IV SAB/Wr 293/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Asesor WSA Marta Pająkiewicz - Kremis, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2021 r. sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. z/s we W. na bezczynność Starosty Trzebnickiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 26 maja 2021 r. oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Starostwo Powiatowe w Trzebnicy udostępniło na wniosek "[...]" sp. z o. o. następujące dokumenty: w dniu 29 stycznia 2021 r. – informację o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu "Dostawa sprzętu komputerowego oraz akcesoriów komputerowych do placówek oświatowych", w dniu 1 lutego 2021 r. – ofertę wykonawcy K. sp. z o. o. sp. k., w dniu 9 kwietnia 2021 r. – umowę na dostawę sprzętu komputerowego i akcesoriów zawartą z K. sp. z o. o. sp. k. oraz protokoły odbioru sprzętu, w dniu 17 maja 2021 r. – aneks do umowy. Ponadto w dniach 23 lutego 2021 r i 26 maja 2021 r. poinformowano wnioskodawcę, że oferta wykonawcy jest zgodna z treścią OPZ, zawartą w SIWZ, a modele komputerów HP 250 G7 oraz HP 255 G7 spełniają minimalne wymagania OPZ, w tym również klawiatura, co zostało potwierdzone przez producenta notebooków HP. W dniu 26 maja 2021 r. wnioskodawca zauważył, że "producent może sobie pisać cokolwiek. Ważne jaką klawiaturę posiada zamawiający". Wniósł również o przysłanie zdjęcia klawiatury komputera, np. HP 250 G7 14Z92EA oraz poinformowanie, ile mają klawiszy laptopy, które odebrał zamawiający. W odpowiedzi z dnia 1 czerwca 2021 r. organ uznał, że wnioskowana informacja nie jest informacją dotyczącą sfery działalności publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz nie jest wnioskiem o udzielenie informacji o zasadach funkcjonowania podmiotów, wykonujących zadania publiczne w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wnioskowana informacja jest informacją techniczną, a żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą, dlatego też wniosek o udzielenie informacji nie może zostać zrealizowany. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący, zarzucając naruszenie art. 1 ust. 1, art. 13 ust. 1 i ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej, zobowiązania organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu, bowiem rodzaj nabytego sprzętu ze środków publicznych stanowi informację publiczną. Wnioskowana informacja odnosiła się do faktów i danych, czyli o majątku nabytym ze środków publicznych. Niewątpliwie stanowi informację publiczną. Skarżący nie otrzymał informacji, o której mowa w art. 13 ust. 2, art. 15 ust. 2 ustawy, ani też decyzji, o której mowa w art. 16 ust.1 ustawy. W odpowiedzi na skargę z dnia 19 lipca 2021 r. organ wniósł o jej oddalenie, ponieważ zdjęcie klawiatury miałoby zostać dopiero wykonane, a informacją publiczną jest informacja już wytworzona. Ponadto informacja publiczna zawsze dotyczy sfery faktów. Nie jest dopuszczalne domaganie się od organów administracji publicznej wytworzenia informacji w celu jej udostępnienia. Niezasadny jest też wniosek o udostępnienie informacji już wcześniej udostępnionej wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4. Skarga dotyczy bezczynności Starosty Trzebnickiego w udzieleniu informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 26 maja 2021 r. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Kwestią sporną jest w niniejszej sprawie, czy żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną. Nie jest natomiast sporne, że Starosta Trzebnicki zobowiązany jest do udzielania informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zdefiniował w art. 1 ust. 1 u.i.d.p., zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Z kolei, w art. 6 u.d.i.p. wymieniono przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ww. ustawy, o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Gd 13/16; wyrok NSA z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02 - dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Bliższa analiza art. 6 wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 2445/11, Lex nr 1264728). W rozpatrywanej sprawie zasadnie organ uznał, że informacja dotycząca ilości klawiszy laptopa oraz zdjęcie klawiatury komputera nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Nie są to bowiem kwestie dotyczące działalności i zasad funkcjonowania organu samorządowego w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Wygląd klawiatury komputera oraz ilość klawiszy na laptopie stanowią informację techniczną nie podlegającą udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Należy też zwrócić uwagę, że organ administracji publicznej zobowiązany jest do udostępnienia informacji, będącej w posiadaniu organu na dzień złożenia wniosku. Stosownie bowiem do art. 4 ust. 3 u.d.i.p obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, będące w posiadaniu takich informacji. Natomiast, jak zauważył organ, zdjęcie klawiatury komputera zostałoby wykonane dopiero na żądanie strony skarżącej, zawarte w złożonym wniosku. W sytuacji, w której organ nie dysponuje jeszcze informacją, o której dostęp ubiega się skarżący, to nie można mu zarzucić bezczynności. Informacja publiczna dotyczy bowiem jedynie sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Uprawnionym zatem jest przyjęcie, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie organu administracji obowiązek udostępnienia informacji publicznej jedynie w sytuacji, gdy ta informacja publiczna znajduje się już w jego posiadaniu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 736/12, Lex nr 1216575). Należy również zauważyć, że organ udzielił stronie skarżącej informacji o ilości klawiszy na laptopie, wskazując w dniach 23 lutego 2021 r i 26 maja 2021 r., że oferta wykonawcy jest zgodna z treścią OPZ, zawartą w SIWZ, a modele komputerów HP 250 G7 oraz HP 255 G7 spełniają minimalne wymagania OPZ, w tym również klawiatura, co zostało potwierdzone przez producenta notebooków HP. W przypadku udzielenia informacji wnioskodawcy organ nie jest zobowiązany do ponownego jej udzielania. W tym miejscu zaakcentować trzeba, że Sąd nie ma prawnych możliwości, aby weryfikować prawdziwość i jakość udzielonej w tym zakresie informacji. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do oceny, czy udzielone odpowiedzi są prawidłowe i wyczerpujące. Ocenie sądu nie podlega kwestia jakości udzielonych informacji, a jedynie to, czy zostały one udzielone i czy zostały udzielone we wskazanym ustawą terminie. Przedmiotem sprawy jest bowiem tylko to, czy organ dopuścił się bezczynności, a nie to, czy sprawę załatwił prawidłowo. Należy wyjaśnić, że zarówno w literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym na ocenę stanu bezczynności nie ma wpływu merytoryczna treść udzielonej odpowiedzi, gdyż kwestia, czy odpowiedź zaspokaja oczekiwania strony, czy jest zgodna z rzeczywistym stanem rzeczy lub nie, może być przedmiotem ewentualnych innych odrębnych postępowań, np. cywilnych odszkodowawczych, karnych na podstawie art. 23 u.d.i.p. i innych (tak I. Kamińska, M Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wolters Kluwer, Warszawa 2016; T. R. Aleksandrowicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis- Nexis, Warszawa 2004; wyrok NSA z 15 marca 2019 r., I OSK 1328/17; wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., II SAB/łd 237/17; wyrok WSA w Warszawie z 18 marca 2019 r., II SAB/Wa 671/18; wyrok WSA w Białymstoku z 5 listopada 2019 r., II SAB/Bk 87/19). Sąd nie ma prawnych możliwości, aby weryfikować prawdziwość i jakość udzielonej w tym zakresie informacji (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 5 kwietnia 2018 r. o sygn. akt II SAB/Gd 109/17). W rezultacie przedmiotem sprawy na bezczynność jest tylko to czy organ dopuścił się bezczynności, a nie to, czy sprawę załatwił prawidłowo. (por. wyrok NSA z 10 września 2002 r., II SAB/Wr 78/02). Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.