II SA/Łd 908/07

SENTENCJA Dnia 21 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia i obowiązku wniesienia opłaty egzekucyjnej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Postanowieniem nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w Ł. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] o nałożeniu na tęże Spółkę grzywny w celu przymuszenia w wysokości 8.000,00,-zł. z powodu uchylania się przez stronę zobowiązaną od wykonania obowiązku, określonego w decyzji tegoż organu z dnia [...], nr [...] oraz obowiązku wniesienia opłaty egzekucyjnej w wysokości 68,00,-zł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 1a pkt 12 lit b, art. 64a § 1, art. 121 i art. 122 ustawy z dnia 17.czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. nr 110 z 2002r. poz. 968 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, iż obowiązki nałożone na stronę ostateczną decyzją organu I instancji z dnia [...], a sprowadzające się do nakazania wyłączenia z użytkowania wielorodzinnego budynku mieszkalnego, położonego w Ł., przy ul. A, będącego w zarządzie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A w Ł. oraz odłączenia budynku od sieci infrastruktury technicznej, zabezpieczenia go przed dostępem osób postronnych i umieszenia w widocznym miejscu przy wejściu do budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zakazie użytkowania i przebywania, nie zostały wykonane, pomimo doręczonego zobowiązanemu upomnienia. W tej sytuacji, w ocenie organu, konieczne było podjęcie czynności egzekucyjnych i wymierzenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania opisanych wyżej obowiązków. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A w Ł. zarzuciła naruszenie art. 199 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazując, iż nie mogła wywiązać się z nałożonych decyzją z dnia [...] obowiązków, ponieważ ich spełnienie uzależnione było od wydania aktu przez inny organ tj. wydania przez Prezydenta Miasta Ł. skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego dla lokatora, zamieszkującego budynek. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do uzasadnienia stanowiska, zawartego w motywach zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 21.listopada 2007r., reprezentujący skarżącą Spółkę prezes zarządu oświadczył, iż wobec przyznania ostatniemu lokatorowi, zamieszkującemu posesję lokalu zamiennego, budynek został wyłączony z użytkowania, odłączony od sieci infrastruktury technicznej, odpowiednio zabezpieczony i oznakowany. Wskazał również, iż nałożona na skarżącą Spółkę grzywna w celu przymuszenia nie została uiszczona. Pouczony o treści art. 125 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. o prawie złożenia wniosku o umorzenie nałożonej grzywny wobec wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, prezes zarządu skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu, wobec czego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego. A.K.