IV SA/Wr 538/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2021 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Burmistrza Miasta A z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości. UZASADNIENIE M. S. (dalej jako skarżąca, strona lub wnioskodawczyni) pismem z dnia 9 marca 2021 r. zwróciła się do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w K. (dalej jako Dyrektor Szkoły, organ pierwszej instancji lub podmiot zobowiązany) o udostępnienie informacji publicznej w postaci podania: 1) wysokości miesięcznego wynagrodzenia dyrektora i wicedyrektorów szkoły (ze wskazaniem imienia i nazwiska) w zakresie dodatków funkcyjnych i motywacyjnych w okresie od września 2020 r. do lutego 2021 r.; 2) wysokości wynagrodzenia nauczycieli (ze wskazaniem imienia i nazwiska) z tytułu nagród przyznanych z okazji Dnia Edukacji Narodowej w 2020 r.; 3) liczby stałych godzin ponadwymiarowych przydzielonych w roku szkolnym 2020/2021 poszczególnym nauczycielom (ze wskazaniem imienia i nazwiska). Organ pierwszej instancji w dniu 22 marca 2021 r. przesłał stronie odpowiedź w zakresie pkt 2 wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Natomiast w zakresie pkt 1 i pkt 3 tegoż wniosku Dyrektor Szkoły– pismem z dnia 19 marca 2021 r. – poinformował wnioskodawczynię, że żądana przez nią informacja jest informacją publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm., dalej u.d.i.p.). Z tych powodów Dyrektor Szkoły wezwał wnioskodawczynię do wykazania w terminie 7 dni, że uzyskanie żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednocześnie organ pierwszej instancji przedłużył termin udzielenia odpowiedzi o dwa miesiące oraz wezwał stronę do sprecyzowania pkt 3 wniosku poprzez wskazanie, jakich stałych godzin ponadwymiarowych i jakiego przedziału czasowego wniosek dotyczy. Podmiot zobowiązany podkreślił bowiem, że nie ma on obecnie możliwości wskazania godzin ponadwymiarowych w całym roku szkolnym 2020/2021, gdyż jeszcze się on nie zakończył. Strona ustosunkowując się do wezwania podała m.in., że nie zgadza się z dokonaną przez Dyrektora Szkoły kwalifikacją zawnioskowanych danych jako informacji publicznej przetworzonej, albowiem dane na temat przyznanych nauczycielom dodatków i godzin ponadwymiarowych są informacjami prostymi, które znajdują się w zasobach szkoły i powinny zostać udostępnione bez zbędnej zwłoki. Strona doprecyzowała również zakres złożonego wniosku wskazując, że jego przedmiotem było podanie wysokości wynagrodzenia miesięcznego dyrektora, wicedyrektorów oraz pozostałych nauczycieli szkoły w zakresie dodatków funkcyjnych i motywacyjnych wraz z uzasadnieniem w okresie od września 2020 r. do lutego 2021 r., a także podanie liczby stałych godzin ponadwymiarowych, tj. ponad obowiązujące pensum w rozliczeniu tygodniowym, przydzielonych poszczególnym nauczycielom w roku szkolnym 2020/2021, a więc informacja, której dyrektor szkoły udziela na początku każdego roku szkolnego na posiedzeniu Rady Pedagogicznej. Odpowiadając na wskazane pismo strony, a także zajmując stanowisko względem wniesionego w dniu 13 kwietnia 2021 r. ponaglenia na bezczynność i przewlekłość postępowania, organ pierwszej instancji stwierdził m.in., że informacja publiczna, której udostępnienia domaga się wnioskodawczyni, w chwili obecnej nie istnieje i może zostać wytworzona dopiero na podstawie przeanalizowania posiadanych zasobów danych. Podmiot zobowiązany dodał również, że nie pozostaje w bezczynności ani przewlekłości, albowiem wyznaczony przez niego termin załatwienia sprawy jeszcze nie upłynął. Odnosząc się zaś do rozszerzenia żądania strony o udostępnienie uzasadnienia przyznanych dodatków funkcyjnych i motywacyjnych zauważył, że nie jest w posiadaniu takiej informacji, albowiem nie uzasadnia on ich wypłaty, tylko stosuje obowiązujące w tym zakresie regulacje prawne, z których wynikają zarówno warunki, jak i wysokość wskazanych dodatków. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt u.d.i.p. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 695 ze zm., dalej k.p.a.), odmówił udostępnienia wnioskodawczyni informacji publicznej w zakresie pkt 1 i pkt 3 wniosku. Organ pierwszej instancji stwierdził, że żądane przez stronę dane mają charakter informacji publicznej przetworzonej, gdyż należy przeprowadzić szereg czynności służących wyodrębnieniu oczekiwanych przez nią informacji. W szczególności w zakresie danych o dodatkach funkcyjnych i motywacyjnych nauczycieli, w tym dyrektora i wicedyrektorów szkoły trzeba przeanalizować całą dokumentację płacową każdego z nich zgodnie z podanymi kryteriami czasowymi, a następnie wyodrębnić ten składnik wynagrodzenia z uwzględnieniem jego ewentualnego zmniejszenia z różnych przyczyn, w tym z uwagi na zwolnienia lekarskie. Dodatkowo Dyrektor Szkoły o podanie wskazanych danych musi zwrócić się do Urzędu Miasta, albowiem to właśnie ta jednostka prowadzi obsługę finansową miejskich szkół i placówek oświatowych. W odniesieniu zaś do żądania podania godzin ponadwymiarowych w roku szkolnym 2020/2021 podmiot zobowiązany zwrócił uwagę, że udzielenie stronie odpowiedzi wymaga sięgnięcia do materiałów źródłowych, tj. arkusza organizacyjnego szkoły oraz jego aneksów. Dokument ten musiał być bowiem modyfikowany w związku z przebywaniem nauczycieli na urlopach zdrowotnych, wychowawczych oraz długotrwałych zwolnieniach lekarskich, a także z uwagi na zwiększającą się ilość zadań do realizacji oraz liczne zmiany organizacyjne. Dlatego też faktyczne godziny ponadwymiarowe poszczególnych nauczycieli różniły się od pierwotnych planów przyjętych w tym zakresie, co powoduje, że organ nie dysponuje obecnie informacją dotyczącą tej kwestii w kształcie objętym wnioskiem strony. Z tych przyczyn organ pierwszej instancji uznał, że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną, za udostępnieniem której winien przemawiać szczególnie istotny interes publiczny. W związku zaś z tym, że w toku postępowania wnioskodawczyni interesu tego nie przedstawiła, a organ nie dopatrzył się jego istnienia z urzędu, zasadnym było odmówienie udostępnienia stronie informacji publicznej w powyższym zakresie. Strona nie zgodziła się z wydanym rozstrzygnięciem i wniosła od niego odwołanie, kwestionując przetworzony charakter wnioskowanej informacji, w tym w szczególności zakres czynności niezbędny do jej udzielenia. Burmistrz Miasta K. (dalej jako Burmistrz, organ odwoławczy lub organ drugiej instancji) decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 16 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną. Burmistrz podzielił stanowisko i twierdzenia organu pierwszej instancji, że żądane przez stronę informacje nie są dostępne od razu i należy je dopiero wytworzyć w ramach dodatkowych czynności wykraczających poza zakres normalnego działania podmiotu zobowiązanego. Zarówno bowiem dane na temat wysokości dodatków funkcyjnych i motywacyjnych nauczycieli, jak i informacje dotyczące liczby przydzielanych im godzin ponadwymiarowych w roku szkolnym 2020/2021, nie mają stałego charakteru, gdyż w wyznaczonym przez stronę okresie wielokrotnie ulegały one zmianie. W związku jednak z tym, że udostępnienie informacji przetworzonej wymaga uprzedniego wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, zaś wnioskodawczyni pomimo wezwania ostatecznie tego nie zrobiła, organ pierwszej instancji dokonał samodzielnej analizy tej okoliczności, nie dopatrując się jednak jej istnienia. Stąd też decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej była w tym przypadku konieczna i uzasadniona. Została ona także wydana z zachowaniem wymogów formalnych oraz przepisanego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona zaskarżyła decyzję organu odwoławczego w całości, zarzucając jej naruszenie art. 35 § 4, art. 37 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 13 ust. 1 u.d.i.p. dające podstawę do jej uchylenia. Strona stwierdziła, że organ pierwszej instancji dopuścił się w niniejszej sprawie bezczynności, pozorowania działań i przewlekłego prowadzenia postępowania, a organy obu instancji nie wydały postanowienia