III SA/Gd 260/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi S. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia 16 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zbioru danych i innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 8 sierpnia 2019 r. do Starostwa Powiatowego w [...], Oddziału Zamiejscowego w [...] (dalej jako - "Starostwo Powiatowe"), wpłynęło zawiadomienie wykonawcy prac geodezyjnych i kartograficznych S. F., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "S. F. Przedsiębiorstwo Usług Geodezyjnych i Kartograficznych" (zwanego dalej: "wykonawcą", "stroną" lub "skarżącym") o wykonaniu pracy geodezyjnej o identyfikatorze zgłoszenia nr [...] w części dotyczącej "etapu I podziału". Do zawiadomienia dołączono materiały skompletowane w operacie technicznym, dotyczącym wykonania mapy z projektem podziału nieruchomości, stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i [...], położonej w obrębie [...] miasta M. W wyniku przeprowadzonej w dniu 21 sierpnia 2019 r. weryfikacji przekazanej dokumentacji (zbiorów danych oraz innych materiałów) pod kątem zgodności z przepisami prawa, obowiązującymi w geodezji i kartografii stwierdzono nieprawidłowości, które wskazano w punkcie 5 protokołu: 1. nazwa projektu podziału niezgodna z § 75 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., nr 263, poz. 1572 ze zm. - dalej jako: "rozporządzenie ws. standardów"); 2. opracowanie projektu podziału niezgodnie z § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., nr 268, poz. 2663 - dalej w skrócie: "rozporządzenie ws. podziałów"); 3. brak elementów kontrolnych pomiaru szczegółów sytuacyjnych pierwszej grupy dokładności zgodnie z § 29 ust. 3 rozporządzenia ws. standardów; 4. brak na szkicu elementów kontrolnych dotyczących trwałych obiektów w stosunku do granic zgodnie z § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia ws. standardów; 5. wznowienie znaków granicznych niezgodne z § 30 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów; 6. usuwanie, przesuwanie znaków granicznych niezgodne z art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm. - dalej określane jako "u.p.g.k." ) oraz art. 277 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1950 ze zm.). W dniu 29 sierpnia 2019 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło stanowisko wykonawcy, w którym przedstawił swoje zastrzeżenia. Wykonawca zadeklarował uzupełnienie operatu technicznego względem nieprawidłowości wykazanych w punkcie 5.1, 5.2 i 5.4 protokołu. Jako nieprawdziwe ocenił, natomiast zarzuty z punktu 5.3 protokołu wskazując, że dokonał, co najmniej dwukrotnego pomiaru znaków granicznych, wyniki pomiaru uśrednił, a na szkicach kolejne pomiary opisał, jako "łamaną" numerację np. [...]. Odnosząc się do wykazanej nieprawidłowości w punkcie 5.5 protokołu wykonawca wyjaśnił, że znaki w punktach archiwalnej osnowy pomiarowej nr [...], [...] i [...] podczas podziału działki nr [...] i [...] zostały wznowione, a nie odszukane, co w jego ocenie oznacza, że już wtedy nie było ich na gruncie. Ponadto, materiały archiwalne dotyczące stabilizacji punktów archiwalnej osnowy pomiarowej zawierały braki. Odnośnie nieprawidłowości zawartej w punkcie 5.6 protokołu wykonawca zasugerował organowi dokładne zapoznanie się z przepisem prawa wykazanym, jako naruszony oraz zapytał o cel podania w protokole art. 277 Kodeksu karnego. Wraz z powyższym stanowiskiem wykonawca złożył ponowne zawiadomienie o wykonaniu zgłoszonej pracy geodezyjnej (które zostało opatrzone datą wpływu 29 sierpnia 2019 r.) Starosta [...], działając na podstawie art. 12b ust. 8 w związku z art. 7d ust. 1 u.p.g.k. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postepowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - zwana dalej jako: "k.p.a."), decyzją z dnia 10 września 2019 r., nr [...], odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznej zawierającej zbiory danych oraz materiały sporządzone przez wykonawcę w ramach pracy geodezyjnej objętej zgłoszeniem o identyfikatorze [...]. W uzasadnieniu decyzji Starosta [...] wskazał, że tytuł opracowania kartograficznego, na którym przedstawiony został sposób podziału jest niezgodny z rozporządzeniem ws. standardów i powinien brzmieć "Mapa z projektem podziału nieruchomości" (§ 75 pkt 1 lit. a rozporządzenia ws. standardów). Wskazał ponadto, że wykonawca nie sporządził wykazu zmian danych ewidencyjnych, jako załącznika do mapy z projektem podziału, o którym mowa w § 9 rozporządzenia ws. podziałów. Starosta [...] nie podzielił stanowiska wykonawcy w sprawie pomiarów kontrolnych szczegółów pierwszej grupy dokładnościowej. W ocenie Starosty [...], niezbędnym elementem pracy geodezyjnej jest pomiar tzw. "czołówek" (tj. odległości pomiędzy punktami granicznymi). Elementem kontrolnym nie jest tylko dwukrotny pomiar szczegółu sytuacyjnego, ale również wykazywany na szkicach pomiar wzajemnego położenia sąsiednich punktów granicznych, o którym mowa w § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia ws. standardów. Nie można stwierdzić prawidłowego położenia punktu granicznego wyłącznie na podstawie matematycznej analizy różnic współrzędnych i na tej podstawie dokonać przesunięcia znaku granicznego, którego położenie od ponad 40 lat nie było kwestionowane przez właścicieli oraz nie było informacji o jakimkolwiek sporze odnośnie przebiegu granicy. Jeśli położenie punktów granicznych jest nieprawidłowe należy wszcząć postępowanie rozgraniczeniowe. Nie zgadzając się ze stanowiskiem zawartym w powyższej decyzji organu pierwszej instancji S. F. wniósł odwołanie. W jego ocenie, § 75 rozporządzenia ws. standardów nie nakazuje stosowania konkretnego nazewnictwa dla projektu podziału. Odnosząc się do punktu 5.2 protokołu podniósł, że nie rozumie, na czym polega wykazana w tym punkcie nieprawidłowość, gdyż opracowana mapa zawiera wszystkie informacje, o których mowa w § 9 ust. 1 rozporządzenia ws. podziałów. Wykonawca przedstawił swoją interpretację "pomiaru kontrolnego" opierając się na § 29 ust. 3 rozporządzenia ws. standardów oraz stwierdził, że nakazywanie łącznego stosowania wszystkich możliwych pomiarów kontrolnych jest przekroczeniem przez organ uprawnień oraz nadinterpretacją obowiązującego prawa. Stwierdził również, że uzupełnił szkic w protokole wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych o elementy wymienione w punkcie 5.4 protokołu. Wykonawca za bezzasadny uznał zarzut wykonania wznowienia znaków granicznych niezgodnie z § 30 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów (punkt 5.5 i 5.6 protokołu). Wskazał w tym zakresie, że współrzędne przedmiotowych punktów granicznych zostały (przez urząd prawidłowo przeliczone (transformowane) z układu lokalnego do układu "1965", a następnie do układu "PL-2000", o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 2012 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych (Dz. U. z 2012 r., poz. 1247), co niejednokrotnie przy okazji innych pomiarów potwierdzał. Jednakże w tej sprawie punkty graniczne zostały odszukane w innych miejscach niż wskazuje to pomiar. Nie wie jaka była tego przyczyna, ale swoim działaniem doprowadził do zgodności tego stanu z dokumentami wcześniejszymi. Jako przykład podobnego działania przytoczył pracę geodezyjną związaną z podziałem działki nr [...] w 2011 r., w której również wykryto nieprawidłowe położenie punktu granicznego z 1975 r. nr [...] (obecnie nr [...]). Bez znaczenia jest, kiedy nastąpiła pomyłka, a błąd powstały nawet 40 lat temu należy sprostować. Podniósł także, że to do wykonawcy należy analiza i ocena pozyskanych dokumentów oraz sposób usunięcia niezgodności. Stwierdził również, że niedołączenie wykazu zmian danych ewidencyjnych, jako załącznika do projektu nie jest prawdą, ponieważ dokument ten znajduje się na 50 stronie operatu technicznego. Zgłosił także swoją wątpliwość w kwestii niedostarczenia zaskarżonej decyzji do stron mających, w jego zdaniem, interes prawny w tej sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] (dalej także jako: "PWINGiK", "organ odwoławczy" lub "organ drugiej instancji") decyzją z 10 grudnia 2019 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, w tym wyniki postępowania weryfikacyjnego. Organ ten wskazał m.in., że źródłem danych o przebiegu granic działek nr [...] i [...] jest operat techniczny nr [...] oraz [...]. W ewidencji gruntów i budynków numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się - za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych - których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych (opisanych odpowiednim atrybutem ZRD) z błędami średnimi nie przekraczającymi 0,30 m (tj. punktów granicznych z atrybutem BPP o wartości 1 lub 2), w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi (§ 61 ust. 1 rozporządzenia ws. egib). Natomiast zgodnie z § 82 ust. 3 ww. rozporządzenia dane, określające położenie punktów granicznych z błędem średnim większym niż 0,30 m względem osnowy geodezyjnej 1 klasy, które użyte zostały (wcześniej) do numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych, zastępuje się, zgodnie z zasadami § 45-47 tego rozporządzenia lub w procesie modernizacji ewidencji, dostępnymi dla organu danymi dokładniejszymi, nawet jeżeli te nowe dokładniejsze dane nadal określają położenie punktów granicznych z błędem średnim większym niż 0,30 m, a brak jest możliwości określenia położenia tych punktów granicznych z błędem średnim nieprzekraczającym 0,30 m. Zaznaczono, że wykonawca uznał, że bazowy materiał pzgik z roku 1962 zawiera błędy w postaci nieprawidłowo obliczonego punktu nr [...] oraz bezpodstawnie ujawnionych w egib punktów nr [...] i [...], dlatego postanowił odszukać w terenie znaki graniczne w interesujących go punktach granicznych oraz dokonać ich pomiaru. Miał więc obowiązek prawidłowego ich opracowania i powinien w myśl § 6 ust. 1 oraz § 67 rozporządzenia ws. standardów, przeanalizować czy odszukane i pomierzone znaki graniczne stanowią prawidłową reprezentację punktów granicznych, czego w pracy geodezyjnej zabrakło. Wykonawca skupił się wyłącznie na porównaniu, o którym mowa w § 67 rozporządzenia ws. standardów, oraz ocenie wynikowych współrzędnych pochodzących z pomiaru terenowego względem danych pozyskanych z pzgik pomijając, niezbędną na tym etapie, analizę materiałów źródłowych. Wskazano, że materiały pzgik wykorzystuje się, jeżeli wyniki ich analizy przeprowadzone przez wykonawcę prac geodezyjnych pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazują na ich przydatność do wykonania pomiarów (§ 6 ust. 1 tego rozporządzenia). Procedura opisana w § 67 ww. rozporządzenia musi dotyczyć "tych samych punktów", które powinny być zidentyfikowane na podstawie dokumentacji archiwalnej, a dopiero w następnej kolejności poddane pomiarowi. Przepisy te określają sposób postępowania przy tworzeniu roboczej bazy danych, który jest inny w zależności od źródła pochodzenia danych oraz dokładności ich pozyskania. Operat techniczny jest wadliwy, gdyż nie zawiera wyników analizy wszystkich wykorzystanych materiałów pzgik, o której mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów. Ponadto, pomimo obowiązku wynikającego z § 71 ust. 7 pkt 6 lit. a tego rozporządzenia, sprawozdanie techniczne nie zawiera informacji, jaki był zakres wykorzystania materiałów pzgik dla pracy geodezyjnej. Zgodnie z treścią rozdziału II pt. "Prace kameralne" sprawozdania technicznego znajdującego się na str. 1 przedmiotowego operatu technicznego, w toku pracy geodezyjnej wykonano "analizę pozyskanych materiałów" źródłowych i stwierdzono, że nieprawidłowo obliczono współrzędne punktu nr [...], przyjmując miarę 5,80 m zamiast miary 8,50 m oraz, że niezgodnie z danymi archiwalnymi utworzono w egib punkty nr [...] i [...]