III OZ 854/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 maja 2021 r., sygn. akt IV SO/Wa 7/21 w sprawie z wniosku J.B. o wymierzenie Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 27 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku J.B. (dalej: skarżący), wymierzył Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska grzywnę w wysokości 100 złotych, w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu Sad I instancji wskazał, że wnioskiem z 1 marca 2021 r. skarżący wniósł o wymierzenie Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w sprawie bezczynności Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Białymstoku z [...] września 2009 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na wniosek wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Uwzględniając wniosek Sąd I instancji wymierzył grzywnę. Sąd I instancji wyjaśnił, że skarga wpłynęła do organu 23 listopada 2020 r. Ostatni dzień terminu do przekazania skargi przypadł zatem na dzień 23 grudnia 2020 r. Natomiast skarga do Sądu została przekazana wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero 20 stycznia 2021 r. Przekroczenie ustawowego terminu wyniosło więc 28 dni. Ponadto Sąd I instancji wyjaśnił, że miarkując wymiar grzywny uwzględnił okres zwłoki w przekazaniu skargi oraz przekazanie do Sądu przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając naruszenie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., a także art. 141 § 4 p.p.s.a. Skarżący wniósł o zmianę postanowienia Sądu I instancji i wymierzenie organowi grzywny w wysokości 10000 zł, a także zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a.). Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie organ nie wykonał obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., ponieważ nie przesłał skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Zostały więc spełnione przesłanki do wymierzenia grzywny temu organowi. Wynika to jednoznacznie z przedstawionego przez Sąd I instancji stanu faktycznego sprawy. Stąd też wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny był uzasadniony, a Sąd I instancji trafnie przyjął, że w okolicznościach tej sprawy uzasadnione było wymierzenie grzywny w wysokości 100 zł. Sąd I instancji wyjaśnił bowiem, że miarkując wymiar grzywny uwzględniono okres zwłoki w przekazaniu skargi oraz przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jeszcze przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że samo złożenie wniosku o wymierzenie grzywny spełniło funkcję dyscyplinującego tego środka prawnego. Ponadto Sąd I instancji uznał grzywnę w wymiarze 100 zł za adekwatną do stopnia zawinienia organu administracji publicznej. Opóźnienie organu nie było celowe i nie było intencją organu pozbawienia strony prawa do sądu. Stąd też zarzuty zażalenia, sprowadzające się w istocie do kwestionowania wysokości wymierzonej grzywny, nie zasługiwały na uwzględnienie. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.