II OZ 961/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 400/18 odrzucające sprzeciw [...] z siedzibą w L. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 maja 2018 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") odrzucił sprzeciw. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że [...] LTD z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2018 r. Sprzeciw w imieniu strony skarżącej podpisała M. L. Konieczne zatem stało się wezwanie strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 29 marca 2018 r. wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych sprzeciwu poprzez: złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia sprzeciwu i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, sprzeciw zostanie odrzucony, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych sprzeciwu w terminie i zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 27 kwietnia 2018 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu. Sąd Wojewódzki wskazał, że w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Jeżeli stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do skargi należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoba wnosząca sprzeciw była upoważniona do dokonania tej czynności. Istotą takiego dokumentu jest wskazanie (określenie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. Brak tego rodzaju dokumentu stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje natomiast skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 64 b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej Skarżąca Spółka pismem z dnia 13 czerwca 2018 r. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 28 maja 2018 r. zarzucając mu naruszenie art. 8, art. 7 i art. 11 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów administracji publicznej i niewyczerpującym wyjaśnieniu przesłanek, którymi organ kierował się przy podjęciu przedmiotowego postanowienia oraz naruszenie art. 97 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ odpowiednich czynności, do których jest zobowiązany na mocy obowiązujących przepisów, a w szczególności poprzez brak weryfikacji akt sprawy i błędne uznanie, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Sąd w sposób nieprawidłowy dokonał weryfikacji akt sprawy i przedwcześnie wydał zaskarżone postanowienie. Według strony nieprawdziwe jest stwierdzenie, że skarżąca nie uzupełniła braków skargi. Dalej podano, że : "M. L., chcąc wykazać swe umocowanie do działania w imieniu Spółki przedłożyła przed tut. Organem uwierzytelniony notarialnie odpis z rejestru The Company House wraz z jego tłumaczeniem". Na potwierdzenie tego dołączono do zażalenia kserokopię pisma z 6 kwietnia 2018 r., z którego wynikało, że nadesłała odpis The Companies Act 2006 Company no. [...] wraz z jego tłumaczeniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Wbrew zarzutowi zawartemu w zażaleniu Sąd Wojewódzki zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że sąd administracyjny odrzuci skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi przez skarżącego, pomimo prawidłowego wezwania go do ich usunięcia, przy czym dotyczy to wyłącznie braku istotnego, a więc takiego, którego występowanie stoi w opozycji do możliwości nadania skardze dalszego biegu. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności (art. 29 p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych lub jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek. Komentarz do art. 29 p.p.s.a., zawarty w zbiorze LEX). Skoro sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi (sprzeciwu) skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wbrew obowiązkowi, Spółka składając sprzeciw nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie M. L. do reprezentacji strony skarżącej. Dlatego też zasadnie Sąd Wojewódzki wezwał Spółkę do nadesłania określonego dokumentu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie wezwania i nieprzedstawienie w terminie przez Spółkę takiego dokumentu powodowało, że sprzeciw nie mógł być merytorycznie rozpoznany, lecz podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy stwierdzić, że zarzut dokonania weryfikacji akt sprawy w sposób niedbały jest nieuprawniony. Po pierwsze Sąd Wojewódzki wezwał skarżącą Spółkę do usunięcia braku formalnego sprzeciwu i wykazania osoby uprawnionej do reprezentacji Spółki. Po drugie strona nie wykazała, że w wyznaczonym terminie złożyła w niniejszej sprawie dokumenty wskazujące osoby uprawnione do reprezentacji w postępowaniu sądowym. Trzeba zaznaczyć, że dołączona do zażalenia kserokopia pisma procesowego z dnia 6 kwietnia 2018 r. wraz z załącznikiem była częściowo nieczytelna, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny wezwał skarżącą Spółkę do nadesłania oryginału, lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii tego pisma. W odpowiedzi na wezwanie Spółka nadesłała oryginał pisma z dnia 6 kwietnia 2018 r. z którego wynika, że pismo to zostało wysłane do WSA w Krakowie do sprawy II SA/Kr 329/18, a więc do innej sprawy niż przedmiotowa. W tej sytuacji całkowicie niezasadne okazały się zarzuty zawarte w zażaleniu. W konsekwencji należało stwierdzić, że Spółka nie przedstawiła na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dokumentów wykazujących osobę umocowaną do wniesienia skargi, co skutkować musiało jej odrzuceniem. Podkreślić również należy, że zarzuty naruszenia wskazanych przepisów k.p.a. nie zasługiwały na uwzględnienie, ponieważ sąd administracyjny przepisów k.p.a. nie stosuje, a orzeka na podstawie przepisów p.p.s.a. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.