. Powyższe stanowi jedynie opis wykrytych błędów "grubych" dokumentacji archiwalnej w wąskim zakresie, ponieważ dotyczy wyłącznie jednego z kilku wykorzystanych w pracy geodezyjnej materiałów zasobu. Na podstawie porównania współrzędnych (str. 15 operatu technicznego) wykonawca w sprawozdaniu technicznym uzyskane różnice współrzędnych ocenił jako wynikające "raczej" z jakości pomiaru archiwalnego punktów nr [...], [...] i [...], natomiast dla punktu nr [...], [...] i [...] stwierdził, że zostały wcześniej niewłaściwie wyznaczone. Na potwierdzenie tezy niewłaściwego wyznaczenia przywołał zmianę położenia punktu nr [...] podczas podziału sąsiedniej działki nr [...] (z roku 2011). Dopiero w odwołaniu odniósł się do materiału bazowego z 1962 r., powołując się na doświadczenia płynące z innych pomiarów w kontekście prawidłowego, w jego ocenie, przetworzenia (przez urząd) danych archiwalnych do obowiązującego układu współrzędnych płaskich "PL-2000". Pomimo, że nie uregulowano formy analizy, o której mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów, to nie ulega wątpliwości, że jej wyniki muszą zostać zawarte w operacie technicznym. Wykazanie błędów "grubych" i wyniki porównania współrzędnych nie stanowi prawidłowej i wyczerpującej analizy przydatności materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego do przeprowadzenia omawianej pracy geodezyjnej. Przed wykorzystaniem, każdy materiał zasobu podlegać musi analizie dokładności, aktualności i kompletności, co nie zostało dostrzeżone na etapie weryfikacji dokumentacji technicznej (art. 12b ust. 1 u.p.g.k.), jak i w rozstrzygnięciu. W skład operatu technicznego, wbrew zapisom § 7 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów, nie wchodzi dokument zawierający wyniki wywiadu terenowego uwidocznione na kopii mapy zasadniczej lub kopii mapy ewidencyjnej, co również nie zostało dostrzeżone na etapie weryfikacji oraz w rozstrzygnięciu. Działania wykonawcy przy wznowieniu znaków granicznych/wyznaczeniu punktów granicznych, które zostały wykazane jako nieprawidłowe (w protokole weryfikacji i w treści decyzji) nie stanowią naruszenia art. 39 u.p.g.k. Przepis ten stanowi jedynie o przesłankach, jakie muszą zaistnieć, by wznowienie znaków granicznych/wyznaczenie punktów granicznych można przeprowadzić, a takie zaistniały. Odnosząc się zaś do technicznych aspektów, to oryginalne punkty osnowy pomiarowej wykorzystanej do pozyskania danych o wznawianych znakach/ wyznaczanych punktach granicznych, nie istnieją, gdyż już w 1975 r. zostały "wznowione" (opis "wz" przy punktach osnowy na szkicu str. 47 operatu technicznego). Wstępne założenie, że w 1975 r. osnowa pomiarowa została odtworzona wadliwe jest, bez przeprowadzenia odpowiednich analiz, przedwczesne i nieuprawnione. § 30 ust. 2 rozporządzenia ws. standardów przewiduje okoliczność niezachowania się punktów osnowy pomiarowej i wskazuje jak należy postępować w takim przypadku pod warunkiem, że nie ma możliwości odtworzenia osnowy pomiarowej. Wykonawca nie podjął próby odszukania punktów archiwalnej osnowy pomiarowej i nie podał próby odtworzenia stworzonych przez te punkty linii pomiarowych wykorzystując np. istniejące w terenie budynki powiązane z liniami pomiarowymi. Dopiero po wyczerpaniu tych możliwości był uprawniony do zastosowania środków wymienionych w § 30 ust. 2 rozporządzenia ws. standardów, tj. wykonania czynności w oparciu o opisy topograficzne punktów granicznych lub współrzędnych tych punktów granicznych po ich uprzednim zharmonizowaniu w drodze matematycznej transformacji z układem odniesienia określonym przez punkty poziomej osnowy geodezyjnej oraz pomiarowej osnowy sytuacyjnej. Jednak wykonawca nie wykonał czynności wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych na podstawie opisów topograficznych tych punktów granicznych, za które uznać należy w tym przypadku informacje ze szkiców granicznych (związki pomiędzy punktami granicznymi, proste odcinki granic, miary czołowe itp.). Natomiast wykonawca w celu wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...], bez oceny jakości tych danych, wykorzystał współrzędne urzędowe przeliczone do obowiązującego układu współrzędnych płaskich. W działaniu tym nie wykazał jednak konsekwencji, ponieważ zmienił współrzędne punktom granicznym pochodzącym z tego samego źródła na odszukane na gruncie i pomierzone metodą GNSS znaki graniczne. Organ odwoławczy na marginesie zaznaczył, że punkt nr [...] w przedmiotowej dokumentacji opisany jako odnaleziony granitowy znak graniczny z krzyżem (str. 36 operatu technicznego) w archiwalnej dokumentacji podziału działki nr [...] z 2011 r. został opisany odmiennie, jako "kątownik - narożnik słupa betonowego" (str. 50 operatu archiwalnego). Wykonawca jednak do tej różnicy się nie odniósł. Nie dostrzegł także różnych wartości odległości od punktu granicznego nr [...] do punktu nr [...] ([...]w dokumentacji archiwalnej) wynoszących 37,90 m - na szkicu z 1975 r. (str. 48 operatu technicznego); 37,70 m - jako wynik obliczenia współrzędnych tych punktów zrzutowanych na lokalną linię pomiarową B-A (str. 48 operatu technicznego); 38,24 m - ze współrzędnych archiwalnych (str. 46 operatu technicznego). Uzyskane różnice współrzędnych na punktach nr [...] i [...] (str. 15 operatu technicznego) nie przeszkodziły wykonawcy w wyznaczeniu położenia sąsiednich punktów nr [...] i [...] na podstawie współrzędnych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków bez dokonania wcześniej harmonizacji, o której mowa w § 69 rozporządzenia ws. standardów. Działając w ten sposób wykonawca zmienił wynikające z archiwalnych szkiców z roku 1962 odległości (miary czołowe) pomiędzy punktami nr [...] i [...] z 17,73 m na 17,47 m, oraz pomiędzy punktami nr [...] i [...] z archiwalnej 8,58 m na 8,81 m (8,83 m na szkicu str. 6 operatu technicznego). Dodatkowo na archiwalnej (z dokumentacji podziału działki nr [...]) prostej linii granicy pomiędzy punktami [...] i [...] załamał granicę na punkcie nr [...]. Wykonawca zupełnie nie odniósł się w swoim opracowaniu do prostych linii granicznych pomiędzy punktami [...], [...], [...], które jak wynika z archiwalnych danych (str. 46 i 47 operatu technicznego) służyły do obliczeń punktów granicznych przedmiotowych działek, a więc stanowiły osnowę pomiarową. Zatem czynności wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych zostały przeprowadzone nieprawidłowo, gdyż naruszono zasady z § 30 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów, na co słusznie wskazał organ pierwszej instancji. Ponadto, zostały naruszone zasady z § 30 ust. 2 tego rozporządzenia. Organ odwoławczy przychylił się do stanowiska, że protokół wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych nie zawiera informacji, których mowa w art. 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia ws. standardów. Protokół zawiera szkic (str. 37 operatu technicznego), który nie określa położenia wznowionych znaków granicznych/wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych, ponieważ nie zawiera np. miar pozwalających określić wzajemne relacje pomiędzy położeniem znaków granicznych a przebiegiem granic, czy położeniem istotnych szczegółów terenowych (ogrodzenia, budynki itp.), co stanowi naruszenie § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia ws. standardów. Dodatkowo, organ drugiej instancji zauważył, że wymieniony na pierwszej stronie protokołu w ustępie pt. "Oznaczenie wznawianych znaków granicznych" (str. 35 operatu technicznego) punkt graniczny nr [...] nie został opisany w dalszej części protokołu w ustępie pt. "Opis sposobu stabilizacji lub markowania punktów granicznych", co stanowi naruszenie § 30 ust. 4 pkt 9 i 10 ww. rozporządzenia. Zatem protokół dokumentujący te czynności został wykonany wadliwie. Odnosząc się do kolejnych nieprawidłowości ujętych w protokole weryfikacji i w treści decyzji, organ odwoławczy wskazał, że wszystkie punkty graniczne trwale stabilizowane wykonawca objął geodezyjnym pomiarem terenowym, o którym mowa w § 2 pkt 7 rozporządzenia ws. standardów. Jak wynika z materiału dowodowego ww. pomiar został wykonany metodą GNSS w kilku sesjach pomiarowych, z których wynikowe współrzędne konkretnych pomierzonych szczegółów sytuacyjnych zostały uśrednione. W treści decyzji i protokołu weryfikacji, stwierdzono naruszenie przepisów prawa z powodu braku elementów kontrolnych pomiaru szczegółów pierwszej grupy dokładności. Konstrukcja przepisu § 29 ust. 3 rozporządzenia ws. standardów, wskazująca w punktach od 1 do 3 na sposoby dokonania pomiarów kontrolnych szczegółów terenowych I grupy z użyciem słowa "lub" oznacza, że wykonawca pracy geodezyjnej ma swobodny wybór jednego z ww. metod dokonania pomiaru kontrolnego mierzonych szczegółów tej grupy. Organ odwoławczy przyznał rację wykonawcy, gdyż dwukrotny pomiar tego samego szczegółu sytuacyjnego (znaku granicznego) jest w rozumieniu § 29 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ws. standardów pomiarem kontrolnym. Dla pracy geodezyjnej nie zostały wykazane, zarówno na etapie weryfikacji i w treści decyzji, nieprawidłowości związane z pomiarem innego niż znaki graniczne szczegółu terenowego I grupy dokładności. Zgodnie z § 28 ust. 3 pkt 1 lit. c rozporządzenia ws. standardów do I grupy dokładnościowej zalicza się również budynki. Wykonawca objął pomiarem przedłużenia krawędzi ścian istniejącego budynku o numerze ewidencyjnym 40 i oznaczonego adresem ul. [...] (treść szkicu na str. 6 operatu technicznego - punkty nr od 1 do 8). Wykonawca na podstawie ww. pomiaru zaprojektował przebieg nowych granic, które zostały odsunięte o 4,00 m od linii pomiędzy punktami 2-4 i 3-6 (str. 15 operatu technicznego). Natomiast jak wynika z treści mapy z projektem podziału nieruchomości, przebieg nowych granic zaprojektowano równolegle w odległości 4,00 m od ścian budynku (nienumerowana ostatnia strona operatu technicznego). Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia ws. podziałów mapa z projektem podziału nieruchomości zawiera niezbędne do projektu podziału nieruchomości elementy zagospodarowania terenu, a w szczególności: ogrodzenia, budynki, obiekty małej architektury, studnie, szamba, przyłącza, drzewa stanowiące pomniki przyrody, elementy sieci uzbrojenia terenu przebiegające przez nieruchomość podlegającą podziałowi. Z powyższego wynika, że wykonawca słusznie, jako niezbędny do ww. projektu uznał budynek, jednakże wykonany pomiar tego szczegółu terenowego I grupy dokładnościowej nie zawiera elementów kontrolnych, o których mowa § 29 ust. 3 rozporządzenia ws. standardów, a operat techniczny nie zawiera wyników pomiaru tego szczegółu będącego obiektem bazy egib. Na marginesie zaznaczono, że stosownie do treści § 67 ust. 8 rozporządzenia ws. standardów przy tworzeniu roboczej bazy danych uwzględnia się wyniki porównania współrzędnych szczegółów terenowych I grupy dokładnościowej innych niż punkty graniczne zgodnie z zasadami wyrażonymi w § 67 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 5, ust. 6 pkt 1 i ust. 7 ww. rozporządzenia. Powyższe dla budynku, czyli szczegółu I grupy dokładnościowej, nie zostało wykonane. Nadto, organ drugiej instancji zauważył nieprawidłowości, które nie zostały wcześniej dostrzeżone, wykonawca bowiem wynikowe współrzędne pomiaru znaków granicznych zestawił i porównał ze współrzędnymi tych punktów pozyskanymi z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (str. 15 operatu technicznego). Sporządzenie takiego dokumentu regulowane jest przepisami prawa, jeżeli pomiary wykonywane są na potrzeby egib. Stosownie do treści § 65 pkt 1 rozporządzenia ws. standardów na treść dokumentacji zawierającej rezultaty przetwarzania wyników pomiarów obiektów egib składa się m.in. zestawienie zawierające współrzędne punktów granicznych obliczonych przez wykonawcę wraz z atrybutami opisowymi tych punktów współrzędne punktów granicznych pozyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wraz z atrybutami opisowymi tych punktów odchylenia liniowe obliczone na podstawie ww. współrzędnych. Nadrzędnym celem konieczności stworzenia takiego zestawienia jest udokumentowanie zmian współrzędnych konkretnych punktów granicznych, a także opisujących ich atrybutów. Nie można zatem uznać, że operat techniczny zawiera zestawienie, o którym mowa § 65 pkt 1 rozporządzenia ws. standardów, gdyż "porównanie współrzędnych-zestawienie odchyłek liniowych" nie zawiera w swojej treści atrybutów punktów granicznych. Wykonawca stworzył następnie roboczą bazę danych, o której mowa w § 63 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ws. standardów oraz zmienił w niej powierzchnię przedmiotowych działek. Jednak nie przeprowadził w prawidłowy sposób czynności poprzedzających stworzenie roboczej bazy danych, o których mowa w § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia. Baza ta stworzona została wadliwie. Stosownie do treści § 67 ust. 2 ww. rozporządzenia w bazie tej ujawnia się współrzędne ustalone na podstawie pomiaru, jeżeli pomiar punktów granicznych oznaczonych na gruncie wykonany został z większą dokładnością niż pomiar tych samych punktów będący źródłem danych ewidencyjnych pozyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego albo pomiar punktów granicznych poprzedzony został ustaleniem ich położenia w trybie przepisów rozdziału 6 u.p.g.k. lub przepisów § 37 - § 39 rozporządzenia ws. egib. W roboczej bazie danych ujawnia się także pole powierzchni działki ewidencyjnej obliczone na podstawie wyników pomiaru, jeżeli pomiar punktów granicznych tej działki wykonany został z większą dokładnością niż pomiar będący źródłem danych ewidencyjnych pozyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; a także w materiałach państwowego zasobu brak jest dowodów wskazujących, że pomiar będący źródłem danych ewidencyjnych poprzedzony był ustaleniem położenia punktów granicznych, o czym stanowi § 68 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów. Ze zgromadzonego materiału wynika, że zarówno w pomiarach z 1962 r., jak i z 1975 r. źródłem danych konkretnych punktów granicznych był ortogonalny pomiar bezpośredni wykonany w dowiązaniu do wielorzędowej osnowy pomiarowej. Jak wynika z katalogu punktów ww. osnowy pomiarowej, osnowa ta nie była wyrównana metodą ścisłą. Z uwagi na jakość osnowy archiwalnej będącej źródłem danych o przebiegu granic aktualnie ujawnionych w egib, nie można uznać, że dokładność archiwalnego pomiaru punktów granicznych, będących źródłem danych ewidencyjnych jest taka sama jak dokładność bieżącego pomiaru metodą GNSS. Wynika to z treści obowiązujących przepisów rozporządzenia ws. standardów dotyczących sytuacyjnej osnowy pomiarowej (§ 16 - § 22), a także zdefiniowanego w rozporządzeniu ws. egib błędu średniego położenia punktu granicznego względem osnowy geodezyjnej 1 klasy (atrybut punktu granicznego BPP). Wykonawca nie ustalił dokładności pomiaru punktów granicznych będących źródłem danych ewidencyjnych państwowego zasobu, a co za tym idzie nie miał możliwości odpowiedniego zastosowania przepisów § 67 i § 68 rozporządzenia ws. standardów, co uszło uwadze wykonawcy i organowi. Wykonawca wykorzystując roboczą bazę danych sporządził mapę z projektem podziału nieruchomości (§ 9 ust. 1 rozporządzenia ws. podziałów) jednak nie uwzględnił zapisów § 6 ww. rozporządzenia stosownie, do których opracowanie mapy z projektem podziału nieruchomości poprzedzone jest przyjęciem granic nieruchomości podlegającej podziałowi. Zgodnie z § 7 ust. 1 tego rozporządzenia z czynności przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi sporządza się protokół, który stanowi załącznik do wniosku o podział nieruchomości, o którym mowa w art. 97 ust. 1a pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odbiorcą ww. protokołu jest organ orzekający o podziale nieruchomości i protokół ten ma charakter czysto deklaratoryjny informujący o przebiegu granic objętych podziałem, a więc ma stanowić profesjonalny (geodezyjny) opis przedmiotu wniosku o podział. Podlega on przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 97 ust. 1b ww. ustawy oraz treści § 5 rozporządzenia ws. podziałów.) Dodatkowo w treści § 71 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia ws. standardów protokół przyjęcia granic został wymieniony, wprost jako składowa cześć operatu technicznego. Operat techniczny nie zawiera w swoim składzie protokołu z czynności przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi, o którym mowa w § 7 ust. 2 rozporządzenia ws. podziałów. Zawiera protokół dokumentujący czynności wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych (str. od 35 do 38), z jego treści nie wynika deklaracja wykonawcy, że opisane w tym protokole granice przyjęto do podziału. Nieprawidłowości tej nie zakomunikowano na etapie weryfikacji (art. 12b ust. 1 u.p.g.k.) oraz w rozstrzygnięciu. W uzasadnieniu, organ odwoławczy nie zgodził się również ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że wykonawca mapę z projektem podziału nieruchomości, o której mowa w § 9 ust. 1 rozporządzenia ws. podziałów, opatrzył nieprawidłowym tytułem, przychylając się do stanowiska geodety, który w odwołaniu zauważył, że § 75 pkt 1 rozporządzenia ws. standardów nie nakazuje stosowania konkretnego tytułu dla wykonywanej mapy do celów prawnych. W toku prac geodezyjnych wykonawcy wytwarzają wynikające z przepisów prawa dokumenty, które w różnym zakresie są regulowane przepisami prawa. Sporządzana mapa do celów prawnych, o której mowa w 9 ust. 1 rozporządzenia ws. podziałów, jest dokumentem, który został zdefiniowany przez wyliczenie jego składowych elementów (por. § 153 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" - tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 283). Zatem wykazanie błędnego tytułu mapy do celów prawnych jako nieprawidłowość jest niezasadne, gdyż nie tytuł, a zawartość dokumentu jest istotna. Ponadto, organ pierwszej instancji nieprawidłowo wykazał brak "wykazu zmian danych ewidencyjnych" jako załącznika do mapy z projektem podziału nieruchomości (punkt 5.2 protokołu weryfikacji). Zakomunikowana niejasno nieprawidłowość nie została przez wykonawcę zrozumiana, co wynika z treści pierwszej strony odwołania i informacji na trzeciej stronie, że wykaz zmian danych ewidencyjnych znajduje się na str. 50 operatu technicznego. Zgodnie z art. 97 ust. 1a pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami załącznikiem do wniosku o podział nieruchomości jest m.in. wykaz zmian gruntowych, który zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia ws. podziałów stanowi składowy element mapy z projektem podziału nieruchomości, choć może być sporządzony, jako dokument odrębny, o czym stanowi § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia. Natomiast stosownie do treści § 46 ust. 3 rozporządzenia ws. egib ustalone w trakcie wykonywania prac geodezyjnych zmiany opisowych danych ewidencyjnych, dotyczące działek ewidencyjnych lub budynków, utrwala się w wykazie zmian danych ewidencyjnych. Z powyższych przepisów wynika, że ww. wykazy to zupełnie różne dokumenty, tworzone na różne okoliczności i dokumentujące różne stany. Wykaz zmian gruntowych dotyczy treści projektowanych, które staną się danymi ewidencyjnymi po wydaniu odpowiedniej decyzji administracyjnej, natomiast wykaz zmian danych ewidencyjnych jest dokumentem, w którym utrwala się stan faktyczny ustalony podczas pracy geodezyjnej. Brak wykazu zmian danych ewidencyjnych jako załącznika do mapy z projektem podziału nieruchomości został niesłusznie uznany za nieprawidłowość. Znajdujący się w operacie technicznym "projekt podziału" (nienumerowana ostatnia strona operatu technicznego), zawiera sporządzony w formie tabeli "opis działek projektowanych", informujący o stanie dotychczasowym działek ewidencyjnych oraz jaki jest ich stan projektowany, co oznacza, że ww. opis może być traktowany, niezależnie od tytułu, jako wykaz zmian gruntowych. Pomimo braku przepisu regulującego wprost formę i treść wykazu zmian gruntowych, to mając na uwadze krąg adresatów sporządzanych dokumentów, w tym map do celów prawnych, oraz by uniknąć nieporozumień w przyszłości, należy jednak stosować dla sporządzanych dokumentów nazwy (tytuły), które nawiązują do treści przepisu prawa. Niezależnie od powyższego, organ odwoławczy stwierdził również, że sporządzona przez wykonawcę mapa z projektem podziału nieruchomości zawiera wady, które nie zostały wykazane na etapie weryfikacji przedmiotowej dokumentacji technicznej, jak i w treści zaskarżanej decyzji. Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia ws. podziałów mapa z projektem podziału nieruchomości powinna zawierać m.in. szkic orientacyjny w skali umożliwiającej zlokalizowanie nieruchomości podlegającej podziałowi. W treści przedmiotowej mapy wykonawca umieścił oznaczoną jako "orientacja 1:10000" orientację przedmiotowych działek ewidencyjnych na tle sekcji arkusza mapy zasadniczej zawierającą w treści jedynie krzyże siatki współrzędnych układu współrzędnych płaskich "PL-2000" (sekcja nr [...]). Tak sporządzony szkic orientacyjny pozwala na zlokalizowanie nieruchomości podlegającej podziałowi jedynie przez osoby posiadające specjalistyczną wiedzę z zakresu geodezji i kartografii. Nie jest to więc szkic ułatwiający zlokalizowanie danego obiektu wszystkim odbiorcom tego dokumentu. Ponadto, w opisie mapy z projektem podziału znajduje się odręczna nieparafowana notatka o treści: "projekt sporządzono na podstawie ustawy z 21-08-1997 r. o gospodarce nieruchomościami" oraz odręczny nieparafowany wpis w drugiej kolumnie opisu działek projektowanych pt. "Użytek", o treści "Ba". W ocenie organu odwoławczego, mając na uwadze charakter oraz przeznaczenie sporządzanych map do celów prawnych, wykonawca powinien unikać działań mogących mieć wpływ na późniejszą (np. w toku postępowania administracyjnego w sprawie podziału nieruchomości) ocenę wiarygodności wytworzonych dokumentów. Oceniając wytworzoną przez wykonawcę dokumentację skompletowaną w operacie technicznym organ drugiej instancji zaznaczył, że "spis dokumentów" znajdujący się na rewersie okładki operatu technicznego jest niekompletny. Przepis § 71 ust. 3 rozporządzenia ws. standardów, określa co zawiera spis dokumentów operatu technicznego. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego w skład operatu technicznego wchodzi mapa z projektem podziału przedmiotowej nieruchomości (nienumerowana ostatnia strona operatu technicznego). Umieszczenie tego dokumentu jako składowa część operatu technicznego wynika z treści § 71 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia ws. standardów, jednakże błędem jest niewymienienie tego dokumentu w "spisie dokumentów". Organ odwoławczy odniósł się także do braku kompletności finalnego "wykazu współrzędnych punktów granicznych" znajdującego się na str. 17 operatu technicznego, który w swojej treści nie zawiera informacji o punkcie granicznym nr [...] wchodzącym w skład numerycznego opisu granic działki ewidencyjnej nr [...] (str. 16 operatu technicznego). Wykonawca umieścił również w wykazie na 17 stronie operatu technicznego nieprawidłowo obliczony punkt graniczny nr [...], który został pominięty podczas tworzenia numerycznego opisu granic działki ewidencyjnej nr [...]. Punkt graniczny nr [...] obliczony został na archiwalnej linii prostej w odległości 8,50 m od pomierzonego znaku granicznego nr [...] do pomierzonego znaku granicznego oznaczonego jako nr [...] (str. 14 operatu technicznego). Punkt [...] powinien znajdować się na linii prostej pomiędzy punktami granicznymi nr [...] i nr [...] określonymi współrzędnymi z finalnego wykazu współrzędnych (treści roboczej bazy danych). Tym samym organ odwoławczy nie zgodził się z wykonawcą, że współrzędna punktu granicznego nr [...] została obliczona prawidłowo (treść notatki na 15 str. operatu technicznego). Poza dokonaną powyżej oceną przedmiotowego operatu technicznego, PWINGiK odniósł się również do działań organu pierwszej instancji w rozpatrywanej sprawie, zwłaszcza do weryfikacji przedłożonego operatu technicznego, której wyniki zostały zawarte w protokole z dnia 21 sierpnia 2019 r. Organ stwierdził, że informacje o zakresie nieprawidłowości zawarte w protokole weryfikacji były formułowane w sposób niejasny i bardzo ogólny. Dopiero z treści zaskarżanej decyzji organu pierwszej instancji wykonawca mógł się dowiedzieć, jaka nieprawidłowość została opisana w pkt 5.2 protokołu, co w ocenie organu odwoławczego, nie stworzyło wykonawcy warunków do sprawnego usunięcia wykazywanych nieprawidłowości przed wydaniem decyzji administracyjnej. Jednak, zdaniem PWINGIK, nie stanowi to podstawy by przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji (art. 138 § 2 k.p.a.), gdyż nie miało by to wpływu na rozstrzygnięcie administracyjne. Praca geodezyjna została wykonana nieprawidłowo, a dokumentacja skompletowana w operacie technicznym jest wadliwa, choć nie wszystkie uchybienia były zasadne. Tym samym nie mogła zostać przyjęta do państwowego zasobu. S. F. zaskarżył powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o uchylenie decyzji organu odwoławczego, jak również decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący sformułował zarzut dotyczący pierwszego zdania drugiego akapitu zawartego na str. 8 zaskarżonej decyzji: "W toku pracy geodezyjnej Wykonawca uznał, że bazowy materiał państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z roku 1962 zawiera błędy w postaci nieprawidłowo obliczonego punktu nr [...], oraz bezpodstawnie ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków punktów art. [...] i [...]". Zdaniem skarżącego, zdanie to zawiera nieprawdę, gdyż nigdy nie twierdził, że materiał z pomiaru pierwotnego zawiera błędy. Twierdził natomiast, że punkt [...] został źle obliczony, a punkt [...] i [...] nie mają racji bytu. Błędy te powstały przy tworzeniu przez Starostwo w [...] cyfrowej ewidencji gruntów i budynków, a wyniki nie zostały porównane z materiałami posiadanymi przez Starostwo. Widać to wyraźnie na załączonych do operatu kopiach szkiców oraz mapie sytuacyjno-wysokościowej 1:500 z 1962 r. sporządzonej na ich podstawie. Niezrozumiałe jest dla skarżącego zawarte na str. 9 zaskarżonej decyzji twierdzenie organu, że "Jeżeli więc Wykonawca dokonał pomiarów (znaków granicznych - przypis Sądu), to miał obowiązek prawidłowego ich opracowania. Powinien więc, w myśl § 6 ust. 1 oraz § 67 rozporządzenia ws. standardów, przeanalizować czy odszukane i pomierzone znaki graniczne stanowią prawidłową reprezentację punktów granicznych, czego w przedmiotowej pracy geodezyjnej zabrakło. Wykonawca skupił się wyłącznie na porównaniu, o którym mowa w § 67 rozporządzenia ws. standardów, oraz ocenie wynikowych współrzędnych pochodzących z pomiaru terenowego względem danych pozyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pomijając, niezbędną już na tym etapie, analizę materiałów źródłowych". Skarżący nie wie, jakie pomiary miał wykonać. Może tylko domniemywać, że błędnie obliczonych i wykazanych punktów. Nie wie również, jaka analiza jest konieczna, do tego, co jasno wynika z dokumentów. Odnosząc się do zarzucanego mu braku analizy materiału źródłowego skarżący wskazał, że skoro, jak twierdzi organ, nie wykonał analizy, to skąd wiedział o nieprawidłowościach. Wszystkie dane zawarte są w operacie, czyli porównanie współrzędnych odszukanych punktów (analiza porównawcza), szkic z pomiaru, na którym widać gdzie, wg współrzędnych wychodzą punkty [...], [...] i [...], oraz jak dobrze pamięta, załączony do operatu szkic rozbieżności. Jednocześnie skarżący zauważył, że sam organ przyznał, że ustawodawca nie uregulował ani formy, ani treści analizy, lecz ich wyniki "muszą" być załączone do operatu. Skarżący zgodził się z organem, że nie załączył do operatu mapy wywiadu terenowego, lecz jego zdaniem, można to uzupełnić. Skarżący zaznaczył, że zarzucana mu nieprawidłowość wykonania wznowienia/wyznaczenia punktów granicznych [...], [...], [...], [...], [...], [...] bez oceny jakości odnoszących się do nich danych (str. 11-12 zaskarżonej decyzji), wynika z dokumentów oraz sytuacji w terenie. Ocena stanu rzeczy należy do niego, jako wykonawcy. W przypadku odnalezionych znaków podstawą do stwierdzenia nieprawidłowości było porównanie współrzędnych pozyskanych ze współrzędnymi uzyskanymi z ponownego pomiaru. Widoczne anomalie wskazywały na miejsca, do których należy mieć wątpliwości. W danym przypadku jest ich 6 na 16 punktów. Z tego wykluczył 2 (punkty [...] i [...] - prawidłowo stabilizowane znaki graniczne z krzyżem nie wykazujące cech przemieszczenia). Nie odniósł się do kątownika punktu [...] z podziału wykonanego w roku 2011, bowiem znalazł znak graniczny z krzyżem ok. 0,1 m pod ziemią, obrośnięty korzeniami krzaków, obok betonowego słupka ogrodzenia. Natomiast kątownik został zmiarkowany przez geodetę wykonującego podział działki nr [...] w roku 2011, widocznie nie odnalazł on wspomnianego znaku. Zostało to odnotowane na szkicu z przyjęcia granic (załącznik nr 2 do skargi) oraz pomiaru (załącznik nr 3 do skargi). Skarżący nie zgodził się z organem, że zostały pozmieniane przez niego miary czołowe wynikające z pomiaru dokonanego w 1962 r., dotyczy to punktów [...]