VI SA/Wa 560/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 4 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2012 r. odrzucającego skargę Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek postanawia: odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia i trybie ich wniesienia został stronie skarżącej doręczony w dacie 14 września 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 60 akt sądowych). W dniu 25 września 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od ww. postanowienia - sporządzona przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. - skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych może ją także sporządzić doradca podatkowy, zaś w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 3 p.p.s.a). W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna winna być zatem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Artykuł 175 § 1 p.p.s.a. nie znajduje bowiem zastosowania tylko w sytuacji wskazanej w § 2 powołanego artykułu tj. wówczas, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa. Skarżący nie należy jednak do kręgu podmiotów wymienionych w cytowanym przepisie. Tym samym skarga kasacyjna winna odpowiadać wymogowi wskazanemu w art. 175 § 1 p.p.s.a. Tego wymogu skarga nie spełnia. Sporządził ją bowiem skarżący, który co należy podkreślić, został pouczony o treści art. 175 p.p.s.a. (pismo z dnia 27 sierpnia 2012 r., przy którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem – 53 akt sądowych). Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. skutkuje jej niedopuszczalnością w rozumieniu powołanego przepisu i w konsekwencji jej odrzuceniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. sygn. akt 3/04). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.