II OSK 1990/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 7 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku "S." Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w sprawie ze skargi kasacyjnej "S." Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2282/20 w sprawie ze skargi "S." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 października 2020 r. nr ... w przedmiocie nakazu rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2282/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "S." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 października 2020 r. nr ... w przedmiocie nakazu rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, na podstawie art. 63 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarżąca wniosła wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ drugiej instancji oraz decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że wykonanie przez nią zobowiązania polegającego na demontażu nośnika reklamowego usytuowanego przy ul. Kołobrzeskiej 16 w Warszawie, w sytuacji kiedy konieczność demontażu okazałaby się niezasadna, a Decyzja wydana w sprawie uległaby uchyleniu, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że po pierwsze, w przypadku egzekucji obowiązku wynikającego z ww. decyzji, ponowne zamontowanie nośników reklamowych w tychże lokalizacjach może okazać się niemożliwie z uwagi na: (i) duże prawdopodobieństwo wypowiedzenia umowy najmu przez dotychczasowego wynajmującego, (ii) działania konkurencji Spółki, która będzie z całą pewnością będzie podejmowała próby zawarcia umowy najmu/dzierżawy z dotychczasowymi kontrahentami Spółki i skorzystania z lokalizacji nośnika dotychczas zajmowanego przez skarżącą. Po drugie wywiodła, że spółka oferuje klientom przede wszystkim wynajem powierzchni reklamowej. W momencie, kiedy dojdzie do demontażu przedmiotowego nośnika reklamowego usytuowanego przy ul. Kołobrzeskiej w Warszawie reputacja, dobre imię oraz wizerunek spółki zostaną narażone na szwank, co z bardzo dużym prawdopodobieństwem doprowadzi do utraty zaufania wielu klientów, a co za tym idzie w konsekwencji do ich utraty. Po trzecie, demontaż nośnika, o którym mowa powyżej bezsprzecznie narazi Spółkę na znaczące koszty, związane nie tylko z demontażem nośnika, ale i ponownym montażem nośników reklamowych, jak i związane z zawarciem nowych umów dzierżawy/najmu. Ponadto wskazano, że ponowne zamontowanie nośnika reklamowego w tej lokalizacji może okazać się niemożliwe z uwagi na działania konkurencyjnej Spółki, która będzie zapewne próbowała zawrzeć umowę najmu lub dzierżawy tej działki gruntowej. W konsekwencji powyższego, utrata nośników reklamowych pozbawi Spółkę dochodów z dotychczasowej działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W swoim wniosku podniósł, że likwidacja nośników reklamowych spowoduje, że ponowne ich zamontowanie w tychże lokalizacjach może okazać się niemożliwie, reputacja i dobre imię oraz wizerunek spółki zostaną narażone na szwank, zaś demontaż nośnika i ewentualny ponowny montaż spowoduje znaczne koszty oraz w efekcie utratę dochodów z dotychczasowej działalności gospodarczej. Powołując powyższe okoliczności nie podano żadnych konkretnych kalkulacji szkody związanej z wykonaniem rozbiórki przedmiotowego obiektu, a przy tym posłużono się argumentacją dotyczącą demontażu nośników reklamowych, podczas gdy przedmiotem niniejszego postępowania jest tylko jeden taki obiekt. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że ogólnikowe powoływanie się na szkodę, która może grozić stronie skarżącej na skutek wykonania decyzji uniemożliwiło ocenę, czy ta szkoda jest szkodą znaczną w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Za szkodę znaczną w myśl tego przepisu nie może być bowiem uznana, potencjalna strata finansowa. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest uprawdopodobnienie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się koniecznością poniesienia kosztów, które będą dla strony "znaczne" w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Tymczasem skarżąca nie wykazała, że wykonanie obowiązków nałożonych w decyzji spowoduje szkodę majątkową o znacznych rozmiarach. Trudno też przyjąć, że likwidacja konkretnego nośnika reklamowego spowoduje tak istotną zmianę, że zagrożone będzie dalsze prowadzenie działalności gospodarczej przez Spółkę. Rzeczą skarżącej jest podjęcie takich starań, które zapewnią jej właściwe warunki prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto charakter przedmiotowego obiektu nie pozwolił przyjąć, że jego rozbiórka doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Kwestia ewentualnej utraty możliwości usytuowania obiektu w tym samym miejscu nie ma bezpośredniego związku z wykonaniem nakazu rozbiórki. Z kolei podniesione argumenty dotyczące zagrożenia wizerunku Spółki nie są adekwatne do sprawy, której przedmiotem jest pojedynczy nośnik reklamowy. Wobec powyższego należało uznać, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. ----------------------- 3