II FZ 526/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 września 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 1004/07 w zakresie odmówienia przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 11 września 2007 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 1004/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił A.B. przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. W ocenie Sądu, skarżący w świetle art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), nie wykazał braku winy w uchybieniu terminowi. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując, że spełniał łącznie wszystkie przesłanki przemawiające za przywróceniem termin. W jego ocenie, Sąd pierwszej instancji zignorował, że skarżący uchybił terminowi, bowiem był ciężko chory, miał gorączkę i bóle zamostkowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie spór w zasadzie sprowadza się do zbadania, czy opisany w art. 87 § 2 p.p.s.a. wymóg uprawdopodobnienia przez stronę wnoszącą o przywrócenie terminu braku winy w jego uchybieniu został wypełniony. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego jaki i prawa cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P.Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s.226). W świetle powyższych uwag Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący z opisanego obowiązku nie wywiązał się. W uzasadnieniu zażalenia brakuje bowiem argumentów przemawiających za takim rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki wskazane w art. 86 § 1 p.p.s.a., uprawniające do przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu. Strona w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek "ciężkiej choroby". W aktach analizowanej sprawy nie znajdują się żadne kopie zaświadczeń lekarskich, które poświadczałyby problemy zdrowotne skarżącego. Samo bowiem powoływanie się na gorączkę i bóle zamostkowe we wniosku o przywrócenie terminu, a następnie w zażaleniu skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie stanowi okoliczności przesądzającej o braku winy w uchybieniu terminowi. W konsekwencji należy stwierdzić, że Sąd I instancji zgodnie z prawem ocenił i rozpoznał wniosek złożony przez skarżącego w powyższym przedmiocie, a wobec tego zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.