VI SA/Wa 1582/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi R. N. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę UZASADNIENIE Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej Główny Inspektor) postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 59 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej kpa), odmówił R. N. przywrócenia terminu od wniesienia odwołania od decyzji [...] Inspektora Transportu Drogowego (dalej Wojewódzki Inspektor) z dnia [...] stycznia 2017 r. Do wydania niniejszego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dnia [...] stycznia 2017 r. Wojewódzki Inspektor wydał decyzję nr [...] nakładającą na R. N. (dalej skarżący) karę pieniężną w wysokości 5000 złotych za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 kpa w dniu 20 lutego 2017 r. W dniu 11 kwietnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Do wniosku nie zostało dołączone odwołanie. We wniosku skarżący wyjaśnił, że powinien otrzymać odpowiedź na swoje wyjaśnienia złożone w związku z zawiadomieniem go o wszczęciu postępowania od [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego i bez skutku czekał na zwrotną korespondencję. Skarżący znalazł zmoknięte pierwsze awizo, które było już po 14-dniowym terminie na odebranie przesyłki i po numerze przesyłki sprawdził, że została ona nadana z adresu [...]. Skarżący zaznaczył, że posiadał skrytkę na poczcie, którą sprawdzał minimum raz w tygodniu i nie znalazł w niej powtórnego awiza. Obecnie skarżący nie posiada już skrytki gdyż nie widział sensu posiadania takowej. Uzasadniając wspomniane na wstępie postanowienie z dnia [...] maja 2017 r. Główny Inspektor wskazał, iż w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 58 kpa albowiem strona nie uprawdopodobniła braku winy – nie wykazała, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło na skutek niezależnych od niej okoliczności. Organ wyjaśnił, że podstawy do przywrócenia terminu nie może stanowić tłumaczenie, że strona znalazła w sadzie zmoknięte pierwsze awizo, które było już po 14-dniowym terminie na odebranie przesyłki, a ponadto do niedawna posiadała skrytkę na poczcie, która była sprawdzana minimum raz w tygodniu i nie znalazła w niej powtórnego awiza. Organ zaznaczył, ze w odebranym przez stronę zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z dnia [...] grudnia 2016 r., adresowanym na: "[...]", strona została pouczona, że w toku postępowania administracyjnego powinna powiadomić organ o każdej zmianie swego adresu, a w razie zaniedbania tego obowiązku, doręczenia pism pod dotychczasowym adresem będą miały skutek prawny. R. N. w toku prowadzonego postępowania nie poinformował organu I instancji o zmianie adresu do doręczeń na skrzynkę pocztową, a ponadto w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r., podał adres: "[...]". W związku z powyższym, wskazane przez skarżącego wyjaśnienia nie mogą być uznane za uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zażądał przywrócenia terminu do wniesienie odwołania. Jednocześnie podkreślił, że za uchybienie terminu do wniesienia odwołania winę ponoszą pracownicy poczty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Stosownie do art. 58 § 1 k.p.a. uchybiony termin winien być przywrócony na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Zgodnie z art. 44. kpa § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z dołączonej do akt sprawy korespondencji, zawierającą decyzję organu I instancji wynika, że była ona dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 6 lutego 2017 r., a drugie awizo nastąpiło w dniu 14 lutego 2017 r., następnie w dniu 22 lutego 2017 r. korespondencja wróciła do nadawcy jako nie podjęta w terminie. Tym samym twierdzenia skarżącego o błędach pracowników Poczty nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Należy podkreślić, że skarżący nie poinformował organu, że doręczeń należy dokonywać na skrytkę pocztową. Jak wynika z akt sprawy, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania strona została pouczona, że w razie zmiany adresu w toku postępowania, powinna powiadomić o tym fakcie organ. W razie zaniedbania tego obowiązku, korespondencja będzie doręczana pod dotychczasowym adresem. Tym samym argumenty skarżącego, że znalazł w sadzie zmoknięte pierwsze awizo po upływie 14-dniowego terminu na wniesienie odwołania i nie znalazł powtórnego awiza, co jego zdaniem wskazuje na błędy pracowników poczty, nie mogły odnieść zamierzonego efektu i skutkować przywróceniem terminu do wniesienia odwołania. W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że doręczenie decyzji organu I instancji dokonane zostało w sposób prawidłowy, bowiem organ dokonuje doręczeń na adres wskazany przez stronę w toku postępowania i dlatego termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg od dnia doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji w trybie art. 44 kpa tj. od dnia 20 lutego 2017 r. i upłynął w dniu 6 marca 2017 r. W orzecznictwie sądowym przyjęto, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu (por. wyrok NSA z dnia 28 grudnia 2000 r., sygn. akt I SA/Ka 1781/99, LEX nr 47160). Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu, zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 1999 r., sygn. akt III SA 7432/98, LEX nr 39470). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela przytoczone stanowisko judykatury. Skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, to należało przyjąć, iż organ odwoławczy trafnie odmówił przywrócenia uchybionego terminu. Ponadto skarżący nie dopełnił obowiązku złożenia odwołania razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.