II OZ 687/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 937/22 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia 28 lutego 2022 r. nr KO-1458/4102/118/21 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 września 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 937/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił R. Z. (dalej "skarżący") przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku (dalej "SKO") z dnia 28 lutego 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z 3 czerwca 2022 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 26 maja 2022 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pięciu odpisów skargi oraz wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 9 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 3 sierpnia 2022 r. odrzucił powyższą skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie to doręczono skarżącemu 25 sierpnia 2022 r. Pismem z 29 sierpnia 2022 r., nadanym w placówce operatora pocztowego 1 września 2022 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi oraz nadesłał pięć odpisów skargi i podał numer PESEL. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nieuzupełnienie braków było spowodowane omyłką w interpretacji otrzymanych pism. Dodał, że nie posiada wiedzy prawniczej, co spowodowało, że błędnie odczytał otrzymane wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd wskazał, że błędne zrozumienie wezwania przez skarżącego było wyłącznie spowodowane niedołożeniem należytej staranności w prowadzeniu spraw, gdyż zrozumienie tego pisma nie wymagało wiedzy prawniczej. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że nieznajomość prawa nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu, a także nie uzasadnia tego niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Wskazane we wniosku okoliczności nie stanowią zatem przesłanki do przywrócenia terminu, bo gdyby skarżący dołożył należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, nie doszłoby do uchybienia przedmiotowego terminu. Taka sytuacja spowodowana jest wyłącznie z winy skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wskazując, że oceniając brak winy strony w uchybieniu terminowi należy wziąć pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Zdaniem skarżącego, uprawdopodobnił on, że istniała obiektywna, niezależna od niego i niezawiniona przez niego przeszkoda do złożenia stosownych braków w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Co więcej, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (zob. postanowienie NSA z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II GZ 392/20, LEX nr 3161759). Wobec tego, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie NSA z 22 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 418/12, LEX nr 1405321). W niniejszej sprawie, ani we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, ani w niniejszym zażaleniu, nie zostały podane okoliczności, które wypełniałyby przesłankę z art. 86 § 1 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że w zarządzeniu z dnia 26 maja 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pięciu odpisów skargi oraz wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nie zasługują zatem na uwzględnienie argumenty skarżącego o niezrozumieniu wezwania z powodu braku wykształcenia prawniczego, zarządzenie było bowiem jasne i czytelne. Jeśli jednak skarżący miał jakiekolwiek wątpliwości co do jego treści, winny był skontaktować się z Sądem np. telefonicznie i wyjaśnić zaistniałą sytuację. Nie jest do tego potrzebna wiedza prawnicza. Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że nie wykazał on braku swojej winy w uchybieniu terminu. W złożonym zażaleniu skarżący podał, że uprawdopodobnił zaistnienie obiektywnej, niezależnej od niego i niezawinionej przez niego przeszkody do uzupełnienia stosownych braków w terminie. Nie wskazał jednak o jaką przeszkodę chodzi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.