II SA/Rz 1150/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi JP - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę UZASADNIENIE Zarządzeniem z 23 października 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniesionej skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia, oznaczenie organu, którego skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W piśmie z dnia skarżąca wyraziła przekonanie, że ktoś pobiera jej imieniem świadczenia z pomocy społecznej. Nie wskazała jednak, choćby pośrednio, jakiego rodzaju przejaw aktywności organu administracji uczyniła przedmiotem zaskarżenia oraz nie wskazała naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W świetle powyższej regulacji, skarżący obowiązany jest więc podać w skardze zarówno informacje umożliwiające identyfikację zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, jak i wskazać przyczyny uzasadniające – według jego oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wskazała w skardze zarówno przedmiotu zaskarżenia, skarżonego organu, jak i naruszenia prawa lub interesu prawnego, który w jej ocenie uzasadnia wniesienie skargi, stąd obowiązkiem Sądu było wystosowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącej w dniu 24 października 2018 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu był 31 października 2018 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Sąd jest bowiem związany przedmiotem zaskarżenia wskazanym przez stronę skarżącą, gdyż stosownie do art. 134 § 1 Ppsa, co do zasady rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że po stronie sądu brak jest uprawnień do samodzielnego ustalania przedmiotu zaskarżenia, a tym samym niejako "odczytywania" woli strony skarżącej, jeżeli nie wskazała ona dość precyzyjnie przedmiotu zaskarżenia lub wskazany przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądów administracyjnych.