II SA/Gl 1085/12

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D., R. D., A. W., S. U., S. U., I. W. – G., G. K., G. C., T.W., M. S., D. S., M.W., K. K., K. S., M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia w kwestii wniosku I. W. – G. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy UZASADNIENIE Skarżący na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że są jednymi z osób wnoszących skargę, które stanowią inicjatywę społeczną, nie dysponującą własnym budżetem. Z treści formularza wynika, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wraz z dwójką dzieci. W skład ich majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 160 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 0,2 ha. Skarżący zadeklarowali, że nie posiadają żadnych innych nieruchomości, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, natomiast dysponują oszczędnościami w kwocie 50.000 zł. I. W. – G. nie pracuje i nie uzyskuje żadnego dochodu, natomiast M. W. z tytułu umowy o pracę uzyskuje dochód w wysokości 4500 zł brutto miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Odnosząc treść przywołanych wyżej przepisów do sytuacji materialnej wnioskodawców, nie znaleziono podstaw do zwolnienie go od kosztów sądowych. Skarżącym należy wskazać, że koszty sądowe stanowią daninę publiczną (podobnie jak podatki) a wobec tego możliwość skorzystania z prawa pomocy ma miejsce jedynie w sytuacjach wyjątkowych, w których strona wykaże, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie będzie w stanie zgromadzić środków na ten cel. Uzasadnieniem dla przyznana prawa pomocy nie może być natomiast to, że w przekonaniu strony broni ona słusznego interesu publicznego. Jedynym kryterium, które brane jest pod uwagę są bowiem jej dochody, stan rodzinny oraz majątkowy. Oceniając z tej perspektywy informacje uzyskane od skarżących nie sposób znaleźć argumentu przemawiającego za zwolnieniem ich od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika bowiem, że dysponuje oni oszczędnościami w kwocie 50.000 zł. Jest to kwota, która z powodzeniem pozwala na pokrycie kosztów sądowych i, co należy podkreślić, nawet jeśli koszty te zostaną przez skarżących rzeczywiście poniesione, nie pogorszy to sytuacji ich materialnej Fakt ten przesądza o tym, że w opisywanych realiach uwzględnienie złożonego wniosku byłoby nieuzasadnione. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.