I OPP 72/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 60/19 ze skargi K. J. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 60/18 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE W dniu 19 sierpnia 2019 r. (data prezentaty) K. J. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Krakowie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 60/19 o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 89/18. Z akta sprawy wynika, że ww. skarga o wznowienie postępowania wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 24 kwietnia 2019 r. (data prezentaty Sądu). Zarządzeniem z dnia 7 maja 2019 r. skarga została zarejestrowana pod sygnaturą III SAB/Kr 60/19, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono termin losowania sędziego sprawozdawcy/składu orzekającego. W dniu 21 maja 2019 r. przeprowadzono losowanie w wyniku, którego ustalono sędziego sprawozdawcę. Zarządzono o przedstawieniu sprawy sędziemu sprawozdawcy po zwrocie akt o sygnaturze III SAB/Kr 89/19 z Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. o wznowienie postępowania. Odpis niniejszego postanowienia doręczono skarżącemu przy piśmie z dnia 7 sierpnia 2019 r. W tych okolicznościach K. J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie "zarządzono inny zakres do rozpoznania i rozstrzygnięcia" oraz że sąd nie miał zamiaru nigdy rozpoznać skargi w podniesionym przez niego zakresie a działania sądu miały zmierzać do pozostawienia jego skargi bez rozpoznania "całkowicie, a nie w rozsądnym i bez zbędnej zwłoki terminie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (24 kwietnia 2019 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (19 sierpnia 2019 r.) upłynęły zaledwie trzy miesiące. Ponadto wskazać należy, że postanowieniem z dnia 25 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Krzysztofa Jaworskiego. Podnoszone zaś w skardze na przewlekłość argumenty dotyczą w istocie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Podkreślić w tym miejscu wypada, że skarga na przewlekłość postępowania nie służy kontroli merytorycznej wydanych przez Sąd I instancji orzeczeń, a jedynie kontroli terminowości podejmowanych w sprawie czynności. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działania Sądu I instancji w niniejszej sprawie podejmowane były bez zbędnej zwłoki, a zatem skarga na przewlekłość tego postępowania sądowego jest zatem niezasadna. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.