-[...] (z 17,73 m na 17,47 m). Wskazał przy tym, że dokonał pomiaru tego, co widział, czyli znaku granicznego z krzyżem, narożnika budynku oraz narożnika cokołu ogrodzenia. Odnosząc się do danych podziału działki nr [...] i twierdzenia organu, że została załamana granica w punkcie [...], skarżący podniósł, iż ze szkicu tego podziału wynika, że powinien on znajdować się w linii prostej pomiędzy punkiem [...] a [...], lecz go tam nie było. Znajdował się obok ok. 0,48 m. Organ nie przedstawił wartości rzekomego załamania, natomiast z obliczeń dokonanych przez niego wynika, że wynosi ono 0,014 m, czyli mieści się w granicach dopuszczalnych pomiarów. Skarżący nie odniósł się do linii [...], [...] i [...], bowiem szkice z 1962 r. uważa za prawidłowe i zgodne zarówno z terenem, jak i sporządzoną na ich podstawie mapą. Obliczenia z podziałów działki [...], [...] i [...] są jego zdaniem również prawidłowe. Skarżący przyznał, że odnotował niewłaściwe położenie opisanych przez niego w operacie punktów. Odnosząc się do uwag organu związanych z protokołem granicznym oraz znajdującym się w nim szkicu (str. 13 zaskarżonej decyzji), skarżący podniósł, że § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia ws. standardów nie zawiera wymogu ujęcia w nim miar. Trwałe szczegóły terenu zostały w nim umieszczone. W zakresie punktu [...] skarżący wskazał, że istnieje możliwość, iż brakuje go w części opisowej, lecz nie ma przeszkód, aby to uzupełnić (opis znajduje się w szkicu granicznym - narożnik cokołu ogrodzenia). Odnosząc się natomiast do uwag organu w zakresie pomiaru przedłużeń "budynku o numerze ewidencyjnym 40" i żądania wyliczenia oraz uzupełnienia bazy danych dot. współrzędnych narożników skarżący wskazał, że przedmiotem opracowania jest podział działek. Pomiar przedłużeń wykonywany jest wyłącznie dla obliczenia współrzędnych nowych punktów granicznych, tak aby były prawidłowo określone. Nie dotyczy to aktualizacji danych budynków już istniejących w bazie. Skarżący nie zgodził się z organem, że zestawienie odchyłek liniowych nie zawiera atrybutów. Zdaniem skarżącego zostały one określone w wykazie współrzędnych zgodnie z przytoczonymi przez organ przepisami prawa. W zakresie uwag organu, co do szkicu orientacyjnego na projekcie podziału (str. 17 zaskarżonej decyzji) skarżący podniósł, że jest on wymagany, lecz w podanym rozporządzeniu nie wskazano jego formy. Jedyna forma została określona w standardach technicznych i w takiej formie został przedłożony. Skarżący zauważył, że zastrzeżenia organu dot. nieuwzględnienia współrzędnych punku granicznego [...] w wykazie współrzędnych, nie mają dużego znaczenia, bowiem wystarczyło umieścić informację w protokole weryfikacji, zostałoby to przez niego uzupełnione. Skarżący nadmienił, że współrzędna tego punktu nie ulega zmianie w stosunku do danych z PKDGK. Punkt [...] został prawidłowo obliczony (zgodnie z danymi na szkicu z 1962 r.). W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ odniósł się do zarzutów sformułowanych w skardze przez wykonawcę pracy geodezyjnej. Ponadto, organ zaznaczył, że skarga stanowi przede wszystkim polemikę z treścią przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a." uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że wbrew zarzutom skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego ani prawa procesowego w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Skarga nie podlega uwzględnieniu. Podstawę prawną decyzji stanowiły zasadniczo przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm., zwanej także jako "ustawa"), rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393 ze zm., dalej w skrócie - "rozporządzenie w sprawie egib"), rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2011 r., nr 263, poz. 1572) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz.U. z 2004 r., nr 268, poz. 2663) - w brzmieniu obowiązującym w dacie rozstrzygania. Na wstępie należy zaznaczyć, że ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne określa przedmiot ewidencji oraz podstawowe wymagania co do jej zawartości, nie określa natomiast zasad jej prowadzenia. Zasady te zostały zawarte w rozporządzeniu w sprawie egib, które określa sposób prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Zgodnie z treścią art. 7d pkt 1 ustawy, do zadań starosty należy w szczególności: prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym prowadzenie dla obszaru powiatu, ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków, zgodnie z art. 20 ust.1 pkt 1 ustawy, obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej - aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, i to na podstawie dokumentów powstałych poza postępowaniem ewidencyjnym. Prowadząc ewidencję, organy administracji, rejestrują jedynie stany w oparciu o określone dokumenty i nie mogą samodzielnie rozstrzygać w kwestii uprawnień objętych tymi dokumentami. Aktualizacja wpisów ma charakter materialno-techniczny, deklaratoryjny, czyli wtórny wobec już zaistniałych zdarzeń prawnych. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego skarżący uczynił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia 10 grudnia 2019 r., (nr [...]), którą utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 10 września 2019 r., (nr [...]), odmawiającą przyjęcia dokumentacji technicznej, zawierającej zbiory danych oraz materiały sporządzone w ramach pracy geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Istota sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy w okolicznościach niniejszej sprawy prawidłowo odmówiono przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wykonanej przez skarżącego pracy geodezyjnej zaewidencjonowanej pod numerem [...]. Innymi słowy, czy PWINGiK zasadnie utrzymał w mocy decyzję odmowną, która zapadła po przeprowadzeniu postępowania weryfikacyjnego (art. 12b ust. 1-8 ustawy). W ocenie Sądu orzekającego, na tak postawione pytanie należy udzielić pozytywnej odpowiedzi. Trzeba podzielić stanowisko PWINGiK przedstawione w zaskarżonej decyzji, że praca geodezyjna nie została wykonana przez skarżącego prawidłowo, zaś dokumentacja, w tym operat techniczny jest dotknięty wadliwością, która nie pozwala na przyjęcie jej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Rozdział VII ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne dotyczy organizacji i prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz weryfikacja opracowań przyjmowanych do zasobu należy do starostów - w zakresie powiatowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych (art. 40 ust. 3 pkt 3 ustawy). Natomiast, nadzór nad prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego należy do Głównego Geodety Kraju, a w zakresie wojewódzkich zasobów geodezyjnych i kartograficznych oraz powiatowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych, także do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego (art. 40 ust. 3a ustawy). Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w wyniku postępowania, które toczyło się w związku ze zgłoszeniem Staroście [...] (organowi Służby Geodezyjnej i Kartograficznej) przez skarżącego pracy geodezyjnej (nr [...]), której wynikiem były dokumenty, w tym operat techniczny "podział - I ETAP", które obejmowały m.in. mapy z projektem podziału nieruchomości, stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i nr [...], położone w obrębie ewidencyjnym [...] miasta M. Nie było w sprawie kwestionowane, że źródłem danych o przebiegu granic ww. działek jest operat techniczny nr [...] oraz nr [...], a każdy punkt graniczny związany z ww. działkami posiada indywidualny identyfikator i dla każdego punktu granicznego (oddzielnie) zostały określone atrybuty opisowe. Aktualnie numeryczny opis granic tych działek wynika z dokumentacji pomiaru miasta Miastka z 1962 r., którego wyniki zostały, jak zaznaczono w zaskarżonej decyzji, urzędowo przeliczone z "lokalnego" układu współrzędnych płaskich najpierw do układu współrzędnych "1965", a następnie do obowiązującego układu "PL-2000" (operat nr [...]), przy czym punkty graniczne związane z działką nr [...] (nr [...], [...] i [...]) pochodzą również z operatu technicznego nr [...] (okoliczność poza sporem). Niewątpliwie celem wykonawcy przedmiotowej pracy geodezyjnej było sporządzenie dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do przeprowadzenia podziału nieruchomości w trybie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 2204 ze zm.). Przepis art. 97 ust. 1a ww. ustawy, stanowi, że do wniosku, o podział nieruchomości, należy dołączyć następujące dokumenty: 1) stwierdzające tytuł prawny do nieruchomości w szczególności oświadczenie, o którym mowa w art. 116 ust. 2 pkt 4; 2) wypis z katastru nieruchomości i kopię mapy katastralnej obejmującej nieruchomość podlegającą podziałowi; 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku, o którym mowa w art. 94 ust. 1 pkt 2; 3a) pozwolenie, o którym mowa w art. 96 ust. 1a, w przypadku nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków; 4) wstępny projekt podziału, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95; 5) protokół z przyjęcia granic nieruchomości; 6) wykaz zmian gruntowych; 7) wykaz synchronizacyjny, jeżeli oznaczenie działek gruntu w katastrze nieruchomości jest inne niż w księdze wieczystej; 8) mapę z projektem podziału. Jednak przed przystąpieniem do dalszych rozważań w niniejszej sprawie należy wyjaśnić, a zarazem podkreślić: - po pierwsze - ocena operatu technicznego przez Sąd orzekający nie jest możliwa w zakresie wynikającym z wiadomości specjalnych posiadanych przez geodetę. Ustawowy zakres kontroli legalności rozstrzygnięć administracyjnych, przypisany sądowi administracyjnemu, nie obejmuje weryfikacji wiadomości specjalnych uprawnionego geodety, jakie składają się na sporządzony w danej sprawie operat techniczny. Sąd rozpoznający sprawę bada postępowanie w sprawie przyjęcia do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego zasadniczo pod względem zgodności ze stosownymi przepisami. Sąd administracyjny zobligowany jest do zbadania, czy organ administracji geodezyjnej prawidłowo dokonał oceny tego dowodu jedynie pod tym kątem. Trzeba w tym miejscu przychylić się do poglądu wyrażonego w odpowiedzi na skargę, że spór pomiędzy wykonawcą pracy geodezyjnej i starostą, a następnie organem odwoławczym, jest sporem podmiotów, które posiadają specjalistyczną wiedzę w dziedzinie geodezji i kartografii; - po drugie - w świetle przepisów, ustanawiających warunki pozytywnego wyniku weryfikacji, do odmowy przyjęcia dokumentacji do państwowego zasobu wystarczające jest wykazanie przez organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej jednego uchybienia lub nieprawidłowości, która uniemożliwia przyjęcie pracy geodezyjnej; - po trzecie - należy podzielić stanowisko PWINGiK reprezentowane w zaskarżonej decyzji, że w świetle zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.) organ drugiej instancji ponownie rozpatruje sprawę w zakresie zasadności odmowy przyjęcia materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (rolą tego organu nie jest badanie tylko zasadności wniesionego odwołania, ale ponowne rozpatrzenie sprawy administracyjnej i wydanie w związku z tym stosownego rozstrzygnięcia). Oznacza to, że organ odwoławczy jest zobowiązany do ponownego rozpoznania sprawy w jej całokształcie, czyli oprócz oceny postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ pierwszej instancji, również dokonuje oceny czy dokumentacja, zawierająca zbiory danych oraz materiały sporządzone w ramach pracy geodezyjnej, nadaje się do przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Taka też ocena, w niniejszej sprawie została dokonana przez PWINGiK, który w zaskarżonej decyzji uzasadnił szeroko reprezentowane stanowisko, poddając szczegółowej analizie przedłożone przez wykonawcę dokumenty, w tym operat techniczny. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że PWINGiK zbadał wszystkie kwestie mieszczące się procedurze zgłaszania wykonanej pracy geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, i to zarówno te, które były przedmiotem rozpatrzenia przez Starostę [...], jak i te, które pozwalały na ustalenie, czy sporządzona dokumentacja geodezyjna odpowiada przepisom prawa geodezyjnego i kartograficznego, a tym samym czy nadaje się do przyjęcia do państwowego zasobu. Istotą prowadzonego postępowania nie jest wyłącznie weryfikacja zasadności uchybień wskazanych w protokole weryfikacji, co wynika z przepisu art. 12b ust. 1 ustawy. Organ bowiem drugiej instancji z racji przyznanych mu ustawowo kompetencji nie kontroluje tylko prawidłowości postępowania prowadzonego przed organem pierwszej instancji lecz - ponownie rozpatruje sprawę - czyli bada ją od nowa w oparciu o zgromadzone dokumenty oraz obowiązujące przepisy prawa. W realiach rozpoznawanej sprawy ważne jest, że organ drugiej instancji, oprócz wad podniesionych w rozstrzygnięciu pierwszo-instancyjnym, wskazał na szereg innych nieprawidłowości, które nie zostały dostrzeżone przez organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, a które co istotne, nie pozwalają na przyjęcie wykonanej pracy do zasobu. Przy czym, należy podkreślić, że podstawą odmowy przyjęcia do zasobu - nie były wyłącznie - uchybienia wykazane przez PWINGiK ale również wady wskazane przez organ pierwszej instancji, choć nie wszystkie zostały zaaprobowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Procedura weryfikacji zbiorów danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych lub kartograficznych jest przeprowadzana przy przedłożeniu ww. prac do ich weryfikacji. Na organie ciąży obowiązek zweryfikowania pracy w przypadku złożenia jej przez wykonawcę, gdyż podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji dokumentu (art. 12b ust. 4 ustawy). Procedurę przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów zbiorów danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych lub kartograficznych (opracowań/dokumentacji) przygotowanych przez wykonawcę prac geodezyjnych, reguluje przepis art. 12b ust.1-8 ustawy. Przy czym zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy wykonawca prac geodezyjnych ma obowiązek zawiadamiania organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej o zakończeniu tych prac i przekazywania materiałów powstałych w ich wyniku. Natomiast organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: 1) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów; 2) kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych (art. 12b ust. 1 ustawy). Wyniki weryfikacji utrwala się w protokole (art. 12b ust. 3 ustawy). Podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji (art. 12b ust. 4 ustawy). Organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych potwierdza ich przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wpisem do ewidencji materiałów tego zasobu (art. 12b ust. 5 ustawy). W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane do niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma wówczas prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymanie protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę (art. 12b ust. 6-8 ustawy). Jak wynika z akt przedstawionych Sądowi orzekającemu skarżący, będący wykonawcą prac geodezyjnych, zawiadomił o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych, przedkładając stosowne dokumenty, w tym operat techniczny. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że powyższa procedura została w rozpoznawanej sprawie zachowana, z tym, że pomimo wyjaśnień złożonych przez wykonawcę, organ wydał decyzję o odmowie przyjęcia pracy geodezyjnej do zasobu. Należy podkreślić, że ustawodawca kategorycznie wskazał, że w przypadku nie uwzględnienia stanowiska wykonawcy - wydawana jest odmowna decyzja administracyjna. Organ nie może więc się uchylać od prawnego obowiązku wydania decyzji administracyjnej o odmowie przyjęcia materiałów do zasobu poprzez sporządzanie kolejnych negatywnych protokołów weryfikacji, dotyczącego tej samej pracy geodezyjnej. Wielokrotne zaś kierowanie do wykonawców negatywnych protokołów weryfikacji dotyczących tej samej pracy może zostać przez organ wykorzystane do unikania merytorycznej kontroli stanowiska. Przechodząc do dalszych rozważań, to zgodnie z § 71 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów, całość dokumentacji zawierającej rezultaty geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz wyniki opracowania tych pomiarów kompletuje się - w postaci operatu technicznego - i przekazuje do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (w skrócie - "pzgik"). W skład operatu technicznego wchodzą m.in. protokoły przyjęcia granic, protokoły ustalenia granic, kopie protokołów granicznych oraz aktów ugody, protokoły wznowienia znaków granicznych, protokoły wyznaczenia znaków granicznych (§ 71 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia). Natomiast dołączone do wniosku o podział nieruchomości dokumenty geodezyjne i kartograficzne, o których mowa w art. 97 ust.1a pkt 5-8 ustawy o gospodarce nieruchomościami (m.in. protokół z przyjęcia granic), zamieszcza się w operacie podziału nieruchomości (§ 5 ust.1 rozporządzenia ws. podziałów). Operat podziału nieruchomości, o którym mowa w ust. 1 podlega przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego przed wydaniem decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości (§ 5 ust. 2 tego rozporządzenia). Stosownie do treści § 6 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów, przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych wykorzystuje się materiały pzgik, jeżeli wyniki analizy tych materiałów, przeprowadzone przez wykonawcę prac geodezyjnych i kartograficznych (...), pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazują na ich przydatność co do wykonania pomiarów. W skład operatu technicznego wchodzi sprawozdanie techniczne, o czym mówi § 71 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia ws. standardów. Przepis § 71 ust. 7 pkt 6 lit. a rozporządzenia ws. standardów, stanowi, że sprawozdanie techniczne, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, zawiera: zakres wykorzystania materiałów pzgik. Natomiast przy tworzeniu roboczej bazy danych porównuje się wartości współrzędnych punktów granicznych ustalonych na podstawie pomiaru z wartościami współrzędnych tych samych punktów uzyskanych przez wykonawcę z pzgik (§ 67 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów). Powyższe przepisy wskazują na sposób wykorzystania, jak też na znaczenie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jaki mają dla wykonywanych prac geodezyjnych (wykonywanie pomiarów czy tworzenie bazy danych). Wobec regulacji zawartej w tych przepisach, słusznie PWINGiK upatruje wadliwości operatu technicznego - w braku wyników analizy - materiałów pzgik, o której mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów, a także, pomimo istnienia obowiązku wynikającego z § 71 ust. 7 pkt 6 lit. a omawianego rozporządzenia - w braku informacji - w sprawozdaniu technicznym, określającej jaki był zakres wykorzystania materiałów pzgik dla pracy geodezyjnej. Rację ma skarżący, że prawodawca nie uregulował ani formy ani treści analizy przewidzianej w § 6 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów. Niemniej, trzeba się zgodzić z organem odwoławczym, że wyniki analizy muszą być zawarte w operacie technicznym, zaś analiza wykorzystanego materiału pzgik powinna zostać dokonana pod względem jego dokładności, a także aktualności i kompletności. Takiej analizy, spełniającej opisane powyżej warunki jest brak ("analiza pozyskanych materiałów" dotyczy jednego z kilku wykorzystanych materiałów zasobu, stanowiąc opis wykrytych tzw. błędów grubych). Nie może być też wystarczające w takim przypadku samo li tylko twierdzenie wykonawcy, że skoro dostrzegł nieprawidłowości, to musiał takiej analizy dokonać. Należy też zauważyć, że w skardze, odnosząc się do fragmentu uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w którym zaznaczono iż "w toku pracy geodezyjnej Wykonawca uznał, że bazowy materiał państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z roku 1962 zawiera błędy w postaci nieprawidłowo obliczonego punktu nr [...], oraz bezpodstawnie ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków punktów nr [...] i [...]", skarżący podniósł, że zdanie to zawiera nieprawdę, gdyż nigdy nie twierdził, że materiał z pomiaru pierwotnego zawiera błędy. Twierdził natomiast, że punkt [...] został źle obliczony, a punkt [...] i [...] nie mają racji bytu, a błędy te powstały przy tworzeniu przez Starostwo w [...] "cyfrowej ewidencji gruntów i budynków". W odniesieniu do tego stanowiska organ odwoławczy wyjaśnił, że ze sprawozdania technicznego zamieszczonego w operacie technicznym ("Prace kameralne") nie wynika, aby skarżący zauważone błędy powiązał z procesem tworzenia "cyfrowej ewidencji gruntów i budynków", przy czym błędy te pojawiły się przed utworzeniem "cyfrowej ewidencji" (obarczone błędami współrzędne ww. punktów zostały użyte podczas zakładania ewidencji w 1962 r.). Niemniej PWINGiK wskazał, że skoro wykonawca dostrzegł błędy i w związku z tym dokonał pomiarów w terenie, to powinien je opracować, a także przeanalizować czy odszukane i pomierzone znaki stanowią prawidłową reprezentację znaków granicznych, stosownie do omówionych powyżej przepisów rozporządzenia, czego jednak nie dokonał, pomijając analizę materiałów źródłowych. Stanowisko organu w tym zakresie jest zrozumiałe, a wymóg przeprowadzenia analizy materiałów pzgik w świetle § 6 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów, nie powinien nasuwać wątpliwości. Podobnie, jak wymóg dotyczący zawarcia informacji