II SA/Ol 956/07

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki garażu postanawia przyznać K.D. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE We wniosku z dnia 17 października 2007 r., złożonym na urzędowym formularzu, K.D. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]". W jego uzasadnieniu powołał się na okoliczności, które w jego ocenie, świadczą o zasadności skargi. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Do jego majątku należy dom "[...]" oraz działka przydomowa "[...]". Jedynym stałym źródłem dochodu skarżącego jest zasiłek stały w kwocie 444 zł, czego potwierdzeniem jest załączona do wniosku decyzja o przyznaniu tego zasiłku. "[...]". Ze znajdującego się w aktach administracyjnych odwołania skarżącego (k. 6) wynika ponadto, że garaż, którego dotyczy niniejsza sprawa, a który skarżący otrzymał w prezencie "[...]", służy mu jako dodatkowe pomieszczenie gospodarcze do przechowywania narzędzi potrzebnych do uprawiania ogródka przydomowego. Ogródek uprawiany jest na potrzeby własne, gdyż z uzyskiwanych dochodów skarżącemu trudno się utrzymać. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego, stwierdzić należy, iż spełniona została przesłanka do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie wysokość samego wpisu od skargi przewyższa wysokość miesięcznego dochodu skarżącego. Mając też na uwadze wysokość otrzymywanego przez niego zasiłku stałego trudno jest uznać, że z pochodzących z niego środków pieniężnych jest on w stanie pokryć wszystkie niezbędne wydatki, w tym m.in. na wyżywienie oraz leki, i jednocześnie poczynić oszczędności, które mógłby przeznaczyć na sfinansowanie swojego udziału w sprawie. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy, skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania ani w całości ani nawet w części. W świetle zaś powyższego, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.