II FZ 854/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. C. i T. C. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Go 601/12 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. C. i T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 18 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II FZ 854/12 U Z A S A D N I E N I E W dniu 6 lipca 2012 r. T. i A. C. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 18 maja 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 7 lutego 2012 r., nr [...] w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego za rok 2010. Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Go 601/12, Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od powyżej powołanej skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: "rozporządzenie"). Zarządzenie to skarżący zaskarżyli zażaleniem. Zarzucili, że należność pieniężna w tym wypadku nie występuje, ponieważ sporny podatek został zapłacony za rok 2010 w kwocie wyższej niż przewiduje zaskarżona decyzja oraz podnosząc, że utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja zobowiązuje skarżących do zapłacenia po raz drugi tego samego podatku za 2010 r., na co ich zdaniem znajdują się dowody w aktach sprawy. Ponadto strona w uzasadnieniu zażalenia zarzuciła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i pominięcie dostarczonych przez stronę dowodów, a także nieprzestrzeganie art. 7 i art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, z późn. zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążanie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Takimi pismami są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230, art. 231 p.p.s.a.). Zgodnie z dyspozycją art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Niewykonanie tego obowiązku stanowi brak formalny uniemożliwiający sądowi podjęcie czynności, o którą wnioskuje się w piśmie (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). Z uwagi na fakt, iż pojęcia użyte w cytowanym powyżej przepisie mają charakter nieostry w ugruntowanym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08, 395047), natomiast przez "przedmiot zaskarżenia" należy rozumieć akt bądź czynność, o którym mowa w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2011 r., I FZ 224/11, LEX nr 896197). W art. 233 p.p.s.a. ustawodawca zamieścił przepis zawierający upoważnienie dla Rady Ministrów do wydania aktu wykonawczego w formie rozporządzenia, określającego wysokość i sposób pobierania wpisu. W wykonaniu tego upoważnienia zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). W § 1 tego rozporządzenia wskazano, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem". Wracając na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż istotna dla oceny zasadności zaskarżonego zarządzenia jest treść aktu będącego przedmiotem skargi. Przedmiotem skargi w tej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymująca w mocy decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta G. w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego za rok 2010. Decyzja organu ma w tym przypadku charakter decyzji deklaratoryjnej (zobowiązanie powstaje z mocy prawa), jednakże wynika w niej w sposób niewątpliwy wysokość ciążącego na podatniku zobowiązania podatkowego (obowiązek zapłaty podatku w określonej, odmiennej niż obliczona przez podatnika, kwocie). Sprawa, w której powstał obowiązek zapłaty spornego wpisu niewątpliwie dotyczy zatem decyzji kreującej określoną należność pieniężną (postępowanie zostało wszczęte w sprawie określenia zobowiązania w podatku rolnym i podatku od nieruchomości). Reasumując wskazać należy, że Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim prawidłowo wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia w związku z art. 214 § 2 p.p.s.a., regulującym kwestię solidarnego uiszczania opłat sądowych. W sprawie nie zachodzą przesłanki do zwolnienia od wpisu, wskazane w art. 239 p.p.s.a. Na marginesie odnieść należy się do zawartego w zażaleniu zarzutu nieprzestrzegania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 7 i art. 8 k.p.a. Zarzuty powołane przez skarżących w zażaleniu pod adresem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie mogą odnieść w postępowaniu wpadkowym zamierzonego przez skarżących skutku. Zaskarżona przez stronę decyzja będzie przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym wszczętym skargą z dnia 6 lipca 2012 r. Na tym etapie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do badania merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.