet doraźnie, sezonowo i bez stałego wynagrodzenia miesięcznego), wyłącza z ubezpieczenia w KRUS. W złożonej skardze Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie: - art. 80 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i przyjęcie swobodnej oceny dowodów dokonanej przez organ I instancji polegającej na odmowie dania wiary zeznaniom Skarżącego oraz świadka A. L. w sytuacji, gdy zeznania te były spójne i logiczne, zaś zeznania świadka N. T.-K., wbrew stanowisku organu I instancji, uprawdopodobniły ich wiarygodność, gdyż wykazały okoliczność, iż N. T.-K. była niedoświadczonym pracownikiem, zatem wysoce prawdopodobnym jest, że nie były jej znane wszystkie wymogi prawne związane z uzyskaniem renty strukturalnej; - art. 81a k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji braku zastosowania przez organ I instancji i nie rozstrzygnięcia wątpliwości w zakresie kwestii wprowadzenia w błąd strony przez pracownika organu na korzyść strony; - art. 107 § 1 pkt. 4 i 6 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uchybienia w sporządzaniu uzasadnienia prawnego i faktycznego zaskarżonej decyzji; - podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. zasady praworządności oraz zasady przekonywania wyrażonych w art. 7, 8 i 11 k.p.a. Skarżący podkreślił, że został wprowadzony w błąd przez pracownika organu co do spełniania przez niego przesłanek w zakresie przyznania renty strukturalnej. Nie ma w tym przypadku znaczenia okoliczność, że przepisy dotyczące przyznawania renty strukturalnej nie wymagają weryfikacji podlegania ubezpieczeniu w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Skoro pracownica organu powzięła informację o zatrudnieniu Skarżącego na podstawie umowy o pracę, co jest tożsame z podleganiem przez Skarżącego ubezpieczeniu w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, to winna tę okoliczność uwzględnić, gdyż pracownik organu na tym stanowisku powinien posiadać odpowiednią wiedzę w powyższym zakresie. Jeżeli zaś pracownica nie posiadała dostatecznej wiedzy w tym przedmiocie, powinna poinformować o tym Skarżącego i zalecić mu weryfikację jego sytuacji prawnej u innego źródła, bądź też skonsultować przedmiotową kwestię ze swym przełożonym. Tymczasem pracownica udzieliła Skarżącemu błędnej informacji, zapewniając go, że zatrudnienie na umowę o pracę nie stanowi przeszkody do przyznania mu prawa do renty strukturalnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej: jako "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy podać, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.) – dalej: "ustawa COVID-19". Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 7 października 2021 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 października 2021 r. (por. k. 34 akt sądowych). Jednocześnie Skarżący został poinformowany o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne, o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem internetowym oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 10 dni od dnia doręczenia pisma. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie zasadność stwierdzenia wydania decyzji w sprawie renty strukturalnej z naruszeniem prawa w postępowaniu przeprowadzonym po wznowieniu postępowania z urzędu. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzającą wydanie decyzji o przyznaniu skarżącej renty strukturalnej z naruszeniem prawa. W toku postępowania organy ustaliły, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. przyznał Skarżącemu rentę strukturalną. W latach 2009-2017 organ ten w drodze decyzji zmieniających ustalał kwotę tej renty stosownie do wskaźnika waloryzacji najniższej emerytury. W dniu [...] listopada 2017 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Placówka Terenowa w I. wraz z zaświadczeniem dotyczącym podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników przez Skarżącego. Z dokumentów tych wynika, że K. L. na podstawie decyzji KRUS z dnia [...] listopada 2017 r. został wyłączony z ubezpieczenia społecznego rolników, w związku z zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę w okresie od [...] czerwca 2000 r. do [...] sierpnia 2008 r. Z kolei z załączonego zaświadczenia wynika, że na dzień złożenia wniosku o przyznanie renty strukturalnej. tj. [...] czerwca 2008 r. Skarżący nie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu oraz w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną nie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 5 lat. Ponadto w dniu [...] listopada 2017 r. Skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w M. kserokopie umów o pracę z dnia [...] czerwca 2000 r., [...] czerwca 2002 r. i [...] czerwca 2007 r. oraz świadectwa pracy z dnia [...] sierpnia 2008 r. potwierdzające fakt zatrudnienia w Zakładzie Usług Drogowych M. S. w O.. Okoliczność ta doprowadziła do wznowienia postępowania w sprawie przyznania renty strukturalnej postanowieniem organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2017 r., albowiem uznał on, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, co stanowi przesłankę wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, stosownie do art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Następnie w dniu [...] grudnia 2017 r. Skarżący poinformował organ o wniesieniu odwołania od decyzji organu rentowego w przedmiocie wyłączenia go z ubezpieczenia społecznego rolników w okresie od [...] czerwca 2000 r. do [...] sierpnia 2008 r. W dniu [...] lipca 2019 r. organ pierwszej instancji został poinformowany pismem Placówki Terenowej Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w I., że Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia [...] marca 2018 r. oddalił odwołanie K. L. od decyzji o ustaniu ubezpieczenia społecznego rolników. Z kolei Sąd Apelacyjny w G. wyrokiem z dnia [...] lutego 2019 r. oddalił apelację Skarżącego. W związku z powyższym organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. podjął zawieszone, z uwagi na powyższe postępowanie sądowe, postępowanie wznowieniowe. Zasadnie przyjął organ odwoławczy, że wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadku kumulatywnego spełnienia trzech warunków. Po pierwsze ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy są nowe, zatem nowo odkryte jak i po raz pierwszy zgłaszane przez stronę. Nadto nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne tj. mieć wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Drugą i trzecią przesłanką jest istnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w dniu wydania decyzji, lecz nieznanych organowi, który wydał decyzję. Istotne jest, iż nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody nie mogą dotyczyć jakiegokolwiek postępowania administracyjnego, ale sprawy tożsamej ze sprawą zakończoną decyzją ostateczną. Jednocześnie chodzi o okoliczność faktyczną istotną dla sprawy, taką która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygniecie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Wymienione przesłanki zostały spełnione w obliczu uzyskania w 2017 r. przez organ informacji od organu rentowego oraz dokumentów od Skarżącego wskazujących na zatrudnienie w okresie [...] czerwca 2000 r. – [...] sierpnia 2008 r. Warunki pozwalające na przyznanie renty strukturalnej w przypadku Skarżącego zostały ujęte w § 4 rozp. z 19.06.2007 r., zgodnie z którym rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli łącznie spełnia on następujące warunki: 1) ukończył 55 lat, lecz nie osiągnął wieku emerytalnego i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty; 2) prowadził nieprzerwanie działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną i w okresie ostatnich 10 lat podlegał przez okres co najmniej 5 lat ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, zwanemu dalej "ubezpieczeniem emerytalno-rentowym"; 3) w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną: a) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, b) nie posiadał zaległości w opłacaniu należności z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników; 4) został wpisany do ewidencji producentów, stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 5) przekazał gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 3 ha, a w przypadku gospodarstw rolnych położonych w województwie małopolskim, podkarpackim, śląskim lub świętokrzyskim - co najmniej 1 ha, z zastrzeżeniem § 6 ust. 1 pkt 2 lit. a; w przypadku gospodarstw rolnych położonych na obszarze więcej niż jednego województwa, za województwo, w którym jest położone gospodarstwo rolne, uznaje się to województwo, w którym jest położona największa część użytków rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa; 6) zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej. Jak trafnie zauważył organ odwoławczy odwołując się do unormowań zawartych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – dalej: "u.s.u.s." – oraz ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników – dalej: "u.u.s.r." – wynika z nich prymat podlegania innemu, niż rolniczy tytuł ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego przez rolnika równocześnie prowadzącego gospodarstwo rolne lub ustawowo określony dział specjalny. Potwierdza to prezentowany w literaturze pogląd, że w art. 5 ust. 1 u.s.u.s. została wskazana zasada pierwszeństwa tytułu ubezpieczenia społecznego określonego przepisami ustawy systemowej wobec ubezpieczenia rolniczego. Spełnienie przez rolnika lub jego domownika przesłanek do objęcia na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 6 ust. 1 u.s.u.s. wyłącza podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 5a u.u.s.r., zgodnie z którym rolnik lub domownik, który podlegając ubezpieczeniu w pełnym zakresie z mocy ustawy nieprzerwanie przez co najmniej 3 lata, rozpocznie prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej lub rozpocznie współpracę przy prowadzeniu tej działalności, podlega nadal temu ubezpieczeniu w okresie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej lub współpracy przy prowadzeniu tej działalności, o ile zostaną spełnione warunki wymienione w art. 5a ust. 1 u.u.s.r. (por. M. Bartoszewska [w:] J. Wantoch-Rekowski (red.), Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Komentarz do art. 5, WKP 2015). W świetle powyższego, biorąc jednocześnie pod uwagę decyzję Prezesa KRUS z dnia [...] listopada 2017 r., Skarżący nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników w okresie [...] czerwca 2000 r. – [...] sierpnia 2008 r. Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia przepisów postępowania należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że nie uchybiono zasadzie swobodnej oceny dowodów. Ocena zebranego kompletnego materiału dowodowego była zaś wynikiem jego wnikliwego rozpatrzenia z poszanowanie zasad logiki i doświadczenia życiowego. Jak wskazał organ odwoławczy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. uznał, że stan faktyczny nie budził wątpliwości. Odwołując się do zeznań byłego pracownika N. T.-K. wskazał, że jej zeznania są spójne i wiarygodne, choć sprzeczne z wyjaśnieniami Skarżącego i zeznaniami jego małżonki. Należy stwierdzić, że sprzeczność zeznań jak w niniejszej sprawie samo w sobie nie stanowi podstawy do zastosowania zasady przewidzianej w art. 81a § 1 k.p.a. Należy nadto zauważyć, że organ nie miał wątpliwości co do wiarygodności zeznań N. T.-K.. Brak jest także podstaw do stwierdzenia braku pewności organu co do intencji strony. Skarżący bowiem złożył stosowny wniosek, do którego załączył m.in. zaświadczenie o podleganiu ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu rolników. Jednocześnie N. T.-K. nie potwierdziła, że miała udzielić informacji w zakresie jednoczesnego opłacania składek na ZUS i KRUS. Potwierdziła jedynie fakt przyjęcia dokumentów od Skarżącego. Z kolei pewności co do osoby pracownika ARiMR nie miał zarówno Skarżący, jak i jego żona. Odmiennie relacjonują oni także okoliczności samego spotkania. Podczas gdy Skarżący stwierdził, że spotkanie przed złożeniem wniosku było zorganizowane dla większej liczby beneficjentów, to jego żona wskazała, że byli "w dwójkę z mężem". Z drugiej strony zgodnie i precyzyjnie przytoczyli wypowiedź pracownika. Skarżący braku wiarygodności N. T.-K. upatruje w tym, że praca w ARiMR była jej pierwszym zatrudnieniem po studiach i brak doświadczenia uprawdopodabniał brak jej kompetencji w sprawach rent strukturalnych. Ponadto zarzucił, że organ pominął tę okoliczność. W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że powyższa kwestia była przedmiotem oceny organów. W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji wskazano m.in., że pracownicy Biura Powiatowego ARiMR w M. zajmujący się programem rent strukturalnych byli przeszkoleni w zakresie przepisów prawa oraz warunków przyznawania tych rent. Organ podkreślił, że dopuszczenie do pracy wymagało zdania przez pracownika stosownego egzaminu. Powyższe potwierdzają zeznania N. T.-K. z dnia [...] lipca 2020 r. Wobec powyższego nie można zgodzić się z poglądem wiek pracownika (konsekwentnie akcentowany w wyjaśnieniach Skarżącego i zeznaniach A. L.), czy staż pracy w organie świadczy wobec ustaleń organów o braku wiarygodności pracownika i jego niedostatecznych kompetencjach. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że ocena zgromadzonych dowodów była kompleksowa, gdyż dokonano jej również w oparciu o zeznania strony i świadków oraz o znajomość zasad szkolenia pracowników, wymagań co do posiadania przez nich wiedzy na temat programów i działań obsługiwanych przez ARiMR, w tym przyznawania rent strukturalnych. W ocenie Sądu należy również podzielić pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dokonanie oceny materiału dowodowego niezgodnie z oczekiwaniami Skarżącego nie oznacza, że organy naruszyły zasadę swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 k.p.a., czy też ujęte w art. 7, 8 i 11 k.p.a. zasady ogólne postępowania administracyjnego. Niezależnie od powyższego (i nawet gdyby przyjąć, że Skarżący poinformował organ, że pracuje, czego jak wyżej wskazano – wbrew stanowisku Skarżącego – nie udowodniono) niewątpliwie nie można przyjąć, że Skarżący podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników przez okres co najmniej 5 lat w okresie ostatnich 10 lat przed złożeniem, w dniu [...] czerwca 2008 r., wniosku o przyznanie renty strukturalnej. Tym samym bez wątpienia nie został spełniony warunek przewidziany w § 4 pkt 2 rozp. z [...].06.2007 r. Okoliczność ta wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w szczególności w postaci umów o pracę. Brak jest również podstaw do uznania zasadności zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 4 i 6 oraz § 3 k.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera bowiem wszystkie elementy wymienione w tych przepisach, także jej uzasadnienie spełnia przewidziane nimi wymogi. W związku z powyższym, wziąwszy pod uwagę, że od wydania decyzji ostatecznej upłynęło pięć lat, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że w rozpoznawanej sprawie zachodziły podstawy do stwierdzenia przez organ pierwszej instancji wydania decyzji z naruszeniem prawa. Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. T. Wójcik U. Wiśniewska H. Adamczewska-Wasilewicz