II SA/Ke 375/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po zapoznaniu się z zarzutami skargi wniesionej przez [...]: 1. uchyliło zaskarżoną decyzję własną z dnia [...] uchylającą do ponownego rozpatrzenia decyzję Marszałka Województwa z dnia 21 grudnia 2016r. zezwalającą [...] na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej: [...] z ważnością do 31 grudnia 2017r.; 2. umorzyło postępowanie odwoławcze. W pouczeniu zawarto informację o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, w terminie 30 dni od daty otrzymania ww. rozstrzygnięcia – za pośrednictwem organu II instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone [...] w dniu 4 maja 2017r. W dniu 25 maja 2017r. do organu odwoławczego wpłynęło pismo [...] z dnia 23 maja 2017r., skierowane do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Sprawiedliwości i Pana J. K., przy którym nie przedstawiono żadnego załącznika, w szczególności skargi na ww. decyzję z dnia 12 kwietnia 2017r. ( k. 62 akt adm.). W dniu 23 czerwca 2017r. – a zatem z uchybieniem ustawowego 30 - dniowego terminu – [...] złożył w siedzibie organu odwoławczego skargę na ww. rozstrzygnięcie, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach "w związku z zaginięciem jego skargi" – zdaniem strony dołączonej do ww. pisma. W piśmie z dnia 3 lipca 2017r. strona poinformowała tut. Sąd, że wbrew twierdzeniom organu odwoławczego zawartym w odpowiedzi na skargę, przesyłka z dnia 24 maja 2017r. zawierała wniesioną w ustawowym terminie skargę. W tym zakresie [...] skierował do Prokuratury Rejonowej Kielce-Wschód zawiadomienie o popełnieniu przez urzędnika przyjmującego przedmiotową korespondencję przestępstwa, polegającego na poświadczeniu nieprawdy. Strona, przedstawiając rozbudowaną argumentację dotyczącą powyższych okoliczności, ponownie oświadczyła, że w dniu 24 maja 2017r. nadała do organu odwoławczego skierowaną do tut. Sądu skargę. W końcowej treści pisma [...] podniósł "z ostrożności" o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a., terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07). W tym miejscu zauważyć trzeba, że [...] twierdząc konsekwentnie w treści pisma z dnia 3 lipca 2017r., że jego skarga została wniesiona w ustawowym terminie i powołując w tym przedmiocie rozbudowaną argumentację, jedynie końcowo – w jednym zdaniu – "z ostrożności" podniósł, że prosi o "przywrócenie mi terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, jako że uchybienie nie nastąpiło z mojej winy". Tym samym, w ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Brak bowiem w ogóle uzasadnienia złożonego w tym zakresie wniosku – zwłaszcza w sytuacji gdy prezentowane dotychczas stanowisko strony było wręcz przeciwne. [...] eksponował przede wszystkim okoliczność, że skarga została wniesiona w terminie. W tym zakresie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w niniejszej sprawie postanowieniu z dnia 14 września 2017r., sygn. II GZ 667/17 zauważył, że argumentacja zażalenia (od prawomocnego postanowienia tut. Sądu o odrzuceniu skargi) jest niespójna "skoro skarżący twierdzi, że złożył skargę w terminie, a pismo adresowane do ww. podmiotów (Prezesa Rady Ministrów, Ministra Sprawiedliwości i p. J. K.) skargą nie było". W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło z przyczyn od niego niezależnych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a.