o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy o udostępnienie informacji publicznej, jak i w przedmiocie rozpoznania wniesionego ponaglenia. Organy zaniechały zatem zastosowania obowiązujących je procedur wynikających wprost z k.p.a. Skarżąca wskazała również, że uzasadnienia wydanych w jej sprawie decyzji nie zawierają wskazania faktów i dowodów, na których oparły się organy oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. Ponadto organ drugiej instancji nie odniósł się do argumentów strony a jedynie powielił stanowisko zawarte w decyzji podmiotu zobowiązanego. Co istotniejsze jednak, skarżąca podniosła, że niniejsza sprawa nie była skomplikowana a żądane przez nią informacje posiadały walor informacji publicznej, lecz nie miały charakteru przetworzonego, gdyż podmiot zobowiązany pozostaje w dyspozycji dokumentów dotyczących przyznanych nauczycielom dodatków oraz godzin ponadwymiarowych. Sporządzenie zatem listy nauczycieli z wykazaniem wysokości przyznanych im dodatków motywacyjnych w I i II półroczu roku szkolnego oraz stałych godzin ponadwymiarowych w rozliczeniu tygodniowym nie jest w ocenie strony – ani trudne ani złożone. Skarżąca na zakończenie dodała, że posiadając żądane dane, jako pracownik placówki kierowanej przez podmiot zobowiązany, będzie mogła znacznie przyczynić się do jawności i transparentności w procesie zarządzania kapitałem ludzkim, co od lat budzi uzasadnione zastrzeżenia. Mając na uwadze wskazane okoliczności skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, nakazanie podmiotowi zobowiązanemu udzielenia wnioskowanych informacji oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia. Odnosząc się zaś do zarzutów skargi wskazał, że postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej zakończyło się przed upływem wymaganych terminów, a skierowane do strony zawiadomienie o ich przedłużeniu nie wymagało zachowania szczególnej formy. Poza tym organ drugiej instancji podkreślił, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy dotyczące ponaglenia oraz dodał, że w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia ustosunkował się do zarzutów strony oraz wyjaśnił dlaczego uznał żądane przez nią dane za informację przetworzoną, przytaczając fakty stanowiące do tego podstawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), albowiem organ, mający wiedzę o złożeniu przez stronę wniosku o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, nie sprzeciwił się temu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 u.p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również pamiętać, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę wskazane kryteria kontroli należało uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zakwestionowana decyzja odpowiada prawu. Podstawę materialną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, która w art. 1 ust. 1 stanowi, że za informację publiczną należy uznać każdą informację o sprawach publicznych. W niniejszym postępowaniu okolicznością nie budzącą wątpliwości był fakt, że żądana przez skarżącą informacja na temat dodatków przysługujących nauczycielom do wynagrodzenia i przyznanych im godzin ponadwymiarowych ma charakter informacji publicznej. Nie kwestionowano również tego, że organ pierwszej instancji – jako podmiot reprezentujący jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego – był zobligowany do jej udostępnienia. Okolicznością sporną pozostaje natomiast charakter prawny żądanej przez skarżącą informacji publicznej, prowadzący w konsekwencji do odmowy jej udostępnienia. