II K 1019/23

<table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="56"/> <col width="10"/> <col width="87"/> <col width="33"/> <col width="33"/> <col width="87"/> <col width="38"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->II K 1019/23</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.1. USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">B. L.</span> </em> </p> </td> <td colspan="10"> <p>W okresie od bliżej nieustalonego dnia czerwca 2022 roku przebywając w Zakładzie Karnym utrzymywał kontakt listowny z <span class="anon-block">M. G.</span> oraz w okresie od dnia 22.04.2023 roku do dnia 03.08.2023 roku w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, przebywał w miejscu zamieszkania wraz z <span class="anon-block">M. G.</span>, czym nie zastosował się do prawomocnego Wyroku sądowego sygn. akt II K 860/22 wdanego przez Sąd Rejonowy w Legionowie, nakazującego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. G.</span> i zbliżania się do niej na odległość 50 metrów, na okres 5 lat, <strong> <!-- -->tj. przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>1.  <span class="anon-block">B. L.</span> został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 4 października 2022 roku sygn. II K 860/22 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności , a ponadto Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a §1 k.k.</a> orzekł wobec ww. środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. G.</span> i zbliżania się do niej na odległość do 50 metrów, na okres 5 lat.</p> <p>2.  Powyższy wyrok uprawomocnił się 12 października 2022 roku.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->odpis wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z 4 października 2022 roku sygn. II K 860/22, k. 69-69v oraz 3-3v;</em> </p> <p> <em> <!-- -->informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, k. 79-79v, 27-29.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>3.  <span class="anon-block">B. L.</span> w okresie od bliżej nieustalonego dnia czerwca 2022 roku, przebywając w Zakładzie Karnym, utrzymywał kontakt listowny z <span class="anon-block">M. G.</span> oraz w okresie od dnia 22 kwietnia 2023 roku do dnia 3 sierpnia 2023 roku w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, przebywał w miejscu zamieszkania wraz z <span class="anon-block">M. G.</span>.</p> <p>4.  Inicjatorką nawiązania kontaktu była <span class="anon-block">M. G.</span>, która tworzyła związek partnerski z <span class="anon-block">B. L.</span> przed jego osadzeniem w zakładzie karnym w kwietniu 2022 roku. Kobieta ustaliła miejsce osadzenia <span class="anon-block">B. L.</span> w rozmowie z jednym z jego kolegów, po czym - na przełomie czerwca/lipca 2022 roku - postanowiła napisać list do osadzonego w celu dowiedzenia się jak on się czuje. Kobieta wiedziała o obowiązywaniu w stosunku do <span class="anon-block">B. L.</span> sądowego zakazu zbliżania się i kontaktowania z nią, ale mimo to zdecydowała się na odnowienie relacji. <span class="anon-block">M. G.</span> była po prostu ciekawa co słychać u <span class="anon-block">B. L.</span>. <span class="anon-block">B. L.</span> odpisał na jej list, po czym wymienili jeszcze kilka korespondencji. W jednym z listów <span class="anon-block">M. G.</span> poprosiła <span class="anon-block">B. L.</span>, aby poinformował ją kiedy opuści zakład karny i <span class="anon-block">B. L.</span> udzielił jej takiej informacji, podając że od 21 kwietnia 2023 roku będzie miał przerwę w odbywaniu kary pozbawienia wolności. <span class="anon-block">M. G.</span> w swoich listach do wyżej wymienianego napisała, aby ten po wyjściu skonstatował się z nią. Dnia 22 kwietnia 2023 roku <span class="anon-block">B. L.</span> zadzwonił do <span class="anon-block">M. G.</span>, a następnie spotkali się w miejscu zamieszkania <span class="anon-block">B. L.</span> w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">M. G.</span> wyraziła wolę pozostania w tym mieszkaniu, gdyż nie chciała wracać do Ośrodka w <span class="anon-block">P.</span>. Na powyższą propozycję <span class="anon-block">B. L.</span> przystał i do 3 sierpnia 2023 roku zajmował swój lokal wspólnie z <span class="anon-block">M. G.</span>. Ich relacja była serdeczna, nie było żadnych awantur. <span class="anon-block">M. G.</span> nie czuła jakiegokolwiek zagrożenia ze strony <span class="anon-block">B. L.</span>.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">M. G.</span>, k. 7-8;</em> </p> <p> <em> <!-- -->wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">B. L.</span>, k. 62-64;</em> </p> <p> <em> <!-- -->zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, k. 1-1v;</em> </p> <p> <em> <!-- -->notatka urzędowa z 8 września 2023 roku, k. 14.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>5.  <span class="anon-block">M. G.</span> darzy <span class="anon-block">B. L.</span> serdecznym uczuciem.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">M. G.</span>, k. 7-8.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>6.  <span class="anon-block">B. L.</span> ma 51 lat. Jest ojcem trójki pełnoletnich dzieci. Posiada wykształcenie zawodowe, a jego wyuczony zawód to stolarz. <span class="anon-block">B. L.