II OZ 1130/18

SENTENCJA Dnia 14 listopada 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 582/18 o odrzuceniu skargi J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 582/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Krakowie odrzucił skargę J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący J. B. wniósł do WSA w Krakowie skargę na ww. decyzję MWINB w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 18 maja 2018 r. pismem z dnia 29 maja 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, w wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego z dnia 10 maja 2018 r., pismem z dnia 29 maja 2018 r. wezwano skarżącego do nadesłania 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – Ppsa). Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezłożenia opłaty i nieuzupełnienia braków skargi w terminie. Opisane powyżej zarządzenia, zostały skutecznie doręczone w dniu 4 czerwca 2018 r. Jednakże pomimo upływu zakreślonego terminu, należny od wniesionej skargi wpis, nie został uiszczony. Skarżący nie złożył także do akt sprawy odpowiedniej ilości odpisów skargi. Wobec wskazanych okoliczności sąd pierwszej instancji, na mocy art. 220 § 3 Ppsa w zw. z art. 230 § 1 i 2 oraz art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 Ppsa, skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. B., wnosząc o jego "unieważnienie". Skarżący twierdzi, że 5 lipca 2018 r. wysłał do sądu listem przez Pocztą Polską zażalenie na zarządzenie sądu w Krakowie z dnia 18 maja 2018 r. Jego zdaniem twierdzenia sądu, że nie otrzymał odpisu pisma są sprzeczne ze stanem faktycznym. Skarżący podnosi, że błędna jest kwota wpisu sądowego od skargi, tj. 500 zł, gdyż w jego ocenie prawidłową winna być kwota wpisu w wysokości 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Mając na uwadze treść art. 220 § 1 i 3 Ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 3 (aktualnie: t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) oraz dotychczasowy przebieg postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Pomimo skierowania do skarżącego dwóch wezwań, tj. do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi oraz do nadesłania 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego – skarżący w przewidzianym terminie nie zastosował się do nich. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 Ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 3, skargę należało odrzucić. Skarżący nie zanegował faktu otrzymania obu wezwań. Wbrew także twierdzeniom strony, w aktach sprawy brak jest zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący nie załączył tego pisma również do zażalenia, a nadto – jak sam zresztą wskazuje – zażalenie wysłane zostało dopiero w dniu 5 lipca 2018 r., co powoduje, że byłoby ono i tak spóźnione. Poza tym wskazać należy, że skarżący kwestionuje tylko te zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zupełnie pomijając drugie z zarządzeń, a dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej jednego odpisu. Wskazać stronie należy, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa jest istotnym brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 Ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13. Skoro zatem nieuiszczono wpisu od skargi oraz nieuzupełniono jej braku formalnego poprzez nadesłanie odpowiedniej ilości odpisów skargi, sąd wojewódzki miał obowiązek wynikający tak z treści art. 58 § 1 pkt 3, jak i z art. 220 § 3 Ppsa odrzucić skargę. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.