I OSK 1495/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi W. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1205/10 o oddaleniu skargi kasacyjnej W. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 213/09 o odrzuceniu skargi W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia granic gruntów prze-znaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1205/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 213/09 o odrzuceniu skargi W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie ustalania granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne. Pismem z dnia 3 września 2010 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r. W dniu 3 lutego 2011 r. wniesione zostało pismo zatytułowane "uzupełnienie skargi z dnia 3 września 2010 r. o wznowienie postępowania" sporządzone przez pełnomocnika skarżącego adwokat W. J.-G. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. Stosownie do art. 175 § 1 powołanej wyżej ustawy - skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z powyższego wynika, iż skarga W. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r. powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem skarga z dnia 3 września 2010 r. została sporządzona osobiście przez skarżącego i jako taka jest niedopuszczalna. W rozpoznawanej sprawie jednakże w dniu 3 lutego 2011 r. wniesione zostało pismo zatytułowane "uzupełnienie skargi z dnia 3 września 2010 r. o wznowienie postępowania" sporządzone już przez pełnomocnika skarżącego adwokat W. J.-G. W piśmie tym jako podstawę wznowieniową wskazano art. 271 ust. 2 p.p.s.a. (powinno być art. 271 pkt 2 p.p.s.a.). Niniejsze pismo należy uznać za skargę o wznowienie postępowania sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika strony. Stosownie jednak do art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jak wynika z akt sprawy I OSK 1205/10 postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 sierpnia 2010 r. Wobec tego stosownie do art. 277 p.p.s.a. od tej daty rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Skarga o wznowienie postępowania sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego została wniesiona w dniu 3 lutego 2011 r., a więc po terminie na jej wniesienie, który upłynął w dniu 22 listopada 2010 r. Z uwagi zatem na uchybienie temu terminowi skarga ta nie może konwalidować braków formalnych skargi sporządzonej osobiście przez skarżącego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił skargę W. W. o wznowienie postępowania odrzucić.