Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I FZ 205/21

Sądy administracyjne2021-10-08
Sygnatura
I FZ 205/21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2021-10-08
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Arkadiusz Cudak

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia O. sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 634/19 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 634/19 w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 15 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień 2017 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 634/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną O. sp. z o.o. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") od wyroku tego Sądu z 12 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 634/19, oddalającego skargę Strony na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z 15 marca 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień 2017 r. Skarżąca nie uiściła bowiem w terminie wpisu od skargi kasacyjnej, a złożony przez nią wniosek o przywrócenie terminu do dopełnienia tej czynności procesowej został prawomocnie rozpatrzony w sposób odmowny (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 25 stycznia 2021 r. oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2021 r., sygn. akt I FZ 93/21, oddalające zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji). Na powyższe postanowienie z 24 czerwca 2021 r. Skarżąca wniosła zażalenie, w którym - żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości poprzez rozpoznanie merytoryczne skargi kasacyjnej - zarzuciła naruszenie: – art. 178 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), dalej "P.p.s.a.", polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że skarga kasacyjna została nieopłacona i podległa odrzuceniu, w sytuacji, kiedy opłata została uiszczona przez Skarżącą w terminie umożliwiającym jej działanie; – art. 86 § 2 w zw. z art. 87 § 1 P.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, co tym samym czyni jej wniosek niezasadnym, podczas gdy pełnomocnik Skarżącej wskazał, że prezes zarządu Spółki w chwili zobowiązania jej do uiszczenia opłaty przebywał i nadal przebywa w areszcie, a oświadczenie pełnomocnika o tym fakcie nie jest uprawdopodobnieniem okoliczności, podczas gdy z przepisów prawa nie wynika konieczność udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. W uzasadnieniu zażalenia zawarto polemikę ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji odnośnie przyczyn nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyujnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, przepisy prawa przewidują skutek w postaci odrzucenia ww. środków prawnych. Analiza akt sprawy wskazuje tymczasem, że wnosząc skargę kasacyjną, Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od tego środka odwoławczego, w związku z czym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 22 października 2020 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 4.476 zł. Przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi Spółki 12 listopada 2020 r. (k. 100), a prawidłowość tego doręczenia nie była i nie jest kwestionowana. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upływał 19 listopada 2020 r. Skarżąca (jej pełnomocnik) dokonała zaś wpłaty żądanej kwoty na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach 23 listopada 2020 r., tj. 4 dni po upływie wyznaczonego w wezwaniu terminu. Wprawdzie wraz z dokonaniem wpłaty pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie. Wniosek ten nie został jednakże uwzględniony przez Sąd pierwszej instancji, a prawidłowość wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny. Zasadnie przyjął zatem Sąd pierwszej instancji, że wpis od skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nie został uiszczony. Czynność procesowa dokonana z upływem wyznaczonego na jej dokonanie terminu nie wywołuje bowiem skutków żadnych prawnych. W rozpoznawanej sprawie ziściła się zatem przesłanka odrzucenia skargi kasacyjnej określona w art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji nie naruszył zatem ww. przepisu. Nie naruszył również art. 178 P.p.s.a., gdyż przepis ten nie był podstawą wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi bowiem samodzielną szczególną podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej. Na zakończenie, odnosząc się do drugiego z podniesionych w zażaleniu zarzutów oraz argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że dotyczą one prawidłowości postanowienia Sądu pierwszej instancji o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, co stanowiło przedmiot postępowania zażaleniowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2021 r., sygn. akt I FZ 93/21. W rezultacie argumentacja ta pozostała poza oceną Sądu kasacyjnego w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.