II FZ 803/16

SENTENCJA Dnia 16 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 1298/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r. o sygn. III SA/Łd 1298/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi J. Z. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (dalej: Dyrektor IS) z dnia 27 października 2015 r. o nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 9 maja 2016 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego WSA w Łodzi z dnia 29 lutego 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 260 § 2 i art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Łodzi podał, że skarżąca w dniu 27 listopada 2015 r. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora IS z dnia 27 października 2015 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie do jego uiszczenia skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. 2.2. Postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r. referendarz sądowy WSA w Łodzi odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na skutek wniesionego sprzeciwu na zapadłe orzeczenie referendarza, WSA w Łodzi postanowieniem z dnia 9 maja 2016 r., na podstawie art. 260 § 1 i 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 2.3. W dniu 3 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 9 maja 2016 r., formułując równocześnie wniosek o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie złożonego wniosku. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła obrazę przepisów postępowania, tj. art. 246 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne jego zastosowanie i uznanie, że skarżąca nie wykazała, iż zachodzi w rozpatrywanej sprawie okoliczność uzasadniająca przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych, mimo że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym bardziej nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. 2.4. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r. WSA w Łodzi odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 9 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Podał, że z uwagi na datę wniesienia skargi w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 658; dalej: ustawa zmieniająca). Ustawa ta weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. zmieniając zasady postępowania w sprawach z zakresu prawa pomocy, w tym również zasady rozpoznawania sprzeciwu od postanowienia referendarza. Podkreślił, że zgodnie z aktualnie obowiązującym art. 260 p.p.s.a. postanowienia wydane przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie art. 260 p.p.s.a. są prawomocne i nie służą od nich żadne środki zaskarżenia. Brak jest też innego przepisu szczególnego umożliwiającego wniesienie zażalenia na takie rozstrzygnięcia. 3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi, w którym sformułowała wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia. 4.2. Jak trafnie wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu WSA w Łodzi, w odniesieniu do spraw sądowoadministracyjnych zainicjowanych skargami wniesionymi od dnia 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje art. 260 p.p.s.a. w nowym brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w którym nie przewidziano prawa strony do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie. Przepis ten stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z art. 260 § 2 p.p.s.a. sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Prawidłowo WSA w Łodzi stwierdził, że również w art. 194 § 1 p.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. 4.3. Skoro skarga w rozpatrywanej sprawie została wniesiona w dniu 27 listopada 2015 r., to w odniesieniu do wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy znajdują zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. W konsekwencji WSA w Łodzi prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia skarżącej, uznając je za niedopuszczalne. 4.4. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.