II SA/Gd 300/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia 6 kwietnia 2007 r. sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 6 kwietnia 2007 r. Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania G. S. od decyzji Starosty z dnia 18 września 2006 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę sieci wodociągowej, umorzył postępowanie odwoławcze. Decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze zawierała stosowne pouczenie o sposobie jej zaskarżenia. S. S. pismem z dnia 31 maja 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody z dnia 6 kwietnia 2007 r. Skarga złożona została za pośrednictwem Urzędu Nadzoru Budowlanego w W. do którego wpłynęła w dniu 12 czerwca 2008 r. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008 r. (sygn. akt VII SA/WA 1141/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej P.p.s.a.) przekazał skargę S. S. według właściwości do tutejszego Sądu, który odpis skargi doręczył Wojewodzie w dniu 26 czerwca 2009 r.. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak podkreśla się w doktrynie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248). Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożył skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy kwestionowana przez S. S. decyzja Wojewody wydana została w dniu 6 kwietnia 2007 r. Sądem właściwym do rozpatrzenia skargi na powyższą decyzję jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, tymczasem S. S. złożył skargę błędnie do WSA w Warszawie za pośrednictwem Urzędu Nadzoru Budowlanego w W., do którego skarga wpłynęła w dniu 12 czerwca 2008 r. Tymczasem przekazanie skargi zgodnie z właściwością do WSA w Gdańsku i doręczenie jej właściwemu organowi nastąpiło dopiero dnia 26 czerwca 2009 r. r., a więc po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.