II OSK 2692/12

SENTENCJA Dnia 14 listopada 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T.H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 sierpnia 2012 roku, sygn. akt II SA/Go 158/12 odrzucającego skargę T.H. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] grudnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargi T.H. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych. Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 31 maja 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia. Powyższe zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu 11 czerwca 2012 r. W dniu 14 czerwca 2012 r. skarżący telefaksem przesłał skargę własnoręcznie podpisaną w obecności Konsula RP i poinformował, że dokument zostanie doręczony do Sądu w jak najszybszym terminie. Jednakże pomimo iż termin do uzupełnia braku formalnego upływał w dniu 18 czerwca 2012 r., do dnia wydania postanowienia odrzucającego skargę brak ten nie został uzupełniony. Sąd uznał, że przesłania skargi za pośrednictwem telefaksu nie można uznać za spełnienie wezwania sądu, bowiem taki dokument ma walor jedynie kopii, nie zaś oryginału. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienie wniósł T.H. zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270). W skardze kasacyjnej podniesiono, że skarżący, jako osoba nieposiadająca fachowej wiedzy, pozostawał w uzasadnionym przekonaniu, iż poświadczenie podpisu przez Konsula RP stanowi "oddanie pisma w urzędzie konsularnym" w rozumieniu art. 83 § 3 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Ponieważ skarga wniesiona do sądu nie została podpisana przez żaden z podmiotów wymienionych w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Sąd wezwał skarżącego do uzupełniania braku formalnego poprzez własnoręczne podpisanie skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 czerwca 2012 r., zatem jak słusznie wskazał Sąd I instancji termin do jego uzupełnienia mijał w dniu 18 czerwca 2012 r. Zgodzić się także należy ze stwierdzeniem Sądu, iż przesłania skargi za pośrednictwem telefaksu nie można uznać za spełnienie wezwania sądu, bowiem taki dokument ma walor jedynie kopii, nie zaś oryginału. Skoro więc pomimo otrzymania i zapoznania się z treścią wezwania skarżący nieuzupełnił braku formalnego skargi poprzez jej osobiste podpisanie i doręczenie, to Sąd I instancji słusznie odrzucił skargę. Ubocznie wskazać należy, że argument podnoszony w skardze kasacyjnej, iż skarżący pozostawał w uzasadnionym błędzie, że podpisanie skargi w obecności Konsula RP jest równoznaczne z oddaniem pisma w urzędzie konsularnym, może być podnoszony jedynie we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.