o zakresie wykorzystania materiałów pzgik w sprawozdaniu technicznym (§ 71 ust. 7 pkt 6 lit. a ww. rozporządzenia). Przepis § 7 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów, mówi, że geodezyjne pomiary sytuacyjne i wysokościowe poprzedza się wywiadem terenowym, mającym na celu m.in.: identyfikację w terenie punktów osnowy geodezyjnej (...). Wyniki wywiadu terenowego, zgodnie natomiast z § 7 ust. 2 tego rozporządzenia, uwidacznia się kolorem czerwonym na kopi mapy zasadniczej lub ewidencyjnej. Wskazując na powyższe przepisy PWINGiK w uzasadnieniu zaskarżonej podniósł również, że w przedłożonym przez wykonawcę operacie technicznym nie ma dokumentu, zawierającego wyniki wywiadu terenowego. Skarżący przyznał zaś, że wywiad terenowy nie został przez niego sporządzony. Przedmiotowe uchybienie nie może więc nasuwać jakichkolwiek wątpliwości. Bezsporne było w sprawie, że wykonawca przeprowadził w dniu 1 sierpnia 2019r. czynności wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia znaków granicznych, z których został sporządzony protokół. Zgodnie z art. 39 ust.1 ustawy, przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być wznowione bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Jeżeli jednak wyniknie spór co do położenia znaków, strony mogą wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sprawy. Wznowienia znaków granicznych dokonują, na zlecenie zainteresowanych, podmioty, o których mowa w art. 11 (2). O czynnościach wznowienia znaków granicznych zawiadamia się zainteresowane strony. Do zawiadomień stosuje się przepisy art. 32 ust. 1-4 (3). Z czynności wznowienia znaków granicznych sporządza się protokół (4). Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy wyznaczaniu punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków (5). Powyższy przepis ustawy stanowi m.in. o przesłankach, które muszą zaistnieć, aby można było dokonać wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych bez przeprowadzania postępowania rozgraniczeniowego, a takie w niniejszej sprawie w ocenie PWINGiK oraz wykonawcy, zaistniały (część punktów nie miała stabilizacji na gruncie, co do części zaś istniało podejrzenie ich przesunięcia). Tym samym nie mogło dojść do naruszenia tego przepisu ustawy. Natomiast tryb postępowania, dotyczący "technicznych aspektów wykonywania czynności", mający na celu wznowienie znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych w przypadku ich przesunięcia, uszkodzenia lub zniszczenia, został uregulowany w rozporządzeniu ws. standardów. Przepis § 30 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów stanowi, że geodezyjne pomiary sytuacyjne, mające na celu wznowienie znaków granicznych lub wyznaczenie punktów granicznych, wykonuje się przy wykorzystaniu danych obserwacyjnych określających położenie tych znaków lub punktów granicznych w oparciu o osnowę pomiarową, jaka była wykorzystana do pozyskania tych danych. Natomiast w przypadku niezachowania się osnowy pomiarowej, o której mowa w ust. 1, na skutek zniszczenia lub przemieszczenia jej punktów albo braku możliwości jej odtworzenia, geodezyjne pomiary sytuacyjne, mające na celu wznowienie znaków granicznych lub wyznaczenie punktów granicznych, wykonuje się w oparciu o: 1) opisy topograficzne tych punktów granicznych lub 2) współrzędne tych punktów granicznych po ich uprzednim zharmonizowaniu w drodze matematycznej transformacji z układem odniesienia określonym przez punkty poziomej osnowy geodezyjnej oraz pomiarowej osnowy sytuacyjnej (2). Wznowione znaki graniczne lub wyznaczone punkty graniczne, po ich stabilizacji lub zamarkowaniu, podlegają ponownemu pomiarowi w oparciu o poziomą osnowę geodezyjną lub pomiarową osnowę sytuacyjną (3). Wyniki wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych zamieszcza się w protokole, o którym mowa w art. 39 ust. 4 ustawy, zawierającym: 1) oznaczenie kancelaryjne zgłoszenia pracy geodezyjnej; 2) identyfikator oraz nazwę obrębu ewidencyjnego; 3) numery działek ewidencyjnych, do których należą wznawiane znaki graniczne lub wyznaczane punkty graniczne; 4) imię i nazwisko oraz numer świadectwa nadania uprawnień geodety sporządzającego protokół; 5) datę sporządzenia protokołu; 6) wskazanie przepisów, na podstawie których wykonane zostały czynności wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych; 7) oznaczenie dokumentów, na podstawie których dokonano wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych; 8) imiona i nazwiska właścicieli nieruchomości, użytkowników wieczystych lub innych władających ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków albo osób ich reprezentujących biorących udział w czynnościach wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych, a także osób prawidłowo zawiadomionych o tych czynnościach, ale nieobecnych podczas wykonywania czynności wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych; 9) oznaczenie punktów granicznych objętych czynnościami wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych z uwzględnieniem oznaczeń tych punktów w operacie ewidencyjnym; 10) opis sposobu stabilizacji lub markowania punktów granicznych; 11) oświadczenia osób, o których mowa w pkt 8, dotyczące czynności wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych; 12) szkic określający położenie wznowionych znaków granicznych lub wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych; 13) wzmiankę o odczytaniu dokumentu przed podpisaniem; 14) omówienie skreśleń i poprawek; 15) podpis geodety sporządzającego protokół oraz podpisy osób, o których mowa w pkt 8, na każdej stronie protokołu. W przypadku gdy protokół wznowienia znaków granicznych lub protokół wyznaczenia punktów granicznych dotyczy znaków lub punktów granicznych związanych z wieloma nieruchomościami, podpisy osób, o których mowa w ust. 4 pkt 8, wymagane są na tych stronach protokołu, które zawierają informacje dotyczące znaków lub punktów granicznych związanych z nieruchomościami stanowiącymi ich własność, przedmiot użytkowania wieczystego lub innej formy władania ujawnionej w ewidencji, oraz na ostatniej stronie protokołu (5). Przywołana powyżej regulacja w § 30 ust. 1 stanowi, że geodezyjne pomiary sytuacje w celu wznowienia wykonuje się w oparciu o osnowę pomiarową, jaka była wykorzystana do pozyskania tych danych, zaś w ustępie 2 tego przepisu, został określony sposób postępowania w przypadku niezachowania się punktów osnowy pomiarowej. Zdaniem PWINGiK, wstępne założenie, że osnowa pomiarowa została odtworzona wadliwe (rok 1975), bez przeprowadzenia odpowiednich analiz, było przedwczesne i nieuprawnione. Jednak co ważne, organ ten wskazał, że skarżący nie podjął próby odszukania punktów archiwalnej osnowy pomiarowej oraz próby odtworzenia stworzonych przez te punkty linii pomiarowych, wykorzystując np. istniejące w terenie budynki powiązane z liniami pomiarowymi. Dopiero bowiem po wyczerpaniu tych możliwości był uprawniony do zastosowania środków przewidzianych w § 30 ust. 2 rozporządzenia ws. standardów. PWINGiK wskazał również, że skarżący nie wykonał czynności wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych na podstawie opisów topograficznych tych punktów, za które uznać należy informacje ze szkiców granicznych (związki pomiędzy punktami granicznymi, proste odcinki granic, miary czołowe itp.). Natomiast w celu wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...], wykorzystał współrzędne urzędowo przeliczone z układu "lokalnego" najpierw do układu współrzędnych "1965", a następnie do obowiązującego układu współrzędnych płaskich "PL-2000" - bez oceny jakości tych danych. Nie dostrzegł różnych wartości odległości od punktu granicznego nr [...] do punktu nr [...], zmienił wynikające z archiwalnych szkiców z roku 1962 odległości miary czołowe pomiędzy punktami nr [...] i [...] oraz nr [...] i [...] oraz załamał granice w punkcie nr [...], jak też nie odniósł się do prostych linii granicznych pomiędzy punktami nr [...], [...], [...]. Organ odwoławczy opisując powyższe nieprawidłowości, precyzyjnie wyjaśnił dlaczego czynności wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych zostały przeprowadzone nieprawidłowo, z naruszeniem zasad wynikających z § 30 ust. 1, a także z ust. 2 rozporządzenia ws. standardów. Niezależnie od powyższych uwag, PWINGiK wskazał, że protokół wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych nie zawiera informacji, o których mowa w § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia ws. standardów. Zgodnie z treścią przywołanego już wcześniej przepisu, wyniki wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych zamieszcza się w protokole (...), zawierającym: szkic określający położenie wznowionych znaków granicznych lub wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych. Sporządzony protokół znajdujący się w operacie technicznym posiada szkic, który jak podniesiono w zaskarżonej decyzji, nie określa jednak położenia wznowionych znaków granicznych/wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych, ponieważ nie zawiera elementów (miar) pozwalających określić wzajemne relacje pomiędzy położeniem znaków granicznych a przebiegiem granic, czy położeniem istotnych szczegółów terenowych (ogrodzenia, budynki itp.). Należy podzielić stanowisko PWINGiK, że stanowi to naruszenie § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia ws. standardów, który mówi jednoznacznie o konieczności określenia położenia wznowionych znaków/wyznaczonych punktów, zaś określenie położenia niewątpliwie wymaga wskazania miar lub innych danych (kryteriów) w oparciu, o które można będzie tego dokonać w odniesieniu do granic działek czy trwałych szczegółów terenu. Ponadto, organ drugiej instancji wskazał, że wymieniony na pierwszej stronie protokołu ("Oznaczenie wznawianych znaków granicznych") punkt graniczny nr [...] nie został opisany w dalszej części protokołu ("Opis sposobu stabilizacji lub markowania punktów granicznych"), co narusza § 30 ust. 4 pkt 9 i 10 ww. rozporządzenia i czyni protokół dokumentujący czynności wadliwym. Odnośnie istnienia tej nieprawidłowości, skarżący podniósł, że "jest możliwe, iż brakuje go w części opisowej". Dodatkowo PWINGiK zaznaczył, że nie można przyjąć, aby operat techniczny zawierał zestawienie, o którym mowa w § 65 pkt 1 rozporządzenia ws. standardów, albowiem zawarte w operacie technicznym "Porównanie współrzędnych - zestawienie odchyłek liniowych" nie zawiera w swojej treści atrybutów punktów