II OZ 812/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 621/09 o odrzuceniu sprzeciwu M. K. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 621/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia 1 kwietnia 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 621/09 odrzucił sprzeciw M. K. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 18 maja 2011 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia 1 kwietnia 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzenie referendarza sądowego z dnia 18 maja 2011 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 czerwca 2011 r. Siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu od powyższego zarządzenia rozpoczął swój bieg w dniu 10 czerwca 2011 r. i upływał w dniu 16 czerwca 2011 r. (czwartek), strona zaś wniosła sprzeciw w dniu 17 czerwca 2011 r., a zatem po terminie. Wskazując na powyższą okoliczność Sąd odrzucił sprzeciw powołując się na przepis art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie M. K., reprezentowany przez pełnomocnika wskazał, że przesyłkę zawierającą sprzeciw nadał na poczcie w terminie, tj. w dniu 16 czerwca 2011 r. Tym samym został zachowany termin ustawowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 tej ustawy sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy zarządzenie referendarza zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 czerwca 2011 r., a zatem – jak prawidłowo wskazał Sąd I instancji – termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczął bieg 10 czerwca 2011 r. i upłynął w dniu 16 czerwca 2011 r. Sprzeciw zaś został wniesiony w dniu 17 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Ustaleń tych nie może podważyć twierdzenie skarżącego, że przesyłkę nadał w urzędzie pocztowym w dniu 16 czerwca 2011 r. Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił sprzeciw. Nie może bowiem ulegać wątpliwości, iż został on złożony z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 oraz art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.