</span> jest osobą legitymującą się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności na stałe z powodu jednostek chorobowym o oznaczeniu kodowym: 01-U 02-P i 11-I</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->dane osobopoznawcze, k. 62-62v, 64;</em> </p> <p> <em> <!-- -->dokumentacja medyczna <span class="anon-block">B. L.</span>, k. 96</em> </p> <p> <em> <!-- -->wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z 19 lutego 2020 roku sygn. IV U 194/18, k. 88; </em> </p> <p> <em> <!-- -->orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, k. 89-91;</em> </p> <p> <em> <!-- -->notatka urzędowa z 26 października 2023 roku, k. 43.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>7.  <span class="anon-block">B. L.</span> jest osobą parokrotnie karaną sądownie, w tym za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> Aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności. Wyżej wymieniony nie posiada stałego źródłom utrzymania ani oszczędności.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">B. L.</span>, k. 62-64;</em> </p> <p> <em> <!-- -->notatka urzędowa z 8 września 2023 roku, k. 14;</em> </p> <p> <em> <!-- -->notatka urzędowa z 26 października 2023 roku, k. 43;</em> </p> <p> <em> <!-- -->stwierdzenie tożsamości, k. 44;</em> </p> <p> <em> <!-- -->informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, k. 79-79v, 27-29.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">B. L.</span> </em> </p> </td> <td colspan="10"> <p>W okresie od bliżej nieustalonego dnia czerwca 2022 roku przebywając w Zakładzie Karnym utrzymywał kontakt listowny z <span class="anon-block">M. G.</span> oraz w okresie od dnia 22.04.2023 roku do dnia 03.08.2023 roku w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, przebywał w miejscu zamieszkania wraz z <span class="anon-block">M. G.</span>, czym nie zastosował się do prawomocnego Wyroku sądowego sygn. akt II K 860/22 wdanego przez Sąd Rejonowy w Legionowie, nakazującego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. G.</span> i zbliżania się do niej na odległość 50 metrów, na okres 5 lat, <strong> <!-- -->tj. przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p></p> </td> <td colspan="2"> <p></p> </td> <td> <p></p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.2. OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>3-4, 7</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">B. L.</span> </em> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Uznane za wiarygodne, albowiem znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, w tym w zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. G.</span> oraz zaliczonych w poczet materiału dowodowego dokumentach.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>3, 4-5</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">M. G.</span> </em> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd obdarzył zeznania świadka walorem rzetelności, albowiem w toku procesu nie ujawniły się żadne okoliczności i dowody, które w jakimkolwiek stopniu rzutowałyby na inną ocenę spójnych i logicznych zeznań <span class="anon-block">M. G.</span>, a dodatkowo ich treść została potwierdzona w treści wyjaśnień oskarżonego, które uznano za wiarygodne. Jednocześnie Sąd nie stwierdził, aby złożone zeznania nie miały charakteru swobodnych i złożonych w sposób spontaniczny, dlatego w całości omawiany dowód posłużył przy rekonstrukcji stanu faktycznego sprawy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1, 2</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->odpis wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z 4 października 2022 roku sygn. II K 860/22</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Dokument urzędowy, którego autentyczność nie została podważona.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1, 7</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Dowód z dokumentu sporządzony przez uprawiony podmiot, w granicach jego ustawowych kompetencji, sporządzony w przypisanej formie i co do którego rzetelności Sąd nie powziął uzasadnionych wątpliwości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>6</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->dokumentacja medyczna <span class="anon-block">B. L.</span> </em> </p> </td> <td rowspan="6" colspan="8"> <p>Dokumenty, których żadna ze stron nie kwestionowała, sporządzone przez uprawnione do tego osoby, w zakresie ich obowiązków służbowych i kompetencji, stąd też nie było podstaw by odmówić tym dowodom waloru wiarygodności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>3-4, 6-7</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->notatki urzędowe</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>6</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z 19 lutego 2020 roku sygn. IV U 194/18</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>6</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->orzeczenia o stopniu niepełnosprawności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>7</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->stwierdzenie tożsamości</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>3-4</p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p></p> </td> <td colspan="4"> <p></p> </td> <td colspan="8"> <p></p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="6"> <p>3.4. <strong> <!-- -->Umorzenie postępowania</strong> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">B. L.