III SA/Po 673/12

SENTENCJA Dnia 11 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi P. B. i M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 kwietnia 2012 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na upomnienie dotyczące łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym, leśnym i w podatku od nieruchomości za 2010 rok oddala skargę UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 141 § 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdziło niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez M. B. i P. B. na upomnienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] dotyczące wezwania ww. podatników do wykonania obowiązku wpłacenia należności wymienionych w upomnieniu z tytułu I-IV raty podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2010 rok. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w dniu [...] marca 2012r. r. Wójt Gminy [...] skierował do M. B. i P. B. ww. upomnienie, wzywając podatników do wykonania obowiązku wpłacenia należności wymienionych w przedmiotowym upomnieniu tj. I-IV raty podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2010 rok, w związku z niewykonaniem przez zobowiązanych ciążącego na nich obowiązku podatkowego w przedmiotowych podatkach. W dniu [...] marca 2012r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło zażalenie podatników na przedmiotowe upomnienie. W zażaleniu skarżący podnieśli, że Wójt Gminy [...] nie uwzględnił faktu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o sygn. akt III SA/Po 742/10 dotyczącego podatku rolnego i od nieruchomości za 2010r. ww. wyrok uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] za 2010r. W związku z tym, że ww. decyzje zostały wyeliminowane z obrotu prawnego, upomnienie wystawione przez Wójta Gminy jest niezasadne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że jako organ odwoławczy jest zobowiązane w postępowaniu wstępnym po wniesieniu odwołania bądź zażalenia podejmować czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie (zażalenie) jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem przewidzianego terminu. Zgodnie bowiem z art. 134 w zw. z art. 144 kpa gdy organ odwoławczy uzna, że wniesienie zażalenia jest niedopuszczalne, stwierdza w formie postanowienia jego niedopuszczalność. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 141 § 1 kpa zażalenie jest środkiem zaskarżenia, który służy stronie wyłącznie na wydane w toku postępowania postanowienia i to wówczas gdy kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera przy tym unormowań dopuszczających wniesienie zażalenia na akty niestanowiące postanowień. Zatem w przypadku, gdy tak jak w niniejszej sprawie, zażalenie zostało wniesione na taki akt, Kolegium zobowiązane jest stwierdzić niedopuszczalność zażalenia na podstawie powołanego art. 134 w zw. z art. 144 kpa. Dodatkowo Kolegium wskazało, że postępowanie w sprawie ustalenia wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości za rok 2010 wobec M. B. i P. B. zostało zakończone ostateczną i prawomocną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...]. Decyzja ta nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. M. B. i P. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i ponownego wnikliwego rozpatrzenia sprawy. Skarżący podnieśli, że sprawa była przedmiotem analiz ze strony Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i nie można aprobować zapisu z ww. postanowienia, że stan faktyczny i prawny jest już inny. Skarżący zarzucili, że Gmina [...] ustawicznie naruszała i narusza ich prawa i próbuje egzekwować nienależne kwoty podatków, kierując się wyłącznie partykularnymi interesami władz samorządowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na upomnienie Wójta Gminy [...] wzywające podatników do wykonania obowiązku wpłacenia należności z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości za rok 2010. Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), zwanej dalej u.p.e.a., o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia; na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Z powyższego przepisu wynika, że zaskarżeniu zażaleniem podlegają akty, które łącznie spełniają następujące warunki: 1) mają charakter postanowienia, 2) zawierają rozstrzygnięcie lub stanowisko wierzyciela bądź organu egzekucyjnego w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego, 3) możliwość wniesienia zażalenia wynika z przepisów u.p.e.a. lub kpa. W przedmiotowej sprawie skarżący złożyli zażalenie na upomnienie, a więc akt który nie spełnia żadnego z ww. warunków. Po pierwsze, nie ma ono charakteru postanowienia. Jest to wezwanie skierowane przez wierzyciela do zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku względem wierzyciela z zagrożeniem, że w przypadku jego niewykonania, zostanie wszczęta egzekucja administracyjna. Stanowi więc informację (przypomnienie) dla zobowiązanego o obowiązkach, które posiada względem wierzyciela (według jego stanowiska) i daje zobowiązanemu możliwość dobrowolnego ich wykonania w określonym terminie, a jednocześnie zawiera rygor wszczęcia egzekucji administracyjnej w przypadku braku tej dobrowolnej realizacji obowiązku. Po drugie, upomnienie nie dotyczy postępowania egzekucyjnego. Upomnienie poprzedza bowiem postępowanie egzekucyjne, które nie zostało jeszcze wszczęte, a które może być wszczęte dopiero po doręczeniu upomnienia w trybie art. 15 u.p.e.a. Wreszcie po trzecie, zarówno przepisy u.p.e.a, jak i kpa nie przewidują środka zaskarżenia, w szczególności w postaci zażalenia na upomnienie. Skoro więc, jak wynika z powyższych rozważań, upomnienie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło w niniejszej sprawie – zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 kpa i w zw. z art. 18 u.p.e.a. – niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez skarżących na upomnienie Wójta Gminy [...]. Stosownie bowiem do art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy (u.p.e.a.) nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast w myśl art. 134 w zw. z art. 144 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Okoliczności podnoszone przez skarżących w zażaleniu na upomnienie oraz w skardze na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, a dotyczące bezzasadności egzekwowania przez Wójta Gminy [...] należności z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości za rok 2010, mogą być ewentualnie podnoszone w zarzutach w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (na podstawie art. 33 u.p.e.a.), lecz dopiero po wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), oddalił skargę jako bezzasadną.