granicznych. Przywołany zaś przepis rozporządzenia ws. standardów jednoznacznie stanowi, że na treść dokumentacji zawierającej rezultaty przetwarzania wyników pomiarów obiektów ewidencji gruntów i budynków, składa się zestawienie zawierające: a) współrzędne punktów granicznych obliczonych przez wykonawcę wraz z atrybutami opisowymi tych punktów, b) współrzędne punktów granicznych pozyskanych z PZGIK wraz z atrybutami opisowymi tych punktów, c) odchylenia liniowe obliczone na podstawie współrzędnych, o których mowa w lit. a i b. Poza sporem było, że wykonawca stworzył roboczą bazę danych, w której zmienił powierzchnie przedmiotowych działek. Robocza baza danych następnie została wykorzystana do sporządzenia mapy projektu podziału nieruchomości (§ 9 ust. 1 rozporządzenia ws. podziałów). Jak już zaznaczono przy tworzeniu roboczej bazy danych porównuje się wartości współrzędnych punktów granicznych ustalonych na podstawie pomiaru z wartościami współrzędnych tych samych punktów uzyskanych przez wykonawcę z pzgik. Nadto, w roboczej bazie danych ujawnia się współrzędne ustalone na podstawie pomiaru, jeżeli: 1) pomiar punktów granicznych oznaczonych na gruncie wykonany został z większą dokładnością niż pomiar tych samych punktów będący źródłem danych ewidencyjnych pozyskanych z pzgik; 2) pomiar punktów granicznych poprzedzony został ustaleniem ich położenia w trybie przepisów rozdziału 6 ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy (§ 67 ust. 1 i 2 rozporządzenia ws. standardów). Stosownie do § 68 ust. 1 tego rozporządzenia, w roboczej bazie danych ujawnia się pole powierzchni działki ewidencyjnej obliczone na podstawie wyników pomiaru, jeżeli: 1) pomiar punktów granicznych tej działki wykonany został z większą dokładnością niż pomiar będący źródłem danych ewidencyjnych pozyskanych z pzgik; 2) w materiałach pzgik brak jest dowodów wskazujących, że pomiar będący źródłem danych ewidencyjnych poprzedzony był ustaleniem położenia punktów granicznych. Organ drugiej instancji podniósł, że jeżeli wykonawca nie ustalił dokładności pomiaru punktów granicznych będących źródłem danych ewidencyjnych państwowego zasobu, to nie miał tym samym możliwości odpowiedniego zastosowania przepisów § 67 i § 68 rozporządzenia ws. standardów, z czym należy się zgodzić. Tym bardziej, że jak już podniesiono w rozważaniach, operat techniczny nie spełnia wymogów § 6 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów. Stosownie do treści § 7 ust. 1 rozporządzenia ws. podziałów, z czynności przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi sporządza się protokół, o którym mowa w art. 97 ust. 1a pkt 5. Zgodnie z tym przepisem ustawy o gospodarce nieruchomościami do wniosku o podział nieruchomości należy dołączyć protokół z przyjęcia granic nieruchomości. Natomiast § 7 ust. 2 pkt 1-5 rozporządzenia ws. podziałów, określa jakie elementy zawiera protokół z przyjęcia granic. Niewątpliwie, protokół przyjęcia granic stanowi część składową operatu technicznego (§ 71 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia ws. standardów). Jednak nie można uznać, że w skład operatu technicznego wchodzi protokół z czynności przyjęcia granic nieruchomości, podlegającej podziałowi, o którym mowa w § 7 ust. 2 rozporządzenia ws. podziałów. Jak bowiem zaznaczył organ odwoławczy, operat techniczny zawiera protokół dokumentujący czynności wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych, jednak z treści jego nie wynika deklaracja wykonawcy, że opisane w tym protokole granice zostały przyjęte do podziału. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, nie sposób nie zauważyć, że PWINGiK nie podzielił w całości stanowiska organu pierwszej instancji zawartego w decyzji odmownej oraz w protokole weryfikacyjnym. W pierwszej kolejności należy podnieść, że wbrew stanowisku Starosty [...], zdaniem organu odwoławczego, dwukrotny pomiar tego samego szczegółu sytuacyjnego (znaku granicznego) jest w rozumieniu § 29 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ws. standardów, pomiarem kontrolnym. Powyższy przepis stanowi, że przy pomiarze szczegółów terenowych I grupy wykonuje się pomiar kontrolny polegający na: 1) drugim, niezależnym wyznaczeniu położenia szczegółów lub 2) pomiarze odległości pomiędzy dwom punktami sytuacyjnymi objętymi pomiarem (miary czołowej) lub 3) pomiarze odległości pomiędzy punktem objętym pomiarem a innym punktem wyznaczonym z dokładnością właściwą dla szczegółów terenowych I grupy. Treść tego przepisu pozostawia niewątpliwie możliwość wyboru jednego ze trzech sposobów (metod) wykonania pomiaru kontrolnego (punkt 1-3), na co wskazuje użyte słowo "lub". Tym samym pogląd ten należy zaaprobować. Przy czym organ odwoławczy zauważył, że wykonawca słusznie jako niezbędny do projektu podziału nieruchomości uznał budynek (numer ewidencyjny [...], ul. [...]), jednak wykonany pomiar tego szczegółu terenowego I grupy dokładnościowej, nie zawiera elementów kontrolnych (§ 29 ust. 3 rozporządzenia ws. standardów), a operat techniczny nie zawiera wyników pomiaru tego szczegółu. Zgodnie z § 28 ust. 3 pkt 1 lit. c rozporządzenia ws. standardów, ze względu na wymagania dokładnościowe pomiaru wyróżnia się grupy szczegółów terenowych, w tym: 1) I grupa - szczegóły terenowe jednoznacznie identyfikowalne w terenie, zachowujące długookresową niezmienność kształtu i położenia, w szczególności: a) znaki i punkty graniczne, b) znaki geodezyjne, c) obiekty budowlane i urządzenia budowlane, w tym elementy sieci uzbrojenia terenu, bezpośrednio dostępne do pomiaru; Organ drugiej instancji, nie zgodził się również z poglądem, że mapa z projektem podziału nieruchomości, o której mowa w § 9 ust. 1 rozporządzenia ws. podziałów, została opatrzona nieprawidłowym tytułem. Organ pierwszej instancji stwierdził bowiem, że nazwa projektu podziału jest niezgodna z § 75 rozporządzenia ws. standardów. Przywołany przepis w pkt 1) lit. a stwierdza, że na potrzeby podziałów nieruchomości, typowych postępowań sądowych i administracyjnych sporządza się: mapy do celów prawnych, w szczególności: mapę z projektem podziału nieruchomości, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami (...). Przepis ten zatem, jak prawidłowo wskazał PWINGiK nie nakazuje stosowania konkretnego tytułu dla wykonywanej mapy do celów prawnych. Ponadto, organ odwoławczy słusznie zauważył, że organ pierwszej instancji nieprawidłowo wskazał na brak "wykazu zmian danych ewidencyjnych" załącznika do mapy z projektem podziału nieruchomości oraz niejasno sformułował wadliwość pracy geodezyjnej w tym przedmiocie. Należy podzielić przedmiotowe stanowisko organu odwoławczego, i w konsekwencji za wykaz zmian gruntowych uznać należy, znajdujący się w operacie technicznym "projekt podziału", zawierający opis działek projektowanych informujący m.in. o stanie dotychczasowym i projektowanym działek ewidencyjnych (§ 9 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia ds. podziałów). Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia ds. podziałów, mapa z projektem podziału nieruchomości zawiera w szczególności: szkic orientacyjny w skali umożliwiającej zlokalizowanie nieruchomości podlegającej podziałowi. Mimo, że sporządzony przez wykonawcę szkic orientacyjny, jak podniósł organ odwoławczy, pozwala na zlokalizowanie nieruchomości podlegającej podziałowi jedynie przez osoby posiadające specjalistyczną wiedzę z zakresu geodezji i kartografii, to sama ta nieprawidłowość nie powinna skutkować odmową przyjęcia do zasobu. Podobnie, jak przywołana przez ten organ wadliwość, dotycząca znajdującej się w opisie mapy z projektem podziału, treści odręcznej nieparafowanej notatki czy odręcznego nieparafowanego wpisu w drugiej kolumnie opisu działek projektowanych. Rację ma jednak PWINGiK, że takie działania nie powinny mieć miejsca z uwagi na charakter i przeznaczenie sporządzanych przez wykonawcę prac geodezyjnych, dokumentów. Przepis § 71 rozporządzenia ws. standardów, w ustępie 3 stanowi że, spis dokumentów operatu technicznego zawiera: 1) nazwę wykonawcy; 2) liczbę porządkową i nazwę dokumentu; 3) numery stron zawierających dokument, w przypadku dokumentów papierowych, lub oznaczenie pliku, w przypadku dokumentów elektronicznych; 4) imię, nazwisko i podpis osoby, która sporządziła spis dokumentów operatu technicznego; 5) datę sporządzenia spisu dokumentów operatu technicznego. Jak już wyżej podniesiono w skład operatu technicznego wchodzi mapa z projektem podziału nieruchomości (§ 71 ust. 2 pkt 5 ww. rozporządzenia). Tym samym spis dokumentów, znajdujący się na okładce przedmiotowego operatu technicznego, nie zawierający tego dokumentu jest niekompletny, co także trafnie zauważył PWINGiK. Konstatując, organ drugiej instancji w swoim rozstrzygnięciu potwierdził stanowisko organu pierwszej instancji o niemożności przyjęcia wykonanej pracy do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także dodatkowo rozszerzył argumentację w zakresie naruszeń prawa stwierdzonych w przedłożonej przez skarżącego dokumentacji geodezyjnej. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do przyjęcia dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Przywołane powyżej przepisy prawa wskazują, że organ wobec stwierdzenia wadliwości dokumentacji jest obowiązany wydać decyzję o odmowie jej przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jest oczywiste, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera konkretne przyczyny, uzasadniające odmowę przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do zasobu z odniesieniem się do obowiązujących przepisów prawa. Sąd orzekający nie znalazł podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w sposób mogących mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku powoływania się na naruszenie przepisów prawa, skuteczne podniesienie zarzutów w tym zakresie wymaga wykazania, że powołane naruszenie miało wpływ lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Materiał zgromadzony w sprawie, w świetle poczynionych uwag, nie pozwala na stwierdzenia takiego rodzaju wadliwości w niniejszej sprawie. Istnienia takiego charakteru naruszeń skarżący również nie wykazał. W tym stanie sprawy, uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione w skardze za niezasadne, jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydana w sprawie decyzja narusza prawo (vide: art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku. Wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.).