</span> </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1 § 1 k.k.</a> odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1 § 2)">§ 2</a> ww. artykułu nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma. W każdym przypadku, gdy społeczna szkodliwość czynu jest znikoma organy postępowania karnego, stosując dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.</a>, nie wszczynają postępowania, a wszczęte umarzają.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, Sąd nie ma wątpliwości co do tego, że oskarżony <span class="anon-block">B. L.</span> swoim zachowaniem, którego opis zawiera się w postawionym mu zarzucie, wypełnił ustawowe znamiona zarzuconego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>, polegającego na niestosowaniu się do orzeczonego w wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 4 października 2022 roku sygn. akt II K 860/22 środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. G.</span> i zbliżania się do niej na odległość 50 metrów, na okres 5 lat. Ponadto z wyjaśnień samego oskarżonego wynika, iż oskarżony miał świadomość, że kontaktując się z pokrzywdzoną listownie, a następnie zamieszkując z nią w lokalu znajdującym się w miejscowości <span class="anon-block">J.</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>, w okresie od dnia 22.04.2023 roku do dnia 03.08.2023 roku narusza orzeczony przez sąd zakaz kontaktowania się z <span class="anon-block">M. G.</span> i zbliżania się do niej. Jednocześnie jego stan zdrowia pozwala przyjąć, że opisane zachowanie zostało popełnione z pełnym rozeznaniem jego znaczenia i brakiem okoliczności mogących oddziaływać na swobodę pokierowania swoją wolą przez oskarżonego. Tym samym wypełnienie przez <span class="anon-block">B. L.</span> znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> nastąpiło w sposób zawiniony. Niemniej jednak w realiach przedmiotowej sprawy, przez wzgląd na okoliczności popełnienia czynu, skład orzekający uznał, iż społeczna szkodliwość czynu jest znikoma, a to nie pozwala uznać popełnianego czynu zabronionego za przestępstwo, co obligowało Sąd do umorzenia postępowania na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.</a> </p> <p>Zdaniem składu orzekającego choć zgoda pokrzywdzonej nie ma wpływu na byt przestępstwa, bowiem zakaz kontaktowania się i zbliżania się na odległość do 50 metrów obowiązuje niezależnie od jej woli to okoliczność jej wyrażenia ma jednak zasadnicze znaczenie dla oceny społecznej szkodliwości zarzuconego zachowania, bowiem <em> <!-- -->racio legis</em> naruszonego zakazu polega na zapewnieniu pokrzywdzonej bezpieczeństwa i nie może być rozpatrywany w oderwaniu od jej stanowiska. Innymi słowy pokrzywdzona nie ma uprawnień do uwolnienia oskarżonego z nałożonego przez sąd obowiązku w takim samym stopniu, w jakim nie może uwolnić go od kary pozbawienia wolności czy innych represji karnych orzeczonych prawomocnie przez sąd, ale fakt, iż to ona zainicjowała kontakt z <span class="anon-block">B. L.</span> oraz sposób jej postępowania, wyrażający chęć pozostawania z oskarżonym w kontakcie i osobistej styczności rzutuje na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu samego oskarżonego.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a> przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego lub zagrożonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.</p> <p>W sprawie jak już podkreślono oskarżony niewątpliwie naruszył sądowy zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. G.</span> i zbliżania się do niej na odległość do 50 metrów, na okres 5 lat, lecz występku tego nie sposób oceniać jedynie przez pryzmat dobra wymiaru sprawiedliwości, w oderwaniu od przesłanek dla których ów zakaz został ustanowiony.</p> <p>Jak wynika z ustaleń Sądu inicjatorką nawiązania kontaktu była <span class="anon-block">M. G.</span>. Kobieta wiedziała o obowiązywaniu w stosunku do <span class="anon-block">B. L.</span> sądowego zakazu zbliżania się i kontaktowania z nią, ale mimo to zdecydowała się na odnowienie relacji. <span class="anon-block">M. G.</span> była po prostu ciekawa co słychać u <span class="anon-block">B. L.</span>, którego darzy serdecznym uczuciem. <span class="anon-block">B. L.</span> odpisał na jej list, po czym wymienili jeszcze kilka korespondencji, a następnie od 22 kwietnia 2023 roku do 3 sierpnia 2023 roku zamieszkiwał z ww. w lokalu znajdującym się w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, przy czym wymaga zaznaczenia, ż <span class="anon-block">M. G.</span> sama wyraziła wolę pozostania w tym mieszkaniu, gdyż nie chciała wracać do Ośrodka w <span class="anon-block">P.</span>. <span class="anon-block">B. L.</span> przystał na jej propozycję i do 3 sierpnia 2023 roku zajmował swój lokal wspólnie z <span class="anon-block">M. G.</span>. Ich relacja była serdeczna, nie było żadnych awantur. <span class="anon-block">M. G.</span> nie czuła jakiegokolwiek zagrożenia ze strony <span class="anon-block">B. L.</span>.</p> <p>Stopień i waga naruszenia zakazu, którą Sąd ocenia jako znaczną, brak wyrządzenia realnej szkody, brak ujemnej konsekwencji dla osoby chronionej, motywacja działania niezasługująca na potępienie (chęć potrzymania relacji opartej na uczuciu), pozytywny wydźwięk kontaktu dla obojga kontaktujących się osób i wreszcie zgoda pokrzywdzonej na naruszenie zakazu sądowego, który w istocie przecież ma chronić jej osobę przed oskarżonym i jego negatywnymi zachowaniami względem niej (głównie przemocowymi) oraz jej wola przebywania z <span class="anon-block">B. L.