I OSK 2357/11

SENTENCJA Dnia 14 listopada 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. J. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 2357/11 uwzględniającego skargę kasacyjną J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 773/10 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 2357/11, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej J. J., uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 773/10, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącego otrzymał odpis wyroku z dnia 30 maja 2012 r. w dniu 21 sierpnia 2012 r. W piśmie z dnia 19 października 2012 r. (data stempla) J. J. wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 2357/11, o "stwierdzenie naruszenia art. 4171 § 2 k.c. wydaną w dniu 7.06.2010 r., decyzją SKO-PS-4110-62/10 przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, stwierdzenie naruszenia art. 4171 § 2 k.c. wydanym w dniu 7.12.2010 r., przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem sygn. akt III SA/Kr 773/10, stwierdzenie naruszenia art. 4171 § 2 k.c. wydanym w dniu 30 maja 2012 r., wyrokiem sygn. akt I OSK 2357/11 przez Naczelny Sąd Administracyjny". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwaną "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był umieścić z urzędu. Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą, albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Katalog rozstrzygnięć, jakie może podjąć Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wskazany został w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd może skargę kasacyjną oddalić (art. 184 p.p.s.a.), zaskarżony wyrok uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji (art. 185 § 1 p.p.s.a.) lub uchylić zaskarżone orzeczenie i rozpoznać skargę jeżeli nie ma naruszeń przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a zachodzi jedynie naruszenie prawa materialnego (art. 188 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 2357/11, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej J. J., uchylił zaskarżony wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 grudnia 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, co oznacza, że uwzględniając skargę kasacyjną rozstrzygnął sprawę zgodnie z art. 185 § 1 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny skarga kasacyjna dotyczyła wyroku WSA rozstrzygającego sprawę w przedmiocie zasiłku celowego. Nie byłoby zatem dopuszczalne, aby Naczelny Sąd Administracyjny, jako sąd drugiej instancji, objął rozstrzygnięciem sprawę, która nie była rozpoznawana przez sąd pierwszej instancji. Wskazać również należy, że sądy administracyjne nie są właściwe dla rozstrzygania spraw odszkodowań za szkodę wyrządzoną wydaniem niezgodnego z prawem prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji (art. 4171 § 2 K.c.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 października 2006 r., sygn. akt I OSK 207/06, objęte art. 4171 § 2 K.c. roszczenie odszkodowawcze stanowi sprawę cywilną w rozumieniu art. 1 K.p.a., do rozpoznawania zaś spraw cywilnych - stosownie do art. 2 § 1 K.p.c. - powołane są sądy powszechne. Już z tej przyczyny złożony wniosek podlegał odrzuceniu. Ponadto z art. 157 § 1 p.p.s.a. wynika, że wniosek o uzupełnienie wyroku wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny strona powinna zgłosić w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia jej odpisu tego orzeczenia. Niewystąpienie z żądaniem we wskazanym terminie powoduje, że nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie wniosku o uzupełnienie rozstrzygnięcia, które zdaniem wnioskodawcy jest obarczone wadą, o której mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy wyrok został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 sierpnia 2012 r. Termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku rozpoczynał swój bieg w dniu 22 sierpnia 2012 r., zaś kończył w dniu 4 września 2012 r. Skoro pismo zawierające wniosek o uzupełnienie wyroku zostało oddane w polskim urzędzie pocztowym dopiero dnia 19 października 2012 r., oznacza to, że wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony został po terminie. Z tych względów wniosek podlegał odrzuceniu na podstawie art. 64 § 3 i art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.