I OZ 1069/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1482/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1482/19 odrzucił skargę P. B. (dalej: "skarżący") na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), wniósł 31 maja 2019 r. (data stempla pocztowego) skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] kwietnia 2019 r. Pismem z 15 lipca 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych ww. skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez podanie numeru PESEL skarżącego. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone 25 lipca 2019 r. Pomimo wezwania, brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego został wezwany o nadesłanie numeru PESEL. Wezwanie zostało skutecznie doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego 25 lipca 2019 r. Wyznaczony 7 dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 1 sierpnia 2019 r. We wskazanym terminie, brak formalny skargi nie został uzupełniony. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 b p.p.s.a. skargę skarżącego podlega odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie. W jego uzasadnieniu podniósł, że 25 lipca 2019 r. otrzymał jedynie pismo z 17 lipca 2019 r. zatytułowane "Doręczenie odpowiedzi na skargę" wraz z odpowiedzią pełnomocnika Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na skargę. Przesyłka nie zawierała pisma, z którego wynikałoby wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednocześnie pełnomocnik podał numer PESEL skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że w niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała numeru PESEL. W tej sytuacji słusznie wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z odpowiedzią na skargę została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 25 lipca 2019 r. W wyznaczonym terminie nie został uzupełniony ww. brak formalny skargi. Wobec tego uznać należy, że Sąd pierwszej instancji zasadnie skargę odrzucił. Przedstawiona w zażaleniu argumentacja, iż pełnomocnik skarżącego nie otrzymał wezwania do nadesłania numeru PESEL, nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazać trzeba, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że została ona prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącego, który potwierdził odbiór własnoręcznym podpisem wraz z datą odbioru. Na uwagę zasługuje też to, że powyżej miejsca, w którym pełnomocnik potwierdził odbiór przesyłki, w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajduje się skrótowy opis jej zawartości, z którego wynika, że przesyłka zawierała zarówno odpis odpowiedzi na skargę, jak i wezwanie o PESEL. Zatem w chwili odbierania przesyłki pełnomocnik mógł bez trudu zweryfikować jej zawartość, tym bardziej, że będąc radcą prawnym - w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej - zobligowany jest do zachowania dużo dalej posuniętej staranności niż wymagana jest od osób niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami. Zwrócić należy uwagę, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 k.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą, zaś adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie zdołał podważyć okoliczności doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił żadnych dowodów. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2, oddalił zażalenie.