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej. Jednakże w toku stosowania przepisów tej ustawy, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wykształcił się pogląd stanowiący, że informacja przetworzona to taka informacja, na którą składa się określona liczba tzw. informacji prostych, podlegających jednak wyodrębnieniu w sposób dostosowany do żądania wnioskodawcy poprzez konieczność dokonania stosownych analiz, wyciągów bądź zestawień (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1477/12, oraz z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu). Obok konieczności podjęcia określonych czynności w celu wyodrębnienia informacji przetworzonej, szczególnie istotnym czynnikiem będzie intelektualny wysiłek podmiotu zobowiązanego, a właściwie jego zasobów kadrowych, związany z taką realizacją tych czynności, aby wytworzona informacja publiczna była zgodna z oczekiwaniem wnioskodawcy. Przetworzenie informacji prostych będzie zatem grupą czynności analitycznych polegających na odpowiednim zestawieniu tych informacji według różnych kryteriów, a następnie takim ich zredagowaniu, aby efekt finalny stanowił informację zaspokajającą żądanie wnioskodawcy w sposób zupełny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy nie można było uznać żądanych przez wnioskodawczynię danych za prostą informację publiczną. Czynności prowadzące bowiem do jej udostępnienia – wbrew zarzutom strony – nie miały nieskomplikowanego charakteru i nie sprowadzały się wyłącznie do sporządzenia listy nauczycieli z informacjami o przyznanych im dodatkach i godzinach ponadwymiarowych. Wniosek strony skarżącej, zwłaszcza po jego rozszerzeniu w piśmie z dnia 29 marca 2021 r., dotyczył znacznego zakresu danych, które wymagały przeanalizowania według kryteriów podanych przez stronę. Nie chodziło już bowiem o wskazanie wysokości dodatku funkcyjnego i motywacyjnego dwóch osób, ale wszystkich z ponad 50 zatrudnionych w szkole nauczycieli. Dodatkowo, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że w trakcie podanego przez skarżącą półrocza wysokość tych składników wynagrodzenia – zgodnie z oświadczeniem podmiotu zobowiązanego – ulegała licznym zmianom m.in. z uwagi na zwolnienia lekarskie, a ich wysokość musiałaby zostać dopiero ustalona przez pracownika jednostki obsługującej szkołę pod względem kadrowo-płacowym, to z pewnością informacji żądanych w tym zakresie nie można uznać za dane proste. Podobnie sytuacja wygląda w odniesieniu do godzin ponadwymiarowych nauczycieli, których wysokość w poszczególnych miesiącach również ulegała modyfikacjom m.in. z powodu zmian organizacyjnych wywołanych epidemią, innych przydziałów obowiązków, czy specjalnych potrzeb uczniów ze stosownymi orzeczeniami. Warto przy tym zauważyć, że strona domagała się ich podania w całym roku szkolnym 2020/2021, do tego w rozbiciu tygodniowym. Nie wnosiła zaś o wskazanie ich liczby według stanu na początek roku szkolnego. Podmiot zobowiązany chcąc zatem udzielić stronie pełnej i rzetelnej odpowiedzi, zobowiązany był do dokonania szczegółowej analizy arkusza organizacyjnego szkoły w każdym tygodniu, w stosunku do każdego z ponad 50 nauczycieli, na przestrzeni 7 miesięcy. Wymienione czynności, które należy uznać za niezbędne dla wytworzenia oczekiwanej przez stronę informacji publicznej, niewątpliwie angażowałyby zasoby kadrowe podmiotu zobowiązanego, utrudniając mu w tym czasie wykonywanie jego podstawowych zadań. Poza tym miałyby one charakter nie tylko techniczny, ale również intelektualny (analityczny). Stąd też informację publiczną powstałą w efekcie wskazanych czynności należałoby uznać za informację przetworzoną. Powyższa konstatacja prowadzić więc musi do wniosku, że organ zasadnie zastosował przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowiący, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przy czym pojęcie szczególnie istotnego interes publicznego, będące zwrotem niedookreślonym, odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1477/12). Wobec wskazanego rozumienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego należy przyjąć, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2111/13) Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do wykazania, że uzyskanie wnioskowanej przez nią informacji przetworzonej będzie przejawem szczególnie istotnego interesu publicznego. Wnioskodawczyni została przy tym pouczona, że w przypadku bezskutecznego upływu powyższego terminu zostanie wydana decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca ograniczyła się wyłącznie do podważenia