</span> wynikająca z pozytywnego uczucia jakim pokrzywdzona darzy oskarżonego (to ona byłą inicjatorką nawiązania kontaktu) - zdaniem Sądu - wskazują, że zachodzi negatywna przesłanka do dalszego procedowania w tej sprawie w postaci znikomej społecznej szkodliwości tego czynu, którego okres temporalny należało w istocie zmodyfikować do okresu od bliżej nieustalonego dnia 2022 roku, nie wcześniej jednak niż 12 października 2022 roku, gdyż wyrok ustanawiający naruszone zakazy uprawomocnił się właśnie 12 października 2022 roku i to od tej daty orzeczone nim zakazy obowiązują oskarżonego, a co za tym idzie mogły być przez niego naruszone. Stąd też mimo, iż czyn oskarżonego godził w dobro prawne jakim jest wymiar sprawiedliwości to jednak powyższe okoliczności w ocenie Sądu pozwalają uznać stopień społecznej szkodliwości czynu za znikomy. W konsekwencji tych rozważań postępowanie karne wobec <span class="anon-block">B. L.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> zostało umorzone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.5.  Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>4.  <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">B. L.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p></p> </td> <td colspan="2"> <p></p> </td> <td colspan="7"> <p></p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>5.  <strong> <!-- -->1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">B. L.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p></p> </td> <td colspan="2"> <p></p> </td> <td colspan="7"> <p></p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.6. inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>W niniejszej sprawie Sąd na rozprawie w dniu 6 lutego 2024 roku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 79;art. 79 § 2)">art. 79 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 81;art. 81 § 1)">art. 81 § 1 k.p.k.</a>, uznał brak podstaw do obrony obligatoryjnej w sprawie, gdyż w toku postępowania nie potwierdzono okoliczności leczenia się oskarżonego z powodu zaburzeń psychiatrycznych bądź odwykowych, zaś dokumentacja medyczna oskarżonego potwierdza jedynie posiadanie przez niego lekkiego stopnia niepełnosprawności z powodu schorzenia o oznaczeniu kodowym 01-U 02-P 11-I, a ponadto treść złożonych do akt sprawy przez oskarżonego pism wskazuje, iż jest on osobą samodzielną oraz posiadającą zdolności wyrażania własnych spostrzeżeń, wniosków i żądań w sposób jasny i precyzyjny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->2.</strong> </p> </td> <td colspan="12"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 619;art. 619 § 1)">art. 619 § 1 k.p.k.</a> Sąd zasądził od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Legionowie na rzecz adwokata <span class="anon-block">A. B.</span> kwotę 1682,64 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu przed Sądem I instancji oraz kwotę należnego podatku dla tego rodzaju czynności wyliczonego na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.</p> <p>Wysokość wynagrodzenia obrońcy Sąd ustalił na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2023 r. poz. 2631, ze zm.) z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r. sygn. akt SK 90/22 (Dz.U.2024.300), zgodnie z którym przepis ww. aktu wykonawczego traci moc w zakresie, w jakim określa opłaty stanowiące ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w wysokości niższej niż stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964, ze zm.). Powyższe implikowało przyjęcie za sprawę objętą dochodzeniem stawki 360 zł, a za obronę przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym 840 zł i za drugi termin rozprawy 168 zł (20% z 840 zł) - § 11 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 pkt 3 oraz § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Łącznie wynagrodzenie obrońcy wyniosło zatem 1368 zł (360 + 840 + 168), które sąd powiększył o należną stawkę podatku dla tego rodzaju czynności wyliczonego na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (314,64 zł) - § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, co łącznie sumując wyniosło 1682,64 zł i taką też kwotę Sąd postanowił zasądzić na rzecz obrońcy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->3.</strong> </p> </td> <td colspan="12"> <p>O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a>, gdyż postępowanie zostało umorzone.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.18. POdpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->II K 1019/23</strong> </p> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  Odnotować w kontrolce uzasadnień z uwzględnieniem okresy przebywania referenta na zwolnieniu chorobowym;</p> <p>2.  Odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem doręczyć Prokuraturze Rejonowej w Legionowie z pouczeniem o prawie, sposobie i terminie wywiedzenia apelacji do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie;</p> <p>3.  <span class="anon-block">K.</span>. 14 dni.</p> <p> <span class="anon-block">L.</span>, 6 kwietnia 2024 r.</p> </div>