II OZ 1115/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 888/18 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Gminy S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 sierpnia 2018 r. w sprawie ze skargi Gminy S. (dalej również jako "skarżąca") na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r., w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie został wnikliwie uzasadniony. Podniesione we wniosku zarzuty, że zaskarżone postanowienie ma wady dające podstawę domagania się jego wyeliminowania z obrotu prawnego, nie są, w ocenie Sądu, odpowiednie dla uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu. Na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie bada bowiem legalności tego aktu. Argumentacja wniosku w zakresie wyrządzenia znacznej szkody w postaci zapłaty za kosztowne i zbyteczne oceny techniczne jest, zdaniem Sądu lakoniczna, bowiem we wniosku nie skonkretyzowano chociażby odpowiednim dokumentem wysokości mogącej wystąpić w tym przedmiocie potencjalnej szkody. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), gdyż w ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonego postanowienia uczyni bezprzedmiotowym rozpoznawanie wniesionej skargi. Dodatkowo poniesiona zostanie również szkoda materialna spowodowana zapłatą za wymagane oceny techniczne. Skarżąca wskazała, że uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i bezpodstawnie Sąd oczekuje udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek udowodnienia, że w sprawie, w której domaga się wstrzymania wykonania danego aktu występują przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo pisemne uzasadnienie wniosku, niepoparte żadnymi dokumentami na potwierdzenie swojego stanowiska z reguły nie może być uznane za wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. Należy jednak pamiętać, że w pewnych sytuacjach dopuszczalne będzie uwzględnienie wniosku niezawierającego dodatkowych dokumentów (por. post. NSA z 10 marca 2008 r. II OZ 202/08, Legalis). Naczelny Sad Administracyjny zgadza się z twierdzeniem skarżącej, że wykonanie obowiązku wynikającego z zaskarżonego postanowienia, przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że zaskarżone postanowienie było wadliwe, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tego postanowienia. Celem instytucji wstrzymania wykonania postanowienia jest natomiast ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. Należy podzielić pogląd wyrażony w zażaleniu, że kwestia wykonania obowiązku niesie za sobą skutek w postaci przedwczesnego rozstrzygnięcia postępowania, bowiem skarga opiera się m.in. na zakwestionowaniu konieczności wykonania oceny technicznej - co wiąże się z poniesieniem nakładów finansowych. Sąd na obecnym etapie nie może rozstrzygać kwestii zasadności nałożenia tego obowiązku, a podstawowym celem instytucji wstrzymania wykonania danego aktu jest, jak już wskazano powyżej, ochrona interesu strony skarżącej do prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 188 w związku z art. 61 § 3 i 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.