przyjętej przez organ pierwszej instancji kwalifikacji prawnej żądanych przez nią informacji. Nie wyjaśniła jednak, jakie okoliczności istotne dla interesu publicznego miałyby przemawiać za udzieleniem jej wnioskowanych danych. Uczynienie tego dopiero w skardze było zaś spóźnione i nie mogło wpłynąć na kształt wydanych już decyzji. Stąd też podmiot zobowiązany, po samodzielnym zbadaniu kwestii istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, doszedł do zasadnego przekonania, że po stronie wnioskodawczyni nie występuje ta wyjątkowa przesłanka. Wobec czego nie miał on innej możliwości jak zastosować art. 16 ust. 1 u.d.i.p., stanowiący o konieczności wydania decyzji odmownej. Przy czym w kontekście podniesionego przez stronę zarzutu naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. trzeba zauważyć, że uzasadnienie wydanego rozstrzygnięcia spełniało w dostatecznym stopniu określone tym przepisem wymagania. Oczywiście organ drugiej instancji mógł w większym stopniu skoncentrować się na wyrażeniu własnej oceny sytuacji, miast odnosić się do prawidłowości działania organu pierwszej instancji. Nie zmienia to jednak faktu, że powołane przez niego argumenty, nawet jeśli były one tożsame z argumentami zawartymi w decyzji pierwszoinstancyjnej, zasługiwały na aprobatę. Konfrontowały się one również ze stanowiskiem skarżącej, które w ten sposób nie zostało pominięte ani niezauważone. To zaś, że nie przekonało ono organu odwoławczego do zmiany poglądu na sprawę, nie może świadczyć o wadliwości wydanej decyzji. Odnosząc się z kolei do sygnalizowanego w skardze naruszenia art. 35 § 4 i art. 37 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieterminowe rozpatrzenie sprawy i podejmowanie pozorowanych działań w niewłaściwej do tego formie prawnej, należy w pierwszym rzędzie podkreślić, że przedmiotem toczącego się postępowania było działanie organu administracji publicznej, nie zaś przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania, czy też jego bezczynność. Ta ostatnia kwestia była zresztą obiektem zainteresowania tutejszego Sądu w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 249/21, który wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2021 r. oddalił w całości skargę wniesioną przez stronę, dokonując stosownej kontroli w tym zakresie. Zatem powołany w niniejszej sprawie zarzut dotyczący tego zagadnienia nie mógł odnieść zamierzonego skutku, tym bardziej że rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadły przed upływem wymaganego przez prawo terminu, nie dłuższego niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Trzeba przy tym zaznaczyć, że powiadomienie o przedłużeniu terminu na udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., nie wymaga zachowania formy postanowienia. Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej ma bowiem charakter odformalizowany, a rygory k.p.a. stosuje się do niego jedynie w zakresie wynikającym z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., tj. w odniesieniu do decyzji. Co się zaś tyczy terminu rozpatrzenia ponaglenia, warto zauważyć, że okoliczność ta wykracza poza granice niniejszej sprawy, a nade wszystko nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po 1139/18 oraz we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2020 r., sygn. akt IV SAB/Wr 28/20). Stąd też Sąd nie mógł się do niej w żaden sposób odnieść. Reasumując powyższe rozważania należy stwierdzić, że w toku przeprowadzonego postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej organ odwoławczy doszedł do trafnego wniosku, że dane żądane przez stronę skarżącą stanowią informację przetworzoną. Wobec tego, że wnioskodawczyni – pomimo wezwania – nie wykazała w pozyskaniu tej informacji szczególnie istotnego interesu publicznego, którego istnienia organ również się nie dopatrzył, zasadnie odmówiono skarżącej udostępnienia oczekiwanych przez nią informacji. W takim stanie rzeczy, